17 kwietnia 2020
Piątek w oktawie Wielkanocy
Czytania na dziś
„Zarzućcie sieć po prawej stronie łodzi, a znajdziecie”. Zarzucili więc i z powodu mnóstwa ryb nie mogli jej wyciągnąć. J 21:6
Każdy rybak chciałby doświadczyć tego, co Jezus dał przeżyć Apostołom w powyższym fragmencie. Apostołowie łowili całą noc i nic nie złowili. Rano Jezus ukazał się na brzegu, ale nie rozpoznali, że to On. Wtedy dał im proste polecenie, by zarzucili sieć po prawej stronie łodzi. I złowili tak wiele ryb, że nie mogli ich wyciągnąć. Cóż za niezwykły połów!
Ten połów ryb był czymś znacznie więcej niż tylko przysługą Jezusa, który pomógł im w pracy. Miał głębokie znaczenie symboliczne. Jego zasadniczy sens polega na tym, że Jezus dawał Apostołom nowe powołanie. Nie mieli już łowić jedynie ryb, lecz odtąd mieli łowić dusze. Ważne jest przy tym to, że gdyby próbowali czynić to własnymi siłami, odeszliby z pustymi rękami. Gdyby jednak czynili to na polecenie Pana, na Jego sposób i w wyznaczonym przez Niego czasie, ich wysiłki przyniosłyby obfitość dobrych owoców. Więcej, niż mogliby sobie kiedykolwiek wyobrazić!
Ten cud Jezusa zaczyna odsłaniać przed Apostołami (i przed nami) nakaz ewangelizowania świata. To objawienie przychodzi po Jego zmartwychwstaniu, gdy Jezus daje Apostołom ostatnie wskazania dotyczące wypełniania Jego misji zbawienia. Powinniśmy dostrzec w tym cudzie nasze własne wezwanie do szerzenia Dobrej Nowiny. Musimy też dostrzec w nim nakaz, by szerzyć Dobrą Nowinę jedynie na polecenie Jezusa, na Jego sposób i w wyznaczonym przez Niego czasie.
Niekiedy chrześcijanie mają skłonność do wymyślania wielu „dobrych” pomysłów na szerzenie Ewangelii. Kluczem jest jednak uniżenie się przed Bogiem i uświadomienie sobie, że nie jesteśmy zdolni szerzyć Dobrej Nowiny Ewangelii, jeśli Pan nie prowadzi nas i nie wskazuje kierunku. To mówi nam, że powinniśmy czekać na Niego i pozwolić Mu mówić. Musimy słuchać Jego głosu i odpowiadać tylko wtedy, gdy On prowadzi. Ewangelizacja jest odpowiedzią dawaną Jezusowi, a nie czymś, co czynimy własnym wysiłkiem. To jest główne przesłanie tego cudownego wydarzenia.
Gdy nadal świętujemy dzień Wielkanocy, jest to dobry czas, by każde z nas zastanowiło się nad własną odpowiedzialnością za ewangelizację. Wszyscy jesteśmy powołani do udziału w tym dziele Jezusa. Dla każdego z nas przybierze ono różne formy, zgodnie z naszym powołaniem i misją. Zasadnicze pytanie brzmi jednak: „Czy odpowiadam na wezwanie Jezusa do ewangelizacji w taki sposób, jaki On mi wskazuje?”. To ważne pytanie. Powinniśmy wiedzieć, że szczególna misja, którą Jezus nam daje, nie została powierzona nikomu innemu. On naprawdę chce się nami posługiwać.
Rozważ dziś to polecenie, które nasz Pan dał Apostołom, i usłysz, jak kieruje je także do ciebie, wzywając cię, by „łowić dusze” zgodnie z Jego świętą wolą. Pozwól Panu mówić do ciebie w tym tygodniu i otwórz się na Jego prowadzenie. Bóg chce się tobą posługiwać, więc koniecznie Mu na to pozwól!
Panie, naprawdę pragnę, byś się mną posługiwał. Naprawdę pragnę ewangelizować zgodnie z Twoją wolą. Pomóż mi z ufnością odpowiedzieć na to wezwanie i szczerze wsłuchiwać się w Twoje wskazania. Posługuj się mną, drogi Panie, aby zbawić wiele dusz dla Twojego Królestwa. Jezu, ufam Tobie.
Dzień ósmy: Nowenna przed Niedzielą Miłosierdzia Bożego
Rozważania o Miłosierdziu Bożym
Codzienne rozważania o Miłosierdziu Bożym:
365 dni ze świętą Faustyną
