12 września 2021
XXIV Niedziela Zwykła, rok B
Czytania na dziś
Jezus zaczął nauczać Apostołów, że Syn Człowieczy musi wiele cierpieć, że zostanie odrzucony przez starszych, arcykapłanów i uczonych w Piśmie, że zostanie zabity, a po trzech dniach zmartwychwstanie. Mówił o tym otwarcie. Wtedy Piotr wziął Go na bok i zaczął Go upominać. Lecz On odwrócił się i, patrząc na swoich uczniów, skarcił Piotra, mówiąc: „Zejdź Mi z oczu, szatanie, bo nie myślisz po Bożemu, lecz po ludzku”. Mk 8:31–33
Najprawdopodobniej nie takiej odpowiedzi Piotr spodziewał się od Jezusa. Piotr zmagał się z lękiem, gdy Jezus wyjaśniał, że czeka Go wiele cierpień i śmierć z rąk ówczesnych przywódców religijnych. Piotr kochał Jezusa, a myśl o cierpieniu i śmierci jego Mistrza budziła w nim lęk i niepokój. Dlatego, kierując się lękiem i zagubieniem, próbował „przemówić Jezusowi do rozsądku”.
Jaki był tego skutek? Jezus skarcił Piotra w obecności pozostałych Apostołów. Posunął się nawet do słów: „Zejdź Mi z oczu, szatanie”. To musiało zaboleć.
Aby właściwie to zrozumieć, musimy zacząć od oczywistego wniosku, że słowa Jezusa były słowami wielkiej miłości. Jezus nie jest zdolny do niczego innego niż miłość. Musimy zatem starać się zrozumieć, w jaki sposób te mocne słowa Jezusa były pełne miłości i świętości.
Kluczem do zrozumienia tego jest druga wypowiedź Jezusa: „Nie myślisz po Bożemu, lecz po ludzku”. Jezus właśnie objawił Apostołom najgłębszą tajemnicę misji swojego życia. Objawił mianowicie, że Jego misją jest przyjęcie niesprawiedliwego prześladowania i śmierci z rąk przywódców religijnych. Zarazem jednak, objawiając to, dał jasno do zrozumienia, że zamierza wyprowadzić z tego cierpienia dobro. Nie dopuściłby tego cierpienia, gdyby nie miało ono służyć jakiemuś większemu dobru. Trudność polega na tym, że do zrozumienia tej wielkiej tajemnicy cierpienia potrzeba głębokiej wiary. Apostołowie zostali wezwani, by spojrzeć na tę sytuację z Bożej perspektywy. Piotrowi przychodziło to z trudem i dlatego Jezus musiał tak bezpośrednio go do tego wezwać.
Jezus skarcił Piotra z miłością, pomagając mu uwolnić się od lęku i ograniczonego spojrzenia, aby mógł wejść w tę głęboką tajemnicę ofiary, którą Jezus składa z miłości.
Zastanów się dziś nad własnym zmaganiem z krzyżem Chrystusa. Jego cierpienia nadal uobecniają się w naszym świecie przez miłość i ofiary Jego synów i córek. Kiedy chrześcijanie cierpią z powodu swojej wiary, musimy patrzeć na to oczami Boga, a nie ludzi. Musimy dostrzegać Boże błogosławieństwa towarzyszące takim cierpieniom i przyjmować te cierpienia zgodnie z wielką tajemnicą Bożego planu.
Panie, mnie także brakuje wiary potrzebnej do dostrzeżenia błogosławieństw, które towarzyszą Twojemu krzyżowi, a także licznym krzyżom, które otrzymuję w życiu. Pomóż mi wzrastać w oczyszczeniu wiary, abym we wszystkim dostrzegał działanie Twojej ręki, nawet w cierpieniu, niesprawiedliwości i prześladowaniu. Obym patrzył na życie wyłącznie z Twojej perspektywy. Jezu, ufam Tobie.
Rozważania o Miłosierdziu Bożym
Rozważania biblijne na okres zwykły
Święty dnia – Najświętsze Imię Maryi
W tym roku nie obchodzi się tego wspomnienia liturgicznego, ponieważ przypada w niedzielę
Ilustracja powyżej: Skarcenie lub powołanie świętego Piotra, za pośrednictwem Wikimedia Commons
