Biada wam!

14 października 2020
Środa XXVIII Tygodnia okresu zwykłego
Czytania na dziś

Święty Kalikst I, papież i męczennik — wspomnienie dowolne

„Biada wam! Jesteście jak niewidoczne groby, po których ludzie chodzą, nie wiedząc o tym”. Wtedy jeden z uczonych w Prawie odpowiedział Mu: „Nauczycielu, mówiąc to, i nas obrażasz”. On zaś rzekł: „I wam, uczonym w Prawie, biada! Nakładacie na ludzi ciężary trudne do uniesienia, a sami nawet jednym palcem ich nie dotykacie”. Łk 11:44-46

Cóż za ciekawa i nieco zaskakująca wymiana zdań między Jezusem a tym uczonym w Prawie. Jezus surowo upomina tu faryzeuszów, a jeden z uczonych w Prawie próbuje zwrócić Mu uwagę, że Jego słowa są obraźliwe. A co robi Jezus? Nie wycofuje się ani nie przeprasza za to, że go uraził; zamiast tego kieruje swoją surową naganę do uczonego w Prawie. To musiało go zaskoczyć!

Co ciekawe, uczony w Prawie zwraca uwagę, że Jezus ich „obraża”. Mówi o tym tak, jakby Jezus popełniał grzech i należało Go upomnieć. Czy zatem Jezus obrażał faryzeuszów i uczonego w Prawie? Tak, prawdopodobnie tak było. Czy był to grzech ze strony Jezusa? Oczywiście, że nie. Jezus nie grzeszy.

Tajemnica, wobec której tu stajemy, polega na tym, że czasami prawda jest, by tak rzec, „obraźliwa”. Uraża ludzką pychę. Najciekawsze jest to, że gdy ktoś czuje się urażony, powinien najpierw uświadomić sobie, iż czuje się tak z powodu własnej pychy, a nie z powodu tego, co druga osoba powiedziała lub zrobiła. Nawet jeśli ktoś był nazbyt surowy, poczucie urażenia jest skutkiem pychy. Gdyby człowiek był naprawdę pokorny, przyjąłby upomnienie z wdzięcznością jako pomocną formę zwrócenia mu uwagi. Niestety, uczonemu w Prawie zdaje się brakować pokory potrzebnej do tego, by upomnienie Jezusa dotarło do jego serca i uwolniło go od grzechu.

Zastanów się dziś, czy masz dość pokory, by przyjąć upomnienie od drugiej osoby. Czy obrażasz się, gdy ktoś wskazuje ci twój grzech? Czy raczej przyjmujesz to jako pomocne upomnienie i pozwalasz, by pomogło ci wzrastać w świętości?

Panie, proszę, daj mi prawdziwą pokorę. Pomóż mi nigdy się nie obrażać, gdy inni mnie upominają. Obym przyjmował upomnienia innych jako łaski pomagające mi na drodze do świętości. Jezu, ufam Tobie.

NOWOŚĆ! Październik to idealna pora roku, by rozpocząć Zgłębianie głębi, roczną drogę przeżywania Ćwiczeń duchowych świętego Ignacego!