Wtorek, 2 lutego 2021
Ofiarowanie Pańskie — święto
Czytania na dziś
„Teraz, o Władco, pozwól odejść słudze Twemu w pokoju, według Twojego słowa. Bo moje oczy ujrzały Twoje zbawienie, któreś przygotował wobec wszystkich narodów: światło na oświecenie pogan i chwałę ludu Twego, Izraela”. Łukasz 2:29-32
W czasie narodzin Jezusa żył człowiek imieniem Symeon, który całe swoje życie poświęcił przygotowaniu na jedną doniosłą chwilę. Podobnie jak wszyscy wierni Żydzi tamtych czasów, Symeon oczekiwał przyjścia Mesjasza. Duch Święty objawił mu, że rzeczywiście ujrzy Mesjasza przed śmiercią — i tak też się stało, gdy Maryja i Józef przynieśli Dzieciątko Jezus do świątyni, aby ofiarować Je Panu.
Spróbuj wyobrazić sobie tę scenę. Symeon prowadził święte i pobożne życie. A w głębi sumienia wiedział, że jego życie na ziemi nie dobiegnie końca, dopóki nie dostąpi zaszczytu ujrzenia Zbawiciela świata na własne oczy. Wiedział o tym dzięki szczególnemu darowi wiary, wewnętrznemu objawieniu Ducha Świętego, i wierzył.
Warto zastanowić się nad tym wyjątkowym darem poznania, który Symeon miał przez całe życie. Zazwyczaj zdobywamy wiedzę za pośrednictwem pięciu zmysłów. Coś widzimy, słyszymy, poznajemy smak, zapach lub dotykamy czegoś i w rezultacie przekonujemy się, że jest to prawdziwe. Poznanie zmysłowe jest bardzo wiarygodne i stanowi zwyczajny sposób poznawania rzeczy. Jednak dar poznania, który miał Symeon, był inny. Był głębszy i miał duchową naturę. Symeon wiedział, że zobaczy Mesjasza przed śmiercią, nie dzięki jakiemuś zewnętrznemu doznaniu zmysłowemu, lecz dzięki wewnętrznemu objawieniu Ducha Świętego.
Ta prawda rodzi pytanie: który rodzaj poznania jest pewniejszy? To, co widzisz na własne oczy, czego dotykasz, co wyczuwasz węchem, słyszysz lub smakujesz? Czy to, co Bóg mówi do ciebie w głębi duszy przez objawienie udzielone z łaski? Choć te rodzaje poznania są różne, ważne jest, by zrozumieć, że poznanie duchowe, którego udziela Duch Święty, jest o wiele pewniejsze niż wszystko, co można dostrzec jedynie za pośrednictwem pięciu zmysłów. To duchowe poznanie ma moc przemienić twoje życie i ukierunkować wszystkie twoje działania na to objawienie.
Gdy wniesiono Jezusa do świątyni, to wewnętrzne poznanie o duchowej naturze nagle połączyło się u Symeona z poznaniem za pośrednictwem pięciu zmysłów. Symeon nagle zobaczył, usłyszał i poczuł dotykiem to Dziecko, o którym wiedział, że pewnego dnia ujrzy Je na własne oczy i dotknie własnymi rękami. Dla Symeona ta chwila była zwieńczeniem jego życia.
Zastanów się dziś nad wszystkim, co nasz Pan powiedział ci w głębi twojej duszy. Zbyt często ignorujemy Jego łagodny głos, gdy do nas przemawia, woląc żyć jedynie w świecie zmysłów. Tymczasem duchowa rzeczywistość w nas musi stać się centrum i fundamentem naszego życia. To właśnie tam przemawia Bóg i tam również my odkryjemy główny cel i sens naszego życia.
Mój duchowy Panie, dziękuję Ci za niezliczone sposoby, na jakie przemawiasz do mnie dniem i nocą w głębi mojej duszy. Pomóż mi zawsze uważnie wsłuchiwać się w Ciebie i w Twój łagodny głos, gdy do mnie mówisz. Niech Twój głos i tylko Twój głos wyznacza kierunek mojego życia. Niech ufam Twojemu Słowu i nigdy nie odstępuję od misji, którą mi powierzyłeś. Jezu, ufam Tobie.
Rozważania o Miłosierdziu Bożym
Dalsza lektura – Ofiarowanie Pańskie
Ilustracja powyżej: Ofiarowanie Jezusa w świątyni, autor: Giotto di Bondone
