15 października 2021
Piątek XX tygodnia okresu zwykłego
Czytania na dziś
Święta Teresa od Jezusa, dziewica i doktor Kościoła — wspomnienie
„Nie ma nic ukrytego, co nie zostanie ujawnione, ani nic tajemnego, co nie stanie się wiadome. Dlatego wszystko, co powiedzieliście w ciemności, będzie słyszane w świetle, a to, co szeptaliście za zamkniętymi drzwiami, będzie głoszone na dachach”. Łukasz 12:2–3
Bezpośrednio przed przytoczonym wyżej fragmentem Jezus powiedział swoim uczniom: „Strzeżcie się kwasu faryzeuszów, to znaczy obłudy”. Słowa te padają po długim szeregu bardzo bezpośrednich potępień, które Jezus kieruje pod adresem tych przywódców w poprzednim rozdziale. Jezus traktuje ich niszczycielskie działania bardzo poważnie. Dlatego po bezpośredniej konfrontacji z nimi zwraca się do swoich uczniów, aby ostrzec ich przed skutkami działania tych obłudnych przywódców.
Obłudnik to ktoś, kto udaje, że posiada pewne cnoty moralne, lecz w rzeczywistości jedynie oszukuje samego siebie i próbuje oszukać innych. Dlatego Jezus pomaga swoim uczniom, mówiąc im, że wszelka prawda ostatecznie wyjdzie na jaw. Tak więc każdy dobry czyn zostanie ostatecznie dostrzeżony przez wszystkich jako dobry, a każdy zły zamiar, choćby najbardziej skrywany, ostatecznie wyjdzie na jaw.
Choć wielu słuchaczy tego fragmentu od razu odczuje pokusę, by pomyśleć o innych, którzy ich zdaniem popadają w grzech obłudy, znacznie pożyteczniejsze może się okazać rozważenie tych prawd w odniesieniu do siebie. Proste przesłanie, które głosi Jezus, jest takie: musimy być ludźmi prawdomównymi pod każdym względem. Musimy być uczciwi wobec samych siebie i upewniać się, że jesteśmy w pełni świadomi naszego życia wewnętrznego, patrząc na siebie wyłącznie tak, jak widzi nas Bóg. Taka uczciwość i prawość to jeden z najlepszych sposobów przygotowania się do życia wiecznego. Jakże smutne byłoby przejść przez życie, na pozór udając kogoś, kim nie jesteśmy, tylko po to, by pełna prawda została ujawniona na naszym sądzie ostatecznym, gdy na zmianę będzie już za późno.
Bycie uczciwym wobec samego siebie może być trudne. To naturalne, że chcemy być dobrzy, chcemy być święci i chcemy, by inni tak o nas myśleli. Dlatego bardzo często przedstawiamy jedynie najlepszy obraz siebie, ukrywając wiele innych rzeczy, które mogłyby nas zawstydzić, a nawet upokorzyć. I choć nie mamy moralnego obowiązku mówić wszystkim o każdym grzechu, z którym zmagamy się wewnętrznie, to z moralnego punktu widzenia konieczne jest, byśmy sami się z nim zmierzyli i uczynili to z pomocą łaski Bożej.
Jednym z praktycznych sposobów, by to zrobić, jest rozważanie powyższego fragmentu Pisma Świętego. Jezus jasno mówi, że kiedyś, w jakiś sposób, wszystko, co jest w nas, w naszych sercach i umysłach, wyjdzie na jaw. W przypadku niektórych stanie się to, dzięki łasce Bożej, jeszcze w tym życiu, dając im możliwość przemiany. W przypadku innych te tajemnice wyjdą na jaw dopiero na ich sądzie ostatecznym. Prawda jest jednak taka, że wszystko, czym jesteśmy, wszystko, co myślimy, i wszystko, co czynimy w ukryciu, wyjdzie na jaw. A jeśli w jakiś sposób budzi to w tobie lęk, to dobrze. Czasem potrzebujemy świętej bojaźni, która zachęci nas, by zajrzeć w głąb siebie i zmierzyć się ze wszystkim, co ukrywamy przed innymi.
Zastanów się dzisiaj nad tym, jak ważne jest dążenie do życia w prawdziwej przejrzystości i prawości. Najlepszym sposobem jest przeżywanie każdego dnia tak, jakby wszystko, co kryje się w twoim sercu, było widoczne dla wszystkich. Jeśli oznacza to, że musisz się pod jakimś względem zmienić, aby ze spokojem przyjąć to, co ostatecznie wyjdzie na jaw, to pracuj wytrwale nad tą zmianą tu i teraz. Przeciwieństwem obłudy, za którą faryzeusze zostali stanowczo potępieni, są uczciwość i szczerość. Poświęć czas na rozważanie tych pięknych cnót i módl się, aby Pan cię nimi obdarzył, tak by twoje życie już tu i teraz cechowała prawdziwa prawość, przygotowując cię na ów chwalebny dzień sądu, kiedy wszystko stanie się „wiadome” i będzie „głoszone na dachach”.
Mój Panie, który objawiasz prawdę, Ty widzisz wszystko. Znasz moje serce pod każdym względem. Proszę, obdarz mnie łaską patrzenia na siebie tak, jak Ty mnie widzisz, i poznania głębi mojego serca tak, jak Ty mnie znasz. Gdy najgłębsze prawdy o tym, kim jestem, wychodzą na jaw i stają się dla mnie widoczne, modlę się o łaskę szczerej przemiany, abym moimi czynami prawdziwie Cię uwielbiał i stawał się źródłem autentycznej inspiracji dla wszystkich. Jezu, ufam Tobie.
Rozważania o Miłosierdziu Bożym
Rozważania biblijne na okres zwykły
Święty dnia – Święta Teresa od Jezusa, dziewica i doktor Kościoła — wspomnienie
.jpg){kind=link}