10 grudnia 2020
Czwartek II tygodnia Adwentu
Czytania na dziś
Najświętsza Maryja Panna Loretańska — wspomnienie dowolne
„A od czasu Jana Chrzciciela aż dotąd królestwo niebieskie doznaje gwałtu, a zdobywają je ludzie gwałtowni”. Mateusz 11:12
Czy należysz do tych, którzy są „gwałtowni” i zdobywają królestwo niebieskie „siłą”? Oby tak było!
Niekiedy słowa Jezusa są trudne do zrozumienia. Przytoczony wyżej fragment jest jednym z takich przypadków. Święty Josemaría Escrivá mówi o tym fragmencie, że „gwałtownicy” to chrześcijanie, którzy wykazują się „męstwem” i „śmiałością”, gdy środowisko, w którym się znajdują, jest wrogie wierze (zob. To Chrystus przechodzi, 82). Święty Klemens Aleksandryjski mówi, że królestwo niebieskie należy „do tych, którzy walczą z samymi sobą” (Który człowiek bogaty może być zbawiony, 21). Innymi słowy, „gwałtownicy”, którzy zdobywają królestwo niebieskie, to ci, którzy usilnie walczą z nieprzyjaciółmi swojej duszy, aby osiągnąć królestwo niebieskie.
Kim są nieprzyjaciele duszy? Tradycyjnie mówimy o świecie, ciele i diable. Ci trzej nieprzyjaciele zadali wiele gwałtu duszom chrześcijan, którzy starają się żyć w królestwie Bożym. Jak zatem walczymy o królestwo? Siłą! Niektóre przekłady mówią, że „napastnicy” zdobywają królestwo siłą. Oznacza to, że życie chrześcijańskie nie może być wyłącznie bierne. Nie możemy po prostu dostać się do nieba samym uśmiechem. Nieprzyjaciele naszej duszy są rzeczywiści i agresywni. Dlatego my również musimy stać się agresywni w tym sensie, że musimy bezpośrednio stawić im czoła z męstwem i śmiałością Chrystusa.
Jak to robimy? Stawiamy czoła nieprzyjacielowi, jakim jest ciało, przez post i wyrzeczenie. Stawiamy czoła światu, pozostając zakorzenieni w Prawdzie Chrystusa, Prawdzie Ewangelii, i odmawiając dostosowania się do „mądrości” tego wieku. A diabłu stawiamy czoła, uświadamiając sobie jego złośliwe plany, by nas zwieść, zdezorientować i we wszystkim sprowadzić na manowce — po to, by go skarcić i odrzucić jego działanie w naszym życiu.
Zastanów się dziś nad swoim powołaniem do wzrastania w męstwie i śmiałości, aby zwalczać tych nieprzyjaciół, którzy atakują cię od wewnątrz. Lęk na nic się w tej walce nie przyda. Ufność w moc i miłosierdzie naszego Pana Jezusa Chrystusa jest jedyną bronią, której potrzebujemy. Polegaj na Nim i nie ulegaj rozmaitym sposobom, którymi ci nieprzyjaciele próbują pozbawić cię pokoju Chrystusa.
Mój chwalebny i zwycięski Panie, ufam, że wylejesz swoją łaskę, abym mógł mocno przeciwstawić się światu, pokusom mojego ciała i samemu diabłu. Daj mi odwagę, śmiałość i męstwo, abym mógł toczyć dobry bój wiary i nigdy nie ustawał w szukaniu Ciebie i Twojej najświętszej woli dla mojego życia. Jezu, ufam Tobie.
Zobacz nasze materiały na Adwent!
Rozważania o Miłosierdziu Bożym
Święty dnia – Matka Boża Loretańska
Ilustracja powyżej: Kazanie św. Jana Chrzciciela, autor: Domenico Ghirlandaio
