7 kwietnia 2022
Czwartek V tygodnia Wielkiego Postu
Czytania na dziś
Święty Jan Chrzciciel de la Salle, prezbiter — wspomnienie
Jezus powiedział do Żydów: „Zaprawdę, zaprawdę, powiadam wam: Jeśli kto zachowa moją naukę, nie zazna śmierci na wieki”. Rzekli do Niego Żydzi: „Teraz jesteśmy pewni, że jesteś opętany”. J 8:51–52
Trudno sobie wyobrazić, by można było powiedzieć o Jezusie coś gorszego. Czy naprawdę sądzili, że jest opętany przez Złego? Najwyraźniej tak. Jakże smutne i niedorzeczne są takie słowa o Synu Bożym. Oto sam Bóg w osobie Jezusa daje obietnicę życia wiecznego. Objawia świętą Prawdę, że posłuszeństwo Jego Słowu jest drogą do wiecznego szczęścia i że każdy powinien poznać tę Prawdę i nią żyć. Jezus mówi o tym swobodnie i otwarcie, lecz odpowiedź niektórych słuchaczy jest głęboko rozczarowująca, oszczercza i złośliwa.
Trudno wiedzieć, co działo się w ich umysłach i skłoniło ich do wypowiedzenia czegoś takiego. Być może zazdrościli Jezusowi, a może po prostu byli bardzo zagubieni. Tak czy inaczej, wypowiedzieli słowa, które wyrządzały poważną krzywdę.
Takie stwierdzenie wyrządzało krzywdę nie tyle Jezusowi, ile im samym oraz ludziom wokół Niego. Sam Jezus potrafił poradzić sobie ze wszystkim, co o Nim mówiono, lecz inni nie potrafili. Ważne jest, by zrozumieć, że nasze własne słowa mogą wyrządzić wielką krzywdę nam samym i innym.
Przede wszystkim ich słowa wyrządziły krzywdę im samym. Wypowiadając tak błędne stwierdzenie publicznie, wkraczają na drogę zatwardziałości. Wycofanie się później z takiego stwierdzenia wymaga wielkiej pokory. Podobnie jest z nami. Kiedy wypowiadamy słowa, które krzywdzą drugiego człowieka, trudno je odwołać. Trudno później przeprosić i uleczyć zadaną przez nas ranę. Krzywda dotyka przede wszystkim naszego własnego serca, ponieważ trudno nam porzucić nasz błąd i z pokorą iść naprzód. Musimy jednak to zrobić, jeśli chcemy naprawić wyrządzoną krzywdę.
Po drugie, ta uwaga wyrządziła krzywdę także tym, którzy jej słuchali. Niektórzy mogli odrzucić to złośliwe stwierdzenie, inni jednak mogli je rozważać i zacząć się zastanawiać, czy Jezus rzeczywiście nie był opętany. W ten sposób zostały zasiane ziarna zwątpienia. Wszyscy musimy sobie uświadomić, że nasze słowa wpływają na innych, i musimy starać się wypowiadać je z najwyższą rozwagą i miłością.
Zastanów się dziś nad własnymi słowami. Czy zdarzyło ci się powiedzieć innym coś, co teraz uznajesz za błędne lub wprowadzające w błąd? Jeśli tak, czy były z twojej strony próby naprawienia szkody przez odwołanie swoich słów i przeprosiny? Zastanów się także nad tym, jak łatwo dać się wciągnąć w złośliwe rozmowy innych. Czy zdarzyło ci się ulec wpływowi takich rozmów? Jeśli tak, postanów zamknąć uszy na takie błędy i szukaj sposobów, by mówić prawdę.
Panie wszelkiej Prawdy, daj mi łaskę wypowiadania świętych słów, które zawsze oddają Ci chwałę i odzwierciedlają odwieczne Prawdy żywe w Twoim Sercu. Pomóż mi także dostrzegać kłamstwa, które otaczają mnie w tym świecie grzechu. Niech Twoje Serce odsieje błędy i pozwoli, by w moim umyśle i sercu zostały zasiane jedynie ziarna Prawdy. Jezu, ufam Tobie.
Rozważanie trzydzieste czwarte – „Pragnę”
(Czwartek V tygodnia Wielkiego Postu)
Rozważania o Miłosierdziu Bożym
Rozważania biblijne na Wielki Post
Święty dnia – Święty Jan Chrzciciel de la Salle, prezbiter — wspomnienie
