14 kwietnia 2020
Wtorek w oktawie Wielkanocy
Czytania na dziś
Jezus rzekł do niej: „Niewiasto, czemu płaczesz? Kogo szukasz?”. Ona, sądząc, że to ogrodnik, powiedziała do Niego: „Panie, jeśli Ty Go zabrałeś, powiedz mi, gdzie Go położyłeś, a ja Go wezmę. Jezus rzekł do niej: „Mario!”. Ona obróciła się i powiedziała do Niego po hebrajsku: „Rabbuni”, co znaczy: Nauczycielu. Jezus rzekł do niej: „Nie zatrzymuj Mnie, jeszcze bowiem nie wstąpiłem do Ojca”. Jan 20:15–17
Maria Magdalena stała przed grobem Jezusa i płakała, ponieważ nie wiedziała, co stało się z Jego świętym ciałem. Nagle, pośród jej smutku, ukazuje się jej Jezus, a ona, ogarnięta wzruszeniem, woła: „Rabbuni!”. Jezus mówi jej, by Go nie zatrzymywała. Dlaczego Jezus miałby tak powiedzieć? Co miał na myśli?
Jak możemy sobie wyobrazić, była to dla Marii chwila pełna emocji. Była przy Nim i widziała całe ukrzyżowanie. Dobrze znała Jezusa i bardzo Go kochała. Widziała, jak umierał, a teraz, zupełnie nagle, Jezus żył i stał przed nią. Musiały ją ogarniać niezwykle silne emocje.
Jezus nie krytykował Marii, gdy mówił jej, by Go nie zatrzymywała. W rzeczywistości dawał jej piękną radę i wskazówkę na jej duchową drogę i na jej relację z Nim. Mówił jej, że Jego relacja z nią miała się teraz zmienić i pogłębić. Powiedział jej, by Go nie zatrzymywała, ponieważ „jeszcze nie wstąpił do Ojca”. W tamtej chwili relacja Marii z Jezusem rozgrywała się przede wszystkim na płaszczyźnie ludzkiej. Spędziła z Nim wiele czasu, przebywała w Jego fizycznej obecności i kochała Go swoim ludzkim sercem. Ale Jezus pragnął czegoś więcej. Chciał, aby ona i my wszyscy kochali Go teraz na sposób Boży. Wkrótce miał wstąpić do Ojca, a ze swego niebiańskiego tronu mógł zstąpić, by nawiązać nową relację z Marią i z nami wszystkimi — relację znacznie wykraczającą poza płaszczyznę ludzką. Ze swego tronu w niebie mógł teraz wejść do duszy Marii. Mógł wejść w nową i znacznie głębszą komunię z nią i z nami wszystkimi. Mógł żyć w nas, a my w Nim. Mógł stać się z nami jedno.
Gdy Maria przestała kurczowo trzymać się bardziej ludzkich i emocjonalnych aspektów swojej relacji z Jezusem, mogła wkrótce przylgnąć do Niego w sposób, jaki nie był możliwy poprzez ludzki kontakt z Nim. To właśnie Boże zaślubiny, Boża komunia, do której wszyscy jesteśmy powołani.
Zastanów się dzisiaj nad tym, jak ty trwasz przy Jezusie. On jest teraz w pełni zmartwychwstały i wstąpił do nieba, a dzięki temu możemy doświadczać pełni owoców zmartwychwstania. Wraz z Marią możemy teraz trwać przy Nim w naszych duszach, ponieważ to przede wszystkim On podtrzymuje nas.
Panie, spraw, abym trwał przy Tobie, tak jak Ty trwasz przy mnie. Niech moje serce, umysł i dusza należą do Ciebie. Przyjdź i żyj we mnie, abym mógł żyć w Tobie. Oddaję Ci moje życie, drogi Panie; pomóż mi ofiarować Ci wszystko, czym jestem. Jezu, ufam Tobie.
Dzień piąty: Nowenna przygotowująca do Niedzieli Miłosierdzia Bożego
Rozważania o Miłosierdziu Bożym
Rozważanie modlitewne na Wielkanoc
Różaniec – tajemnice chwalebne (z Pismem Świętym)
Litania do Miłosierdzia Bożego św. Faustyny
Koronka do Miłosierdzia Bożego
Codzienne rozważania o Miłosierdziu Bożym:
365 dni ze świętą Faustyną
