24 lutego 2023
Piątek po Środzie Popielcowej
Czytania na dziś
„Przyjdzie czas, kiedy zabiorą im pana młodego, a wtedy będą pościć”. Mateusz 9:15
Nasze pożądania i cielesne pragnienia mogą łatwo zaciemnić nasze myślenie i przeszkodzić nam w pragnieniu jedynie Boga i Jego świętej woli. Dlatego, aby poskromić nieuporządkowane pożądania, warto je umartwiać przez akty wyrzeczenia, takie jak post. Jednak podczas publicznej działalności Jezusa, kiedy codziennie przebywał On ze swoimi uczniami, wydaje się, że wyrzeczenie nie było im potrzebne. Można jedynie przypuszczać, że działo się tak dlatego, iż Jezus każdego dnia był im tak bliski, że Jego Boska obecność wystarczała, by poskromić wszelkie nieuporządkowane przywiązania.
Nadszedł jednak dzień, kiedy Jezus został im zabrany — najpierw przez swoją śmierć, a niedługo potem przez swoje Wniebowstąpienie. Po Wniebowstąpieniu i Pięćdziesiątnicy relacja Jezusa z Jego uczniami uległa zmianie. Nie była to już namacalna, fizyczna obecność. Nie było już codziennego nauczania z mocą ani budzących zachwyt cudów, których byli świadkami. Zamiast tego ich relacja z naszym Panem zaczęła nabierać nowego wymiaru: upodobnienia do Jezusa w Jego męce. Uczniowie byli teraz wezwani do naśladowania naszego Pana przez wewnętrzne kierowanie ku Niemu oczu wiary i zewnętrzne działanie jako narzędzia Jego ofiarnej miłości. Z tego powodu potrzebowali panować nad swoimi namiętnościami i cielesnymi pożądaniami. Dlatego po Wniebowstąpieniu Jezusa, wraz z rozpoczęciem publicznej działalności uczniów, post i wszelkie inne formy umartwienia przynosiły im wielki pożytek.
Każdy z nas jest powołany nie tylko do podążania za Chrystusem (jako uczeń), lecz także do bycia narzędziem Chrystusa (jako apostoł). A jeśli mamy dobrze wypełniać te zadania, nasze nieuporządkowane cielesne pragnienia nie mogą nam w tym przeszkadzać. Musimy pozwolić, by Duch Boży ogarnął nas całkowicie i prowadził we wszystkim, co czynimy. Post i wszelkie inne formy umartwienia pomagają nam skupiać się na Duchu, a nie na naszych słabościach i cielesnych pokusach.
Zastanów się dziś nad znaczeniem postu i umartwienia ciała. Te akty pokutne zwykle z początku nie budzą w nas pragnienia, by je podejmować. Ale właśnie w tym tkwi sedno. Czyniąc to, czego nasze ciało nie „pragnie”, umacniamy naszego ducha, aby bardziej nad nim panował, co pozwala naszemu Panu skuteczniej się nami posługiwać i kierować naszymi działaniami. Zobowiąż się do tej świętej praktyki, a zdumieje cię przemiana, jaką ona przyniesie.
Mój drogi Panie, dziękuję Ci, że zechciałeś posłużyć się mną jako swoim narzędziem. Dziękuję Ci, że mogę iść z Twojego posłania, by dzielić się Twoją miłością ze światem. Daj mi łaskę pełniejszego upodobnienia się do Ciebie przez umartwianie moich nieuporządkowanych skłonności i pragnień, abyś Ty i tylko Ty mógł całkowicie kierować moim życiem. Otwórz mnie na dar postu i niech ten akt pokutny pomoże przemienić moje życie. Jezu, ufam Tobie.
(Pierwsze rozważanie rozpoczyna się w sobotę)
Rozważania o Miłosierdziu Bożym
Rozważania biblijne na Wielki Post
Dwie wspaniałe książki na Wielki Post:
