26 października 2021
Wtorek XXX tygodnia okresu zwykłego
Czytania na dziś
Jezus powiedział: „Do czego podobne jest królestwo Boże i z czym mam je porównać? Podobne jest do ziarnka gorczycy, które pewien człowiek wziął i posiał w ogrodzie. Gdy w pełni wyrosło, stało się wielkim krzewem, a ptaki powietrzne zamieszkały w jego gałęziach.” Łk 13:18–19
Ta krótka przypowieść powinna przemawiać do wielu ludzi znacznie mocniej, niż sobie uświadamiają. Powinna być dla nas wszystkich źródłem wielkiej otuchy, gdy staramy się budować królestwo Boże przez dzieła apostolskie.
Ziarnko gorczycy jest bardzo małe. Początkowo ktoś, kto trzyma je w dłoni, może nie przywiązywać do niego większej wagi. Gdyby jednak posiał je w idealnych warunkach, mogłoby wyrosnąć na drzewo o wysokości ponad 20 stóp.
Jezus posługuje się tą przypowieścią, aby wiele nas nauczyć. Jedna z tych lekcji dotyczy naszych apostolskich dzieł miłości. Co przychodzi ci na myśl, gdy myślisz o powołaniu do bycia apostołem Pana, do głoszenia Ewangelii aż po krańce ziemi? Być może najpierw myślisz o tych, którym powierzono bardzo rozległą, publiczną i prężną posługę. W takim przypadku łatwiej dostrzec dobre owoce czyjejś pracy apostolskiej. A co z tobą? Większość ludzi może starać się kochać innych i służyć im na wszelkie drobne sposoby, jakie są w ich zasięgu, a mimo to nie dostrzegać obfitości dobrych owoców swoich wysiłków. Kiedy tak się dzieje, niektórzy mogą się zniechęcić i stracić zapał do głoszenia Ewangelii.
Jeśli tak jest z tobą, pomyśl o ziarnku gorczycy. Zasiewanie tego małego ziarnka obrazuje znaczną część naszych apostolskich wysiłków. Bóg wzywa nas do drobnych gestów dobroci, do dzielenia się wiarą w sposób delikatny, a nawet ukryty, do służenia z miłości, nawet gdy nikt tego nie zauważa — i do czynienia tego nieustannie. Czy te drobne czyny przynoszą owoce dla królestwa Bożego? Jeśli wierzysz w tę przypowieść o ziarnku gorczycy, odpowiedzią musi być zdecydowane „Tak”.
W wielu sytuacjach życiowych nigdy nie zobaczymy wszystkich skutków, jakie nasze działania wywierają na innych. Nasz negatywny wpływ oddziałuje na nich znacznie bardziej, niż sobie uświadamiamy. Również nasze pełne miłości dobre uczynki, przez które dzielimy się wiarą, oddziałują na ludzi znacznie bardziej, niż sobie uświadamiamy. Wiara w przesłanie tej przypowieści o ziarnku gorczycy powinna prowadzić nas do przekonania, że zasiewanie tych małych ziaren wiary przez naszą miłość, cnoty i słowa rzeczywiście przyniesie obfitość dobrych owoców — znacznie większą, niż kiedykolwiek zdołamy poznać, zanim wejdziemy do chwały nieba.
Zastanów się dziś nad swoim obowiązkiem codziennego zasiewania najmniejszych ziaren wiary i miłości. Nie zniechęcaj się, jeśli twoje wysiłki nie przynoszą obfitych, wyraźnie widocznych owoców. Po prostu oddawaj się zasiewaniu, wciąż na nowo. Czerp radość z siania ziarna wiary i uznaj to za swoją misję. Jeśli będziesz to czynić przez całe życie, z nieba spojrzysz wstecz i ze zdumieniem zobaczysz, jak potężnie Bóg rozwijał swoje królestwo przez te pozornie nieznaczące akty wiary i miłości.
Mój chwalebny Królu, Ty pragniesz, aby Twoje królestwo rozrastało się i sięgało daleko dzięki naszym wysiłkom podejmowanym z miłości. Proszę, posługuj się mną, drogi Panie, abym każdego dnia zasiewał Twoje ziarna wiary i miłości. Obym nigdy nie ustawał w tych apostolskich wysiłkach i zawsze czerpał wielką radość ze służenia Tobie oraz budowania Twojego królestwa na wszelkie dostępne mi sposoby. Jezu, ufam Tobie.
Nowenna do świętego Judy Tadeusza
W sytuacjach beznadziejnych i sprawach beznadziejnych
Odmawiana o każdej porze roku, zwłaszcza 19–27 października
Rozważania o Miłosierdziu Bożym
Rozważania biblijne na okres zwykły
Ilustracja powyżej: Przypowieść o ziarnku gorczycy, za pośrednictwem flickr
