Polski

Szczerość wobec siebie

26 sierpnia 2020
Środa XXI tygodnia okresu zwykłego
Czytania na dziś

Jezus powiedział: „Biada wam, uczeni w Piśmie i faryzeusze, obłudnicy! Jesteście podobni do grobów pobielanych, które z zewnątrz wyglądają pięknie, lecz wewnątrz pełne są kości umarłych i wszelkiego plugastwa. Tak i wy z zewnątrz wydajecie się sprawiedliwi, lecz wewnątrz pełni jesteście obłudy i nieprawości”.  Mateusz 23:27-28

Mocne słowa!  Po raz kolejny słyszymy, jak Jezus przemawia do faryzeuszów w wyjątkowo bezpośredni sposób.  W ogóle nie powściąga się w ich potępianiu.  Określa ich zarówno jako „pobielanych”, jak i jako „groby”.  Są pobielani w tym sensie, że robią wszystko, co mogą, aby na zewnątrz sprawiać wrażenie świętych.  Są grobami w tym sensie, że w ich wnętrzu mieszkają plugawy grzech i śmierć.  Trudno sobie wyobrazić, by Jezus mógł mówić do nich jeszcze bardziej bezpośrednio i jeszcze surowiej ich potępiać.  

Jedną z rzeczy, które nam to pokazuje, jest to, że Jezus jest człowiekiem bezwzględnie szczerym.  Nazywa rzeczy po imieniu i nie owija w bawełnę.  Nie prawi też fałszywych komplementów ani nie udaje, że wszystko jest w porządku, gdy tak nie jest.

A jak jest z tobą?  Czy potrafisz postępować z całkowitą szczerością?  Nie, naszym zadaniem nie jest robić tego, co zrobił Jezus, i potępiać innych, ale powinniśmy uczyć się z Jego postępowania i odnosić tę naukę do siebie!  Czy masz gotowość i chęć, by przyjrzeć się własnemu życiu i nazwać rzeczy po imieniu?  Czy masz gotowość i chęć, by szczerze stanąć przed sobą i przed Bogiem w prawdzie o stanie swojej duszy?  Problem w tym, że często nam tej gotowości brakuje.  Często po prostu żyjemy dalej, udając, że wszystko jest w porządku, i ignorujemy „kości umarłych i wszelkie plugastwo” kryjące się w naszym wnętrzu.  Nie jest to przyjemny widok i niełatwo się do tego przyznać.  

Więc raz jeszcze: jak jest z tobą?  Czy potrafisz uczciwie przyjrzeć się własnej duszy i nazwać to, co widzisz?  Oby udało ci się dostrzec dobro i cnotę oraz się nimi ucieszyć.  Możesz jednak mieć pewność, że zobaczysz także grzech.  Oby nie w takim stopniu jak u faryzeuszów, którzy mieli w sobie „wszelkie plugastwo”.  Niemniej jednak, jeśli spojrzysz szczerze, zobaczysz jakiś brud, który trzeba usunąć.

Zastanów się dziś, na ile masz chęć, by 1) szczerze nazwać plugastwo i grzech w swoim życiu oraz 2) szczerze dążyć do ich przezwyciężenia.  Nie czekaj, aż doprowadzisz Jezusa do tego, że zawoła: „Biada tobie!”

Panie, pomóż mi każdego dnia szczerze przyglądać się własnemu życiu.  Pomóż mi dostrzegać nie tylko dobre cnoty, które we mnie ukształtowałeś, lecz także plugastwo, które jest we mnie skutkiem mojego grzechu.  Obym dążył do oczyszczenia z tego grzechu, abym mógł pełniej Cię kochać.  Jezu, ufam Tobie.

Więcej rozważań Ewangelii

Rozważania o Miłosierdziu Bożym

Święci i święta na dziś

Czytania mszalne do wyboru

Obraz: „Biada wam, uczeni w Piśmie i faryzeusze” — James Tissot