14 marca 2022
Poniedziałek II tygodnia Wielkiego Postu
Czytania na dziś
„Nie sądźcie, a nie będziecie sądzeni. Nie potępiajcie, a nie będziecie potępieni”. Łukasz 6:37
Czy zdarzyło ci się spotkać kogoś po raz pierwszy i, nawet z tą osobą nie rozmawiając, od razu wyrobić sobie o niej zdanie? Może sprawiała wrażenie nieco nieprzystępnej, miała twarz bez wyrazu albo wydawała się rozkojarzona. Jeśli jesteśmy ze sobą szczerzy, musimy przyznać, że bardzo łatwo jest natychmiast osądzić innych. Łatwo od razu pomyśleć, że skoro ktoś wydaje się zdystansowany lub nieprzystępny, nie okazuje ciepła albo jest rozkojarzony, to z pewnością ma jakiś problem.
Trudno natomiast całkowicie powstrzymać się od osądzania innych. Trudno od razu rozstrzygać wątpliwości na ich korzyść i zakładać o nich tylko to, co najlepsze.
Z drugiej strony możemy spotkać ludzi, którzy są bardzo dobrymi aktorami. Są obyci i uprzejmi; patrzą nam w oczy i uśmiechają się, ściskają nam dłoń i traktują nas z wielką życzliwością. Po takim spotkaniu możesz pomyśleć: „Ojej, ta osoba naprawdę ma wszystko poukładane!”
Problem z obydwoma tymi podejściami polega na tym, że tak naprawdę w ogóle nie do nas należy wydawanie osądu — ani pozytywnego, ani negatywnego. Być może ktoś, kto robi dobre wrażenie, jest po prostu dobrym „politykiem” i wie, jak oczarować innych. Ale urok osobisty może być zwodniczy.
Z wypowiedzi Jezusa wynika tu kluczowa wskazówka: musimy starać się pod każdym względem unikać osądzania. To po prostu nie do nas należy. To Bóg jest sędzią dobra i zła. Oczywiście powinniśmy dostrzegać dobre czyny i być za nie wdzięczni, gdy je widzimy, a nawet wyrażać uznanie dla dostrzeganego dobra. I oczywiście powinniśmy zauważać niewłaściwe zachowanie, w razie potrzeby upominać i robić to z miłością. Ale ocenianie czynów bardzo różni się od osądzania osoby. Nie powinniśmy osądzać człowieka, tak jak sami nie chcemy być osądzani ani potępiani przez innych. Nie chcemy, by inni zakładali, że znają nasze serca i motywy.
Być może jedną z ważnych lekcji, jakie możemy wyciągnąć z tych słów Jezusa, jest to, że świat potrzebuje więcej ludzi, którzy nie osądzają i nie potępiają. Potrzebujemy więcej ludzi, którzy potrafią być prawdziwymi przyjaciółmi i kochać bezwarunkowo. A Bóg chce, byś należał do takich osób.
Zastanów się dzisiaj, jak często osądzasz innych, i pomyśl, na ile potrafisz ofiarować ludziom wokół siebie taką przyjaźń, jakiej potrzebują. Ostatecznie, jeśli ofiarujesz taką przyjaźń, najprawdopodobniej otrzymasz błogosławieństwo w postaci ludzi, którzy odwzajemnią ci ją w ten sam sposób! A dzięki temu błogosławieństwo stanie się udziałem zarówno twoim, jak i ich!
Panie, daj mi serce, które nie osądza. Pomóż mi kochać każdą napotkaną osobę świętą miłością i przyjmować ją z otwartością. Pomóż mi mieć miłość potrzebną, by z życzliwością i stanowczością upominać innych z powodu ich złego postępowania, a zarazem dostrzegać więcej niż to, co widać na zewnątrz, i widzieć osobę, którą stworzyłeś. Daj mi też prawdziwą miłość i przyjaźń ze strony innych, abym mógł ufać i cieszyć się miłością, której dla mnie pragniesz. Jezu, ufam Tobie.
40 dni u stóp krzyża:
Spojrzenie miłości z serca naszej Najświętszej Matki
Rozważanie dziesiąte – Miecz boleści
(Pon. II tygodnia Wielkiego Postu)
Nowenna do św. Józefa
10–18 marca
Rozważania o Miłosierdziu Bożym
Rozważania biblijne na Wielki Post
