Sobota, 25 kwietnia 2020
„Tym, którzy uwierzą, będą towarzyszyć te znaki: w imię moje będą wyrzucać złe duchy, będą mówić nowymi językami. Węże będą brać do rąk, a gdyby wypili coś śmiercionośnego, nie zaszkodzi im to. Na chorych będą kłaść ręce, a ci odzyskają zdrowie”. Mk 16:17–18
Czy Jezus miał to na myśli dosłownie? Tak. Z całą pewnością. W całej historii Kościoła widzieliśmy wielkie cuda i potężne dzieła dokonywane przez Jego uczniów w Jego imię, zgodnie z wolą Boga, w różnych czasach i miejscach. A zatem tak — Jezus rzeczywiście miał na myśli to, co powiedział.
Istnieje jednak również inny poziom znaczenia, którego nie powinniśmy przeoczyć. Choć nie każdy wierzący doświadczy tego w sensie dosłownym, spełni się to w głębszym, duchowym znaczeniu.
Jezus obiecuje tutaj cztery podstawowe rzeczy. Obiecuje, że ci, którzy mają wiarę: 1) odniosą zwycięstwo nad złym duchem, 2) będą porozumiewać się w nowy sposób, 3) stawią czoła niebezpieczeństwom tego świata i będą chronieni oraz 4) będą źródłem uzdrowienia dla innych.
Po pierwsze, zły duch naprawdę istnieje i nieustannie próbuje nas zastraszyć i przytłoczyć. Można go jednak porównać do psa ważącego trzy funty, który szczeka zajadle i nieznośnie, ale niewiele potrafi ugryźć. To „szczekanie” może czasem budzić lęk, lecz moc Chrystusa jest jak but ze stalowym noskiem, który z łatwością poradzi sobie z tym zagrożeniem.
Po drugie, jesteśmy wezwani, by „mówić nowymi językami”, czyli przekazywać słowa i prawdę Boga w sposób przekraczający nasze naturalne zdolności. Jesteśmy wezwani, by mówić i porozumiewać się językiem Boga oraz stawać się Jego ustami wobec świata będącego w potrzebie.
Po trzecie, w tym życiu przyjdzie nam stoczyć wiele zmagań. Będą one wynikać nie tylko z działania złego ducha, lecz także z wpływu świata i z naszych własnych, naznaczonych wypaczeniem zmagań. Jezus ponownie obiecuje łaskę przezwyciężenia wielu niebezpieczeństw i trudności, którym stawimy czoła w życiu, jeśli tylko Mu na to pozwolimy.
Wreszcie, Jezus przyszedł, aby uzdrawiać, zwłaszcza nasze dusze, i chce, byśmy byli narzędziami uzdrowienia dla tych, których spotykamy każdego dnia.
Święty Marek, którego dziś czcimy, był wielkim ewangelizatorem głoszącym Chrystusa. Zastanów się dziś nad tym, że wszyscy jesteśmy powołani do udziału w misji ewangelizacji. Rozważ opisane wyżej wezwania w życiu, a jeśli któreś szczególnie się wyróżnia i przemawia do ciebie w wyjątkowy sposób, wsłuchaj się w nie uważnie. Być może to Bóg wzywa cię do pełniejszego udziału w Jego boskiej misji.
Panie, naprawdę wierzę i świadomie postanawiam pozwolić Ci posługiwać się mną jako narzędziem Twojej łaski. Niech wiara, którą mi dałeś, będzie również źródłem łaski dla świata będącego w potrzebie. Jezu, ufam Tobie.
Rozważania o Miłosierdziu Bożym
Obraz: Duccio — Kuszenie na górze
