6 marca 2021
Sobota II tygodnia Wielkiego Postu
Czytania na dziś
Wideo
„Oto tyle lat ci służę i ani razu nie przekroczyłem twojego nakazu; a ty nigdy nie dałeś mi nawet koźlęcia, żebym mógł ucztować z przyjaciółmi. Lecz gdy wraca ten twój syn, który roztrwonił twój majątek z nierządnicami, dla niego zabijasz utuczone cielę”. Łk 15:22–24
Taka była reakcja wiernego syna w przypowieści o synu marnotrawnym. Przypomnij sobie, że po roztrwonieniu swojego dziedzictwa syn marnotrawny wraca do domu upokorzony i ubogi, pytając ojca, czy przyjmie go z powrotem i potraktuje jak najemnika. Ojciec jednak go zaskakuje i wyprawia mu wielką ucztę, aby uczcić jego powrót. Lecz drugi syn ojca, ten, który pozostawał przy nim przez wszystkie te lata, nie chciał przyłączyć się do świętowania.
Czy było sprawiedliwe, że ojciec zabił utuczone cielę i wyprawił tak wielką ucztę, aby uczcić powrót swojego zbłąkanego syna? Czy było sprawiedliwe, że ten sam ojciec najwyraźniej nigdy nie dał swojemu wiernemu synowi nawet koźlęcia, by mógł ucztować z przyjaciółmi? Właściwa odpowiedź brzmi: to niewłaściwe pytanie.
Łatwo nam żyć w taki sposób, że zawsze chcemy, aby wszystko było „sprawiedliwe”. A gdy dostrzegamy, że ktoś inny otrzymuje więcej niż my, możemy wpadać w gniew i rozgoryczenie. Jednak pytanie o to, czy jest to sprawiedliwe, czy nie, nie jest właściwym pytaniem. Gdy chodzi o Boże miłosierdzie, hojność i dobroć Boga daleko przekraczają to, co uznaje się za sprawiedliwe. A jeśli mamy mieć udział w obfitym miłosierdziu Boga, my także musimy nauczyć się radować Jego przeobfitym miłosierdziem.
W tej opowieści miłosierdzie okazane zbłąkanemu synowi było dokładnie tym, czego ten syn potrzebował. Potrzebował wiedzieć, że niezależnie od tego, co zrobił w przeszłości, ojciec go kocha i cieszy się z jego powrotu. Dlatego syn ten potrzebował obfitości miłosierdzia, po części po to, by upewnić się o miłości ojca. Potrzebował tego dodatkowego pocieszenia, aby nabrać przekonania, że podjął słuszną decyzję, wracając.
Drugi syn, ten, który przez wszystkie te lata pozostawał wierny, nie został potraktowany niesprawiedliwie. Jego niezadowolenie wynikało raczej z tego, że jemu samemu brakowało tego samego obfitego miłosierdzia, które było obecne w sercu ojca. Nie kochał swojego brata w takim samym stopniu i dlatego nie dostrzegał potrzeby okazania mu tego pocieszenia, które pomogłoby bratu zrozumieć, że otrzymał przebaczenie i został przyjęty z powrotem. Miłosierdzie jest bardzo wymagające i daleko przekracza to, co na pierwszy rzut oka możemy uznawać za rozsądne i sprawiedliwe. Jeśli jednak pragniemy otrzymywać miłosierdzie w obfitości, musimy być gotowi i chętni okazywać je tym, którzy najbardziej go potrzebują.
Zastanów się dzisiaj, jak wiele miłosierdzia i hojności chcesz okazywać, zwłaszcza tym, którzy wydają się na to nie zasługiwać. Przypomnij sobie, że w życiu łaski nie chodzi o sprawiedliwe rozdzielanie, lecz o hojność posuniętą do zdumiewających granic. Postanów okazywać wszystkim tak głęboką hojność i szukaj sposobów, by pocieszać serce drugiego człowieka Bożym miłosierdziem. Jeśli tak uczynisz, ta hojna miłość stanie się również obfitym błogosławieństwem dla twojego serca.
Mój najhojniejszy Panie, Twoje współczucie przekracza wszystko, co potrafię pojąć. Twoje miłosierdzie i dobroć dalece przewyższają to, na co ktokolwiek z nas zasługuje. Pomóż mi trwać w wiecznej wdzięczności za Twoją dobroć i pomóż mi okazywać równie głębokie miłosierdzie tym, którzy najbardziej go potrzebują. Jezu, ufam Tobie.
40 dni u stóp Krzyża – Rozważanie siedemnaste – Wjazd do Jerozolimy.
Rozważania o Miłosierdziu Bożym
Rozważania biblijne na Wielki Post
Święci dnia – Święte Perpetua i Felicyta, męczennice
W tym roku ich wspomnienia liturgicznego nie obchodzi się, ponieważ przypada w niedzielę
Obraz powyżej: Przypowieść o synu marnotrawnym: przyjęty w domu przez ojca. Autor: Luca Giordano
_-_The_Parable_of_the_Prodigal_Son,_Received_Home_by_His_Father_-_138258.1_-_National_Trust.jpg){kind=link}