Środa, 21 grudnia 2022
Dzień powszedni Adwentu
Czytania na dziś
Święty Piotr Kanizjusz, prezbiter i doktor Kościoła — wspomnienie dowolne
W tym czasie Maryja wybrała się i poszła z pośpiechem w góry do pewnego miasta w pokoleniu Judy. Weszła do domu Zachariasza i pozdrowiła Elżbietę. Łk 1:39–40
Dziś staje przed nami wspaniała opowieść o Nawiedzeniu. Gdy Maryja była mniej więcej w drugim miesiącu ciąży, udała się do swojej krewnej Elżbiety, która miała urodzić w ciągu miesiąca, aby z nią być. Choć wiele można by powiedzieć o tej wizycie jako o wyrazie rodzinnej miłości Maryi do Elżbiety, w centrum uwagi natychmiast staje drogocenne Dziecię w łonie Maryi.
Wyobraź sobie tę scenę. Maryja przebyła właśnie około 160 kilometrów. Najprawdopodobniej była wyczerpana. Gdy wreszcie dotarła na miejsce, zapewne odczuła ulgę i radość z zakończenia podróży. Lecz Elżbieta mówi w tej chwili coś bardzo poruszającego, co pomnaża radość wszystkich obecnych, także Matki Bożej. Elżbieta mówi: „Oto bowiem, skoro głos twego pozdrowienia zabrzmiał w moich uszach, poruszyło się z radości dzieciątko w moim łonie” (Łk 1:44). Jeszcze raz wyobraź sobie tę scenę. To maleńkie dziecko w łonie Elżbiety, Jan Chrzciciel, natychmiast rozpoznało obecność Pana i poruszyło się z radości. A Elżbieta od razu rozpoznała radość swojego dziecka żyjącego w jej łonie. Gdy Elżbieta powiedziała o tym Maryi, która już cieszyła się z zakończenia podróży, Maryję nagle ogarnęła jeszcze większa radość, gdy uświadomiła sobie, że przyniosła Elżbiecie i Janowi Zbawiciela świata, żyjącego w Jej łonie.
Ta opowieść powinna nas wiele nauczyć o tym, co w życiu jest najważniejsze. Tak, ważne jest, by wychodzić do innych z miłością. Ważne jest, by troszczyć się o naszych krewnych i przyjaciół, gdy najbardziej nas potrzebują. Ważne jest, by ofiarnie poświęcać swój czas i siły dla dobra innych, ponieważ przez te akty pokornej służby niewątpliwie dzielimy się miłością Boga. Przede wszystkim jednak musimy nieść innym samego Chrystusa Jezusa. Elżbieta napełniła się radością nie przede wszystkim dlatego, że Maryja przyszła pomóc jej w czasie ciąży. Jej ogromna radość wynikała przede wszystkim z tego, że Maryja przyniosła jej Jezusa, jej Pana, żyjącego w Jej łonie.
Choć nie niesiemy Chrystusa w taki sam sposób jak nasza Najświętsza Matka, musimy jednak uczynić to naszą główną misją w życiu. Najpierw musimy pielęgnować tak głęboką miłość i tak głębokie oddanie naszemu Panu, aby On prawdziwie w nas mieszkał. Następnie musimy nieść innym Tego, który w nas mieszka. Jest to bez wątpienia największy akt miłości, jaki kiedykolwiek będziemy mogli ofiarować drugiemu człowiekowi.
Rozważ dziś nie tylko swoją misję zapraszania Pana, by zamieszkał w tobie, tak jak uczyniła to nasza Najświętsza Matka, ale także swój chrześcijański obowiązek, by następnie nieść innym Tego, który w tobie mieszka. Czy inni z radością spotykają Chrystusa żyjącego w tobie? Czy wyczuwają Jego obecność w twoim życiu i odpowiadają wdzięcznością? Niezależnie od ich odpowiedzi podejmij to święte powołanie do niesienia Chrystusa innym jako akt najgłębszej miłości.
Panie, proszę, zamieszkaj we mnie. Przyjdź i przemień mnie swoją świętą obecnością. Gdy przychodzisz do mnie, pomóż mi następnie stać się misjonarzem Twojej Boskiej obecności, niosąc Ciebie innym, aby mogli doświadczyć radości płynącej z Twojej obecności. Uczyń mnie czystym narzędziem, umiłowany Panie, i posłuż się mną, aby inspirować wszystkich, których spotykam każdego dnia. Jezu, ufam Tobie.
Nowenna do Bożego Narodzenia pod wezwaniem św. Andrzeja
Poniższą modlitwę nowenny do Bożego Narodzenia pod wezwaniem św. Andrzeja tradycyjnie odmawia się 15 razy dziennie od 30 listopada, święta św. Andrzeja, aż do Wigilii Bożego Narodzenia włącznie.
Zobacz nasze materiały na Adwent i Boże Narodzenie!
Wielkie antyfony adwentowe „O”
17–23 grudnia
Rozważania o Miłosierdziu Bożym
Święty dnia – Święty Piotr Kanizjusz, prezbiter i doktor Kościoła
Ilustracja powyżej: Nawiedzenie, autor: Domenico Ghirlandaio, za pośrednictwem Wikimedia Commons
