26 kwietnia 2020
III Niedziela Wielkanocna (lata A & B)
Czytania na dziś
Wtedy otworzyły się im oczy i poznali Go, lecz On zniknął im z oczu. I mówili do siebie: „Czy serce nie pałało w nas, kiedy rozmawiał z nami w drodze i Pisma nam wyjaśniał?” Łk 24:31–32 (rok A)
Wtedy oświecił ich umysły, aby rozumieli Pisma. Łk 24:45 (rok B)
Te dwa przytoczone wyżej fragmenty, opisujące dwa kolejne ukazania się Jezusa Apostołom, przyniosły wyjątkowe błogosławieństwo. W każdej z tych opowieści Jezus w nowy sposób otworzył umysły Apostołów na Pisma. Byli to zwyczajni ludzie, którzy otrzymali niezwykły dar rozumu. Nie otrzymali go dzięki długiej nauce i ciężkiej pracy. Otrzymali go raczej dzięki otwartości na potężne działanie Chrystusa w ich życiu. Jezus odsłonił przed nimi tajemnice królestwa niebieskiego. W rezultacie nagle zrozumieli prawdy, których nigdy nie mogliby poznać o własnych siłach.
Tak samo jest z nami. Tajemnice Boga są rozległe i niezmierzone. Są głębokie i przemieniają nas. A jednak tak często ich nie rozumiemy. Często nawet nie chcemy ich zrozumieć.
Pomyśl o tych sprawach w twoim obecnym lub przeszłym życiu, które budziły w tobie zamęt. Potrzebujesz szczególnego daru Ducha Świętego, aby pojąć ich sens. Potrzebujesz tego daru także po to, by zrozumieć liczne dobra Boże, które odnajdujemy w Piśmie Świętym. Jest to dar rozumu. To duchowy dar, który odsłania przed nami wiele tajemnic życia.
Bez daru rozumu jesteśmy zdani na własne siły w próbach zrozumienia życia. Jest tak zwłaszcza wtedy, gdy stajemy wobec trudności i cierpienia. Jak to możliwe na przykład, że wszechmocny i bezgranicznie kochający Bóg może dopuszczać cierpienie dobrych i niewinnych? Jak to możliwe, że Bóg czasami wydaje się nieobecny w obliczu ludzkiej tragedii?
Prawda jest taka, że On nie jest nieobecny. Jest głęboko zaangażowany we wszystko. Potrzebujemy otrzymać zrozumienie głębokich i tajemniczych dróg Bożych. Potrzebujemy rozumieć Pismo Święte, ludzkie cierpienie, relacje między ludźmi i Boże działanie w naszym życiu. Nigdy jednak tak się nie stanie, jeśli nie pozwolimy Jezusowi otworzyć naszych umysłów.
Aby pozwolić Jezusowi otworzyć nasze umysły, potrzeba wiary i zawierzenia. Oznacza to, że najpierw wierzymy, a dopiero potem rozumiemy. Oznacza to, że ufamy Mu, choć nie widzimy. Święty Augustyn powiedział kiedyś: „Wiara polega na wierzeniu w to, czego nie widzisz. Nagrodą wiary jest ujrzenie tego, w co wierzysz”. Czy chcesz wierzyć, nie widząc? Czy chcesz wierzyć w dobroć i miłość Boga, nawet jeśli życie lub jakaś konkretna sytuacja w życiu wydają się pozbawione sensu?
Zastanów się dziś nad darem rozumu. Wierzyć w Boga to wierzyć w osobę. Wierzymy w Niego, nawet gdy konkretne okoliczności budzą w nas zamęt. Jednak ten dar wierzenia, dar wiary, otwiera drzwi do tak głębokiego zrozumienia, do jakiego nigdy nie moglibyśmy dojść o własnych siłach.
Panie, daj mi dar rozumu. Pomóż mi poznawać Ciebie i rozumieć Twoje działanie w moim życiu. Pomóż mi zwracać się do Ciebie szczególnie w najbardziej niepokojących chwilach życia. Jezu, ufam Tobie.
Rozważania o Miłosierdziu Bożym
