24 lipca 2021
Sobota XVI tygodnia okresu zwykłego
Czytania na dziś
Święty Szarbel Makhluf, prezbiter, pustelnik — wspomnienie dowolne
Jezus opowiedział tłumom przypowieść: „Królestwo niebieskie podobne jest do człowieka, który posiał dobre nasienie na swojej roli. Gdy wszyscy spali, przyszedł jego nieprzyjaciel, nasiał chwastu między pszenicę i odszedł”. Mateusz 13:24–25
Ta przypowieść zaczyna się bardzo dobrze. Mówi, że zasiano dobre nasienie. Innymi słowy, czystą Ewangelię głoszono na dobrej glebie. Należy przez to rozumieć każdą sytuację, w której głosiciel jest naprawdę skuteczny, a Ewangelia dociera do wielu uszu i zostaje zasiana w wielu sercach. To powód do radości. Jednak przypowieść szybko wskazuje, że ci, którzy byli odpowiedzialni za strzeżenie dobrej gleby, w której zasiano słowo Boże, nie dopełnili obowiązku jej ochrony. W rezultacie „przyszedł nieprzyjaciel i nasiał chwastu między pszenicę”. Innymi słowy, zły również zasiał swoje kłamstwa w sercach tych, którzy usłyszeli słowo Boże, a kłamstwa te zakorzeniły się i zaczęły rosnąć.
To wyraźny opis świata, w którym dziś żyjemy. Przede wszystkim jest to opis serc wielu chrześcijan, którzy usłyszeli słowo Boże i odpowiedzieli na nie, a mimo to zmagają się także z wątpliwościami, zamętem i kłamstwami zasianymi przez złego. Jest to jednak również wyraźny opis całego świata, a nawet Kościoła na ziemi. W społeczeństwach, a nawet w Kościele, istnieje wiele podziałów. Rozbrzmiewa wiele sprzecznych ze sobą głosów. A tym, których serca są dobrą glebą, może być trudno odróżnić to, co pochodzi od Boga, od tego, co jest subtelnym zwodzeniem ze strony złego.
Chwast, o którym mowa w tej przypowieści, nazywa się kąkol. Kąkol był chwastem, który w trakcie wzrostu bardzo przypominał pszenicę. Dopóki nie zaczęło pojawiać się ziarno, bardzo trudno było odróżnić go od pszenicy. Kiedy jednak ziarno zaczynało się pojawiać, różnica stawała się wyraźna. A gdyby kąkol przypadkowo zmielono razem z pszenicą, po spożyciu powodowałby nudności.
Przypowieść jest dość jasna. Kłamstwa, które zły zasiewa w sercach wiernych — tych, których serca są żyzną glebą — są bardzo subtelne, zwłaszcza na początku. Te subtelne kłamstwa łatwo mogą wprowadzić nas w zamęt. Złemu rzadko udaje się zwieść wiernych za pomocą poważnych i oczywistych błędów. Dlatego zwodzi ich drobnymi błędami. W rezultacie błąd często zostaje rozpoznany dopiero znacznie później, gdy wydaje owoc. Skutkiem są podziały, zamęt, konflikty i tym podobne. Konflikty w naszych własnych duszach, w naszym świecie, a nawet w naszym Kościele.
Jakie jest rozwiązanie? Czujność. Jako naśladowcy Chrystusa musimy być wyjątkowo czujni wobec tego, co pozwalamy przyjmować naszym sercom. Sam fakt, że coś początkowo brzmi dobrze, nie oznacza, że jest dobre. Właśnie dlatego mamy Pismo Święte, Urząd Nauczycielski Kościoła i nauczanie świętych. Musimy nieustannie badać wszystko, co wpuszczamy do naszych serc, rodzin, naszego świata i naszych kościołów, w świetle czystego i spójnego nauczania naszej wiary. A gdy dostrzegamy podziały, jest to wyraźny znak, że wkradł się jakiś subtelny błąd. Ostatecznie, w czasie żniwa, gdy wszyscy staniemy przed Chrystusem, naszym Panem, na sądzie, On oddzieli dobro od zła. Z naszej strony niezbędna jest jednak czujność, abyśmy przyjmowali i zasiewali wyłącznie czyste ziarno słowa Bożego.
Zastanów się dziś nad własną duszą jako żyzną glebą. Jakie „ziarno” jest w niej zasiewane? Czemu pozwalasz przenikać do swojego serca i zapuszczać w nim korzenie? Czy zachowujesz czujność i zwracasz uwagę na sposoby, którymi zły próbuje cię zwieść przez subtelne kłamstwa i błędy? Rozważ te pytania szczerze, a jeśli dostrzegasz w swoim życiu konflikt i zamęt, przyjrzyj się głębiej źródłu tych trudności. Jeśli w twoim życiu są kłamstwa, którym pozwalasz w nim trwać, powierz je naszemu Panu, aby mógł je usunąć we właściwym czasie.
Najświętsze Słowo Boże, Ty jesteś żywym Słowem, które zasiewa ziarno na żyznej glebie naszych serc. Zasiewasz Siebie w sercach tych, którzy wierzą, aby Twoje życie mogło przynosić dobry owoc w wiernych. Proszę, zasiej ziarno Twojego słowa w moim sercu, drogi Panie, i chroń mnie przed podstępami złego. Czyniąc to, spraw, proszę, by dzięki mnie zrodziło się obficie dobre owoce. Jezu, ufam Tobie.
Rozważania o Miłosierdziu Bożym
Rozważania biblijne na okres zwykły
Święty na dziś – Święty Szarbel Makhluf, prezbiter i pustelnik — wspomnienie dowolne
Ilustracja powyżej: Przypowieść o siewcy, za pośrednictwem flickr
