15 kwietnia 2020
Środa w oktawie Wielkanocy
Czytania na dziś
Tego samego dnia, pierwszego dnia tygodnia, dwaj uczniowie Jezusa szli do wsi zwanej Emaus, oddalonej o siedem mil od Jerozolimy, i rozmawiali o tym wszystkim, co się wydarzyło. Gdy tak rozmawiali i rozprawiali ze sobą, sam Jezus przybliżył się i szedł z nimi, lecz oczy ich były niejako na uwięzi, tak że Go nie rozpoznali. Łk 24:13–16
To ukazanie się Jezusa dwóm Jego uczniom intryguje i fascynuje. Byli bardzo strapieni i najwyraźniej nie wiedzieli, co myśleć o śmierci Jezusa. Mieli nadzieję, że jest Mesjaszem, ale potem został zabity. A później znaleźli się tacy, którzy twierdzili, że Jego grób jest pusty. Jak mieli to wszystko rozumieć?
W dalszej części tej opowieści Jezus „wykładał im, co we wszystkich Pismach odnosiło się do Niego”. Wtedy uczniowie uświadomili sobie, że człowiek, z którym rozmawiają, odznacza się niezwykłą mądrością i zrozumieniem, więc zaprosili Go, by z nimi został. Jezus pozostał i zasiadł z nimi w ich domu. Pismo Święte mówi, że tam „wziął chleb, odmówił błogosławieństwo, połamał go i dawał im. Wtedy otworzyły się im oczy i poznali Go, lecz On zniknął im z oczu”.
To również intryguje i fascynuje. Dlaczego Jezus ukazał się im, ukrył swoją tożsamość, zasiadł z nimi i połamał chleb, pozwolił im nagle się rozpoznać, a następnie zniknął bez śladu? Uczynił to z określonego powodu i powinniśmy zwrócić na to szczególną uwagę.
Jezus chciał, aby ci uczniowie, a także my wszyscy, wiedzieli, że On, który powstał z martwych, naprawdę żyje i że rozpoznamy Go przy łamaniu chleba. Rozpoznamy Go w Najświętszej Eucharystii!
Ukazując się tym uczniom, Jezus chciał w istocie nauczyć nas wszystkich prostej prawdy o swojej obecności w Eucharystii. To właśnie w owej chwili, gdy „wzięli chleb, odmówili błogosławieństwo, połamali go”, Jezus nagle objawił się ich umysłom i duszom. Jezus żyje w Eucharystii! Ale mówi nam to również, że w Eucharystii pozostaje ukryty. To połączenie ukrycia i rzeczywistej obecności daje nam wspaniałą wskazówkę na drodze wiary.
Jezus jest tutaj, właśnie teraz, pośród nas, ale najprawdopodobniej Go nie widzimy. A jednak naprawdę tu jest! Ci uczniowie przebywali w obecności Jezusa i nie zdawali sobie z tego sprawy. Tak samo jest z nami. Nieustannie przebywamy w Jego obecności i nie zdajemy sobie z tego sprawy. Jest tak szczególnie wtedy, gdy uczestniczymy we Mszy świętej, ale także na niezliczone inne sposoby w ciągu całego dnia. Musimy zobowiązać się do tego, by Go dostrzegać, rozpoznawać i adorować. Musimy odkrywać obecność zmartwychwstałego Jezusa wszędzie wokół nas.
Zbyt często myślimy, że nasz Pan jest obecny tylko w sposób nadzwyczajny. Ale to nieprawda! On jest nieustannie przy nas na bardzo zwyczajne sposoby. Jest tu z nami właśnie teraz, kocha nas, przemawia do nas i wzywa nas, byśmy Go kochali. Czy Go widzisz? Czy rozpoznajesz Jego obecność?
Zastanów się dziś nad doświadczeniem tych uczniów. Znaleźć się na ich miejscu oznaczałoby dostąpić błogosławieństwa przebywania w obecności Zbawiciela świata. Co za zaszczyt! Prawda jest taka, że Bóg jest z tobą teraz i zawsze. Nieustannie jest przy tobie i nieustannie z tobą rozmawia. Szukaj Go i słuchaj Jego głosu. Może cię zaskoczyć, jak blisko On naprawdę jest.
Panie, dziękuję Ci za to, że kochasz mnie tak bardzo, iż zawsze jesteś ze mną. Pomóż mi Cię dostrzegać i rozpoznawać Twój łagodny, cichy głos. Daj mi oczy wiary, abym widział Ciebie obecnego w Najświętszej Eucharystii, i pomóż mi rozeznawać Twoją obecność w każdym zwyczajnym wydarzeniu mojego dnia. Kocham Cię, drogi Panie. Jezu, ufam Tobie.
Dzień szósty: Nowenna przed Niedzielą Miłosierdzia Bożego
Rozważania o Miłosierdziu Bożym
Codzienne rozważania o Miłosierdziu Bożym:
365 dni ze świętą Faustyną
