Poniedziałek, 27 grudnia 2021
Święto św. Jana Apostoła i Ewangelisty
Trzeci dzień oktawy Narodzenia Pańskiego
Czytania na dziś
Umiłowani: To, co było od początku, co usłyszeliśmy, co ujrzeliśmy własnymi oczami, na co patrzyliśmy i czego dotykały nasze ręce, dotyczy Słowa życia — bo życie objawiło się; widzieliśmy je, świadczymy o nim i głosimy wam życie wieczne, które było u Ojca i nam się objawiło — to, co widzieliśmy i słyszeliśmy, głosimy teraz wam, abyście i wy mieli z nami wspólnotę; nasza zaś wspólnota jest z Ojcem i z Jego Synem, Jezusem Chrystusem. Piszemy to, aby nasza radość była pełna. 1 J 1:1–4
Ten trzeci dzień oktawy Narodzenia Pańskiego jest poświęcony św. Janowi. Szczególnie ważne jest, aby w czasie Bożego Narodzenia oddawać cześć św. Janowi, ponieważ tak wiele z tego, co wiemy o naszym Boskim Panu, zawdzięczamy właśnie jemu. Napisał nie tylko jedną z czterech Ewangelii, lecz także różne listy, które zachowały się do naszych czasów. Powyższy fragment listu pochodzi z pierwszego czytania dzisiejszej Mszy świętej.
W tym liście Jan nawiązuje do tego, co napisał w pierwszym rozdziale swojej Ewangelii, gdy mówił o Odwiecznym Słowie, istniejącym od początku, które stało się ciałem. Tutaj powraca do tej myśli: „To, co było od początku… objawiło się nam”. Otóż Odwieczny Syn Ojca przyjął ciało, abyśmy mogli Go zobaczyć. Jan był tego świadkiem.
Oddając cześć św. Janowi, warto spróbować spojrzeć na Boże Narodzenie z jego perspektywy. Przez całe życie mógł rozważać wielką tajemnicę Wcielenia Boga. Zapewne rozważał tę rzeczywistość, że ten człowiek, którego poznał osobiście i tak blisko, istniał przed początkiem czasu i był jedną z Osób Trójcy Przenajświętszej. Dla Jana Wcielenie musiało być szczególnie realne i przejmujące — w sposób głęboko osobisty i przemieniający.
Spróbuj spojrzeć na Jezusa z perspektywy Jana. Szczególnie jednak spójrz na Wcielenie z perspektywy Jana już po tym, jak Jezus wstąpił do nieba i zesłał Ducha Świętego. Przez kolejne dziesięciolecia Jan poświęcał swoje życie szerzeniu Dobrej Nowiny. Poświęcał życie rozważaniu tej wielkiej tajemnicy, pozwalając sobie coraz wyraźniej dostrzegać, że człowiek, z którym chodził i rozmawiał, był zarazem Bogiem i człowiekiem. Zapewne nigdy nie zdołał do końca zgłębić tej wielkiej tajemnicy i nieustannie trwał w zdumieniu wobec tego, czego doświadczył.
Ponadto Jan zapewne otrzymywał łaskę dalszego „dotykania” obecności Boga-Człowieka za każdym razem, gdy sprawował Najświętszą Eucharystię. Stopniowo zapewne coraz lepiej rozumiał, że przez ten dar Jezus był dla niego w pełni obecny.
Zastanów się dziś nad tym wielkim Apostołem. Odmów modlitwę dziękczynną za jego pisma pełne głębokiego zrozumienia i spróbuj wniknąć w jego umysł i serce, gdy przez całe życie na modlitwie rozważał tajemnicę Jezusa. Jest on darem dla Kościoła, za który dziś wyrażamy wdzięczność.
Panie, jesteś pełen chwały i przekraczasz moje pojmowanie. Twoja Boska obecność w tym świecie jest prawdziwie tajemnicza i budzi pełen czci zachwyt. Dziękuję Ci, że przyszedłeś do nas, i dziękuję Ci, że objawiasz nam siebie poprzez pisma św. Jana Apostoła. Obym coraz głębiej poznawał Ciebie przez wszystko, co napisał, i zawsze naśladował jego przykład umiłowanego ucznia. Święty Janie, módl się za nami. Jezu, ufam Tobie.
Zobacz nasze materiały na Boże Narodzenie!
Rozważania o Miłosierdziu Bożym
Święty dnia – Święty Jan Apostoł i Ewangelista
