4 maja 2020
Poniedziałek IV tygodnia okresu wielkanocnego
Czytania na dziś
„Ja jestem dobrym pasterzem. Dobry pasterz oddaje swoje życie za owce. Najemnik, który nie jest pasterzem i do którego owce nie należą, widząc nadchodzącego wilka, zostawia owce i ucieka, a wilk je porywa i rozprasza. Dzieje się tak dlatego, że pracuje za zapłatę i nie troszczy się o owce”. J 10:11-13
Co jest ci w życiu najlepiej znane? Jaki głos lub jakie głosy rozbrzmiewają w twoich myślach przez większość czasu? Regularnie podlegamy wielu wpływom. Niektóre są dobre, a inne nie tak dobre. Często potrafimy wmówić sobie, że liczne „głosy” czy wpływy, z którymi stykamy się na co dzień, nie mają na nas żadnego wpływu. Wywierają na nas presję głos mediów, popkultura, miłość do pieniędzy, pragnienie uznania i wiele innych rzeczy. Są to potężne wpływy i — czy chcemy w to wierzyć, czy nie — rzeczywiście na nas oddziałują.
Powyższy fragment Ewangelii pozwala nam lepiej zrozumieć tę wewnętrzną walkę, przeciwstawiając głos Pasterza głosowi obcego. Owce łatwo się uczą i przyswajają określone zachowania. Uczą się rozpoznawać głos swojego pasterza, ponieważ pasterze mieli zwyczaj regularnie przemawiać do swoich owiec. Kiedy owce przyzwyczaiły się już do głosu pasterza, odwracały się i szły za nim, gdy je wołał.
Tak samo jest z nami. Będziemy podążać za głosem tego, co jest nam najlepiej znane. Wszystko, w czym zanurzamy się dzień po dniu, będzie stawać się nam coraz bliższe i pociągać nas, nawet bez naszej świadomości, byśmy za tym podążali.
Nasuwa się więc pytanie: „Co jest ci najlepiej znane?”. Najlepiej byłoby, gdybyśmy poświęcali wystarczająco dużo czasu słowu Bożemu, poznając Jego język, ton i głos. Najlepiej byłoby, gdybyśmy każdego dnia przeznaczali jakąś część czasu na cichą kontemplację Boga. Gdy tak czynimy, wyrabiamy w sobie nawyk wsłuchiwania się w Jego słowa, a Jego głos staje się nam bliski i przynosi nam pociechę.
Kiedy ten nawyk się w nas utrwali, znacznie łatwiej będzie nam pośród codziennych zajęć słyszeć Boga, ilekroć zechce przemówić. Od razu rozpoznamy, że to On, i pójdziemy za Nim.
Zastanów się dziś nad tym, co woła do ciebie najgłośniej. Nie pozwól, by liczne inne głosy w naszym świecie zagłuszyły głos Boga. Zamiast tego przygotuj się na chwile, w których On zechce przemówić. A gdy przemówi, pozwól, by Jego głos przykuł twoją uwagę, aby podążyć za Nim.
Panie, pomóż mi poznawać i kochać Twój łagodny głos w całym moim codziennym życiu. Niech ten głos zagłuszy wszystkie inne, które zabiegają o moją uwagę. Wybieram Ciebie, drogi Panie, na mojego jedynego Pasterza i przewodnika. Jezu, ufam Tobie.
Rozważania o Miłosierdziu Bożym
Jean Baptiste de Champaigne; Dobry Pasterz
