Środa, 25 marca 2020
Uroczystość Zwiastowania Pańskiego
Wtedy anioł rzekł do Niej: „Nie bój się, Maryjo, znalazłaś bowiem łaskę u Boga. Oto poczniesz w swoim łonie i porodzisz Syna, któremu nadasz imię Jezus. Będzie On wielki i będzie nazwany Synem Najwyższego, a Pan Bóg da Mu tron Jego ojca, Dawida. Będzie panował nad domem Jakuba na wieki, a Jego królestwu nie będzie końca”. Łk 1:30–33
Radosnego świętowania tej uroczystości! Obchodzimy dziś jedno z najwspanialszych świąt w roku. Dzisiejszy dzień przypada dziewięć miesięcy przed Bożym Narodzeniem i to właśnie dziś świętujemy fakt, że Bóg Syn przyjął naszą ludzką naturę w łonie Najświętszej Maryi Panny. Jest to świętowanie Wcielenia naszego Pana.
Wiele jest dziś powodów do świętowania i wiele spraw, za które powinniśmy być wiecznie wdzięczni. Przede wszystkim świętujemy tę głęboką prawdę, że Bóg kocha nas tak bardzo, iż stał się jednym z nas. To, że Bóg przyjął naszą ludzką naturę, zasługuje na bezgraniczną radość i świętowanie! Gdybyśmy tylko rozumieli, co to oznacza. Gdybyśmy tylko potrafili pojąć skutki tego niezwykłego wydarzenia w dziejach. To, że Bóg stał się człowiekiem w łonie Najświętszej Maryi Panny, jest darem przekraczającym nasze pojmowanie. To dar, który wynosi ludzkość do sfery boskości. W tym chwalebnym wydarzeniu Bóg i człowiek zostają zjednoczeni, a my powinniśmy być za to na zawsze wdzięczni.
W tym wydarzeniu widzimy również chwalebny akt doskonałego poddania się woli Bożej. Dostrzegamy go w samej naszej Najświętszej Matce. Warto zauważyć, że naszej Najświętszej Matce powiedziano: „poczniesz w swoim łonie i porodzisz Syna…”. Anioł nie zapytał Jej, czy jest gotowa; oznajmił Jej raczej, co ma się wydarzyć. Dlaczego tak było?
Stało się tak dlatego, że Najświętsza Maryja Panna przez całe swoje życie mówiła Bogu „tak”. Nigdy nie było chwili, w której powiedziałaby Bogu „nie”. Dlatego Jej nieustanne „tak” wobec Boga pozwoliło aniołowi Gabrielowi powiedzieć Jej, że „pocznie”. Innymi słowy, anioł mógł oznajmić Jej to, na co już wcześniej wyraziła zgodę swoim życiem.
Jakże wspaniały to przykład. „Tak” naszej Najświętszej Matki jest dla nas niezwykłym świadectwem. Jesteśmy wezwani, by każdego dnia mówić Bogu „tak”. Jesteśmy też wezwani, by mówić Mu „tak”, zanim jeszcze dowiemy się, o co nas prosi. Ta uroczystość daje nam sposobność, by po raz kolejny powiedzieć „tak” woli Bożej. Niezależnie od tego, o co Bóg cię prosi, właściwą odpowiedzią jest „tak”.
Zastanów się dziś nad skierowanym do ciebie Bożym zaproszeniem, by we wszystkim mówić Mu „tak”. Bóg zaprasza cię, podobnie jak naszą Najświętszą Matkę, by nieść naszego Pana światu. Nie w taki dosłowny sposób, jak uczyniła to Ona, ale wzywa cię, by być narzędziem Jego nieustannego Wcielenia w naszym świecie. Zastanów się, jak w pełni odpowiadasz na to wezwanie, i uklęknij dziś, by powiedzieć „tak” planowi, jaki nasz Pan ma dla twojego życia.
Panie, moja odpowiedź brzmi: „Tak!”. Tak, wybieram Twoją Boską wolę. Tak, możesz uczynić ze mną wszystko, co zechcesz. Niech moje „tak” będzie tak czyste i święte jak „tak” naszej Najświętszej Matki. Niech mi się stanie według Twojej woli. Jezu, ufam Tobie.
40 dni u stóp Krzyża – Rozważanie dwudzieste ósme – Jego ręce i stopy
Modlitwy o ustanie pandemii koronawirusa i Msza święta online
Rozważania o Miłosierdziu Bożym
Obraz: Zwiastowanie, Carl Heinrich Bloch
