21 marca 2021
V Niedziela Wielkiego Postu, rok B
Czytania na dziś
Uwaga: Jest to rok liturgiczny B. Można jednak zamiast tego użyć czytań z roku A, gdy sprawuje się skrutynia dla osób przygotowujących się do przyjęcia sakramentów w Wielkanoc.
Czytania na rok A (gdy sprawuje się skrutynia)

„Zaprawdę, zaprawdę, powiadam wam: Jeżeli ziarno pszenicy, wpadłszy w ziemię, nie obumrze, zostanie tylko samo, ale jeżeli obumrze, przynosi plon obfity”. Jan 12:24
Dla większości ludzi śmierć nie brzmi zbyt zachęcająco. Jak zatem powinniśmy na nią patrzeć?
Przede wszystkim śmierć, w dosłownym znaczeniu, jest przejściem z tego świata do przyszłego. Kiedy zgodnie z wolą Bożą nadejdzie nasz czas, powinniśmy przyjąć ją z otwartością i wyczekiwać pełnego zanurzenia w życiu Boga.
Jednak ten fragment Pisma Świętego mówi o śmierci na innym poziomie. Powinniśmy dostrzec samych siebie w ziarnie pszenicy, które urzeczywistnia swój potencjał tylko wtedy, gdy wpada w ziemię i obumiera. W tym naturalnym procesie zostaje zasiane w żyznej glebie i wzrasta, wydając obfity dobry owoc.
Jak powinniśmy dostrzegać samych siebie w tym naturalnym procesie? Czynimy to, przyjmując umieranie dla siebie, abyśmy mogli zostać zasiani w żyznej glebie łaski Bożej i wydać obfity dobry owoc.
Umieranie dla siebie oznacza, że wyrzekamy się wszelkiego egoizmu w życiu. Najpierw trzeba porzucić wszystkie zamierzone akty egoizmu, ale potem także egoizm niezamierzony. Czym jest „niezamierzony egoizm”?
Niezamierzony egoizm to określenie wszystkiego w życiu, czego się trzymasz i do czego kurczowo przywierasz po prostu dlatego, że chcesz tego dla siebie. Może to obejmować nawet rzeczy dobre, takie jak relacja pełna miłości. Nie chodzi o to, że powinniśmy pozbywać się z życia dobrych rzeczy, takich jak relacje pełne miłości; chodzi raczej o to, byśmy nie trzymali się kurczowo niczego, nawet dobrych rzeczy, z egoistycznych pobudek. Miłość, gdy jest autentyczną miłością natchnioną przez Boga, zawsze jest wolna od przywiązań i bezinteresowna, ukierunkowana jedynie na dobro drugiego człowieka. To najczystsza postać umierania dla siebie, jaką możemy przeżywać. Kiedy żyjemy miłością na tym poziomie, w całkowicie bezinteresownej wolności od przywiązań, Bóg wkracza w nasze życie i w każdą jego konkretną sytuację, sprawiając, że rodzi się obfity dobry owoc. Jest to dar potężniejszy niż wszystko, czego możemy dokonać własnymi siłami, ponieważ jest owocem całkowitego umierania dla siebie, przemienionego przez Boga w nowe życie.
Rozważ dziś swoje powołanie do umierania. Najpierw zastanów się nad śmiercią w dosłownym znaczeniu — odejściem z tego świata, którego pewnego dnia doświadczysz. Nie lękaj się tej chwili; dostrzeż w niej raczej chwalebne przejście do pełni życia. Następnie szukaj sposobów, w jakie możesz umierać dla siebie tu i teraz. Rozpoznaj praktyczne i konkretne sposoby, w jakie Bóg wzywa cię do tej formy śmierci. Wiedz, że w tym akcie czekają na ciebie chwalebne dary nowego życia.
Panie, oddaję się Tobie i Twojej świętej woli całkowicie i ofiarnie. Wybieram umieranie dla siebie, abyś z tego aktu bezinteresownego oddania mógł wyprowadzić nowe życie. Weź mnie, drogi Panie, i czyń ze mną, co zechcesz. Jezu, ufam Tobie.
40 dni u stóp Krzyża – Rozważanie trzydzieste drugie – „Niewiasto, oto syn Twój… Oto Matka twoja”
Rozważania o Miłosierdziu Bożym
Rozważania biblijne na Wielki Post
Ilustracja powyżej: Chrystus ukrzyżowany pędzla Diega Velázqueza





