24 marca 2020
Wtorek IV tygodnia Wielkiego Postu
Czytania na dziś
Jezus powiedział do niego: „Wstań, weź swoje nosze i chodź”. Natychmiast człowiek ten wyzdrowiał, wziął swoje nosze i chodził. Jan 5:8–9
Przyjrzyjmy się jednemu z wyraźnych symbolicznych znaczeń powyższego fragmentu. Człowiek, którego Jezus uzdrowił, był sparaliżowany — nie mógł chodzić ani troszczyć się o siebie. Inni nie zwracali na niego uwagi, gdy siedział przy sadzawce, licząc na życzliwość i zainteresowanie. Jezus dostrzega go i poświęca mu całą swoją uwagę. Po krótkiej rozmowie Jezus uzdrawia go i każe mu wstać i chodzić.
Jedno z wyraźnych symbolicznych przesłań polega na tym, że jego fizyczny paraliż jest obrazem skutków grzechu w naszym życiu. Kiedy grzeszymy, sami siebie „paraliżujemy”. Grzech ma poważne konsekwencje dla naszego życia, a najbardziej oczywistą z nich jest to, że nie jesteśmy w stanie powstać i kroczyć drogami Boga. Zwłaszcza grzech ciężki odbiera nam zdolność do miłowania i życia w prawdziwej wolności. Więzi nas i sprawia, że nie potrafimy w żaden sposób zatroszczyć się o własne życie duchowe ani o innych. Ważne jest, by dostrzegać skutki grzechu. Nawet drobne grzechy ograniczają nasze możliwości, pozbawiają nas sił i w mniejszym lub większym stopniu czynią nas duchowo niepełnosprawnymi.
Mam nadzieję, że o tym wiesz i nie jest to dla ciebie nowe odkrycie. Tym jednak, co musi stać się dla ciebie czymś nowym, jest szczere uznanie winy, która obecnie na tobie ciąży. Musisz zobaczyć siebie w tej historii. Jezus nie uzdrowił tego człowieka wyłącznie dla jego własnego dobra. Uzdrowił go również po to, by powiedzieć ci, że widzi cię w twoim stanie wewnętrznego rozbicia, gdy doświadczasz skutków swojego grzechu. Widzi twoją potrzebę, patrzy na ciebie i wzywa cię, by wstać i chodzić. Nie lekceważ tego, jak ważne jest pozwolić Mu dokonać uzdrowienia w twoim życiu. Nie zaniedbuj rozpoznania nawet najmniejszego grzechu, którego skutki cię dotykają. Spójrz na swój grzech, pozwól Jezusowi go zobaczyć i wsłuchaj się w Jego słowa uzdrowienia i wolności.
Rozważ dziś to pełne mocy spotkanie sparaliżowanego człowieka z Jezusem. Postaw się w tej scenie i wiedz, że to uzdrowienie dokonuje się również dla ciebie. Jeśli w tym Wielkim Poście nie było jeszcze okazji do spowiedzi, przystąp do niej i odkryj uzdrawiające działanie Jezusa w tym sakramencie. Spowiedź jest drogą do wolności, która na ciebie czeka, zwłaszcza gdy przystępujesz do niej szczerze i wyznajesz wszystkie grzechy.
Panie, proszę, przebacz mi moje grzechy. Pragnę je dostrzec i uznać skutki, jakie na mnie sprowadzają. Wiem, że pragniesz uwolnić mnie od tych ciężarów i uzdrowić mnie u ich źródła. Panie, daj mi odwagę wyznania Ci moich grzechów, zwłaszcza w sakramencie pokuty i pojednania. Jezu, ufam Tobie.
40 dni u stóp krzyża – Rozważanie dwudzieste siódme – Upokorzenie – Odarcie z szat
Modlitwy o ustanie pandemii koronawirusa i Msza święta online
Rozważania o Miłosierdziu Bożym
