Skrupulanctwo 

5 września 2020
Sobota XXII tygodnia okresu zwykłego
Czytania na dziś

Święta Matka Teresa z Kalkuty — wspomnienie

Gdy Jezus przechodził w szabat przez pole zbóż, Jego uczniowie zrywali kłosy, wykruszali ziarna rękami i jedli.  Niektórzy faryzeusze mówili: „Dlaczego robicie to, czego nie wolno w szabat?”.  Łukasz 6:1-2

Cóż za małostkowość!  Uczniowie byli głodni, najprawdopodobniej wędrowali już od jakiegoś czasu z Jezusem, a gdy natrafili na pszenicę, zrywali kłosy, by jeść ziarno po drodze.  I za tę zupełnie zwyczajną czynność zostali potępieni przez faryzeuszy.  Czy naprawdę złamali prawo i obrazili Boga, zrywając kłosy i jedząc to ziarno?

Odpowiedź Jezusa jasno pokazuje, że faryzeusze są w wielkim błędzie, a uczniowie nie zrobili nic złego.  Ten fragment daje nam jednak okazję do zastanowienia się nad pewnym duchowym niebezpieczeństwem, któremu niektórzy czasem ulegają.  Jest nim skrupulanctwo.  

Jeśli masz skłonność do skrupulanctwa, prawdopodobnie już teraz zaczynają cię dręczyć skrupuły z powodu samego skrupulanctwa.  A im dalej czytasz, tym bardziej może pojawiać się pokusa, by mieć skrupuły z powodu skrupułów dotyczących twojego skrupulanctwa.  I tak w tych zmaganiach błędne koło może kręcić się bez końca.

Nie wiemy, czy tak było, ale gdyby któryś z uczniów — albo kilku z nich — zmagał się ze skrupulanctwem, a potem usłyszał, jak faryzeusze potępiają ich za jedzenie ziarna, mogliby oni natychmiast poczuć wyrzuty sumienia i winę z powodu swojego postępowania.  Zaczęliby się obawiać, że są winni złamania Bożego przykazania, by święcić szabat.  Trzeba jednak zobaczyć ich skrupulanctwo takim, jakie jest, a oni sami muszą rozpoznać bodziec, który wzbudził w nich pokusę ulegania skrupułom.

„Bodźcem”, który wzbudził w nich pokusę ulegania skrupułom, jest skrajne i błędne pojmowanie prawa Bożego, przedstawiane przez faryzeuszy.  Tak, prawo Boże jest doskonałe i zawsze należy go przestrzegać co do joty.  Jednak u tych, którzy zmagają się ze skrupulanctwem, obraz prawa Bożego łatwo może ulec zniekształceniu i przejaskrawieniu.  Ludzkie prawa i ludzkie, błędne przedstawianie prawa Bożego mogą wprowadzać zamęt.  A w przytoczonym wyżej fragmencie Pisma Świętego tym bodźcem były pycha i surowość faryzeuszy.  Zrywając kłosy i jedząc ziarno w szabat, uczniowie w żaden sposób nie obrazili Boga.  Faryzeusze próbowali więc nałożyć na uczniów ciężar, który nie pochodził od Boga.

My również możemy doświadczać pokusy patrzenia na prawo i wolę Bożą przez pryzmat skrupułów.  Choć wiele osób popada w przeciwną skrajność (zbyt wiele sobie pobłaża), niektórzy zmagają się z obawą, że obrażają Boga, choć w rzeczywistości wcale Go nie obrażają.

Zastanów się dziś nad własnymi zmaganiami ze skrupulanctwem.  Jeśli ten problem cię dotyczy, wiedz, że Bóg chce cię uwolnić od tych ciężarów.

Panie, pomóż mi widzieć Twoje prawo i Twoją wolę w świetle prawdy.  Pomóż mi porzucić wszelkie błędne wyobrażenia i zniekształcone obrazy Twojego prawa, a w ich miejsce przyjąć prawdy o Twojej doskonałej miłości i Twoim miłosierdziu.  Spraw, bym we wszystkim i ponad wszystko trwał przy tym miłosierdziu i tej miłości.  Jezu, ufam Tobie.

Więcej rozważań Ewangelii

Rozważania o Miłosierdziu Bożym

Wszyscy święci / Święta

Święty dnia – Święta Matka Teresa z Kalkuty

Czytania mszalne do wyboru

Ilustracja: Panorama Biblii, czyli Pismo Święte w obrazach i opowieściach