Piątek, 18 grudnia 2020
Dzień powszedni Adwentu
Czytania na dziś
Wielkie antyfony adwentowe „O”
17–23 grudnia
Z narodzeniem Jezusa Chrystusa było tak. Gdy Jego Matka, Maryja, była zaślubiona Józefowi, zanim zamieszkali razem, okazało się, że jest brzemienna za sprawą Ducha Świętego. Józef, Jej mąż, ponieważ był człowiekiem sprawiedliwym i nie chciał narazić Jej na hańbę, postanowił oddalić Ją potajemnie. Mateusz 1:18–19
Brzemienność Maryi była naprawdę tajemnicza. W istocie była tak tajemnicza, że nawet święty Józef początkowo nie potrafił jej przyjąć. Ale na obronę Józefa trzeba powiedzieć: któż potrafiłby przyjąć coś takiego? Znalazł się w sytuacji, która budziła ogromną dezorientację. Kobieta, z którą był zaręczony, nagle okazała się brzemienna, a Józef wiedział, że nie jest ojcem. Wiedział jednak również, że Maryja jest kobietą świętą i czystą. Zatem z naturalnego punktu widzenia zrozumiałe jest, że ta sytuacja nie od razu była dla niego jasna. Ale właśnie to jest kluczowe. „Z naturalnego punktu widzenia” nie od razu było to zrozumiałe. Jedyną drogą do zrozumienia nagłej brzemienności Maryi było poznanie nadprzyrodzone. Dlatego anioł Pański ukazał się Józefowi we śnie, a ten sen wystarczył mu, by z wiarą przyjąć tę tajemniczą brzemienność.
Zdumiewające jest to, że największe wydarzenie w dziejach ludzkości dokonało się w cieniu pozornego zgorszenia i zamętu. Anioł objawił Józefowi głęboką prawdę duchową w ukryciu, we śnie. I choć Józef być może opowiedział innym o swoim śnie, najprawdopodobniej wielu ludzi nadal zakładało najgorsze. Większość zapewne przypuszczała, że Maryja spodziewa się dziecka albo Józefa, albo kogoś innego. To, że poczęcie to było dziełem Ducha Świętego, było prawdą przekraczającą wszystko, co ich przyjaciele i krewni mogliby kiedykolwiek pojąć.
Płynie stąd jednak dla nas ważna nauka o osądzaniu i działaniu Boga. W życiu istnieją niezliczone przykłady sytuacji, w których Bóg i Jego doskonała wola stają się powodem osądów, pozornego zgorszenia i zamętu. Weźmy choćby dowolnego męczennika z dawnych czasów. Dziś postrzegamy wiele czynów męczeńskich jako heroiczne. Kiedy jednak rzeczywiście dochodziło do męczeństwa, wielu ludzi zapewne odczuwało głęboki smutek, gniew, zgorszenie i dezorientację. W chwili, gdy bliska osoba ponosiła męczeńską śmierć za wiarę, wielu doświadczało zapewne pokusy, by pytać, dlaczego Bóg na to pozwolił.
Święty akt przebaczenia drugiemu człowiekowi również może stać się dla niektórych powodem swoistego „zgorszenia” w życiu. Weźmy na przykład ukrzyżowanie Jezusa. Z krzyża zawołał On: „Ojcze, przebacz im…”. Czyż wielu Jego uczniów nie było zdezorientowanych i zgorszonych? Dlaczego Jezus się nie bronił? Jak to możliwe, że obiecany Mesjasz został uznany przez władze za winnego i zabity? Dlaczego Bóg na to pozwolił?
Zastanów się dziś nad tajemnicą Bożego działania w życiu. Czy w twoim życiu są sprawy, które trudno ci zaakceptować, przyjąć lub zrozumieć? Wiedz, że nie tylko ty tego doświadczasz. Doświadczył tego nawet święty Józef. W modlitwie podejmij postanowienie, by głębiej wierzyć w Bożą mądrość w obliczu każdej tajemnicy, z którą się zmagasz. I wiedz, że ta wiara pomoże ci żyć pełniej w zgodzie z chwalebną mądrością Boga.
Panie, zwracam się do Ciebie z najgłębszymi tajemnicami mojego życia. Pomóż mi stawić im wszystkim czoła z ufnością i odwagą. Daj mi Twój sposób myślenia i Twoją mądrość, abym każdego dnia mógł kroczyć w wierze, ufając Twojemu doskonałemu planowi, nawet gdy wydaje się on tajemniczy. Jezu, ufam Tobie.
Zobacz nasze materiały na Adwent!
Rozważania o Miłosierdziu Bożym
Ilustracja powyżej: Sen Józefa, autor: Gaetano Gandolfi
