28 lutego 2023
Wtorek I tygodnia Wielkiego Postu
Czytania na dziś
Jezus powiedział do swoich uczniów: „Na modlitwie nie bądźcie gadatliwi jak poganie. Oni myślą, że przez wzgląd na swe wielomówstwo będą wysłuchani. Nie bądźcie podobni do nich. Mateusz 6:7–8
Przypomnij sobie, że Jezus niekiedy odchodził na osobność i spędzał całą noc na modlitwie. Jest więc jasne, że Jezus pochwala długą i szczerą modlitwę, skoro dał nam własny przykład jako naukę. Istnieje jednak wyraźna różnica między tym, co nasz Pan czynił przez całą noc, a tym, za co krytykował pogan, gdy „paplali”, używając wielu słów. Po tej krytyce modlitwy pogan Jezus daje nam modlitwę „Ojcze nasz” jako wzór naszej osobistej modlitwy.
Modlitwa „Ojcze nasz” zaczyna się od zwrócenia się do Boga w sposób głęboko osobisty. Bóg nie jest bowiem jedynie wszechmocną istotą kosmiczną. Jest Bogiem osobowym, bliskim jak rodzina — jest naszym Ojcem. W dalszej części modlitwy Jezus poucza nas, byśmy oddawali cześć naszemu Ojcu, głosząc Jego świętość, to, że jest On święty. Bóg i tylko Bóg jest Świętym, od którego pochodzi wszelka świętość życia. Uznając świętość Ojca, musimy również uznać Go za Króla i zabiegać o Jego królowanie w naszym życiu i w świecie. Dokonuje się to tylko wtedy, gdy Jego doskonała wola spełnia się „jako w niebie, tak i na ziemi”. Ta doskonała modlitwa kończy się uznaniem, że Bóg jest źródłem wszystkiego, czego potrzebujemy każdego dnia, w tym przebaczenia naszych grzechów i ochrony przed wszelkim złem.
Po zakończeniu tej doskonałej modlitwy Jezus wskazuje kontekst, w którym należy odmawiać zarówno ją, jak i każdą inną modlitwę. Mówi: „Jeśli bowiem przebaczycie ludziom ich przewinienia, i wam przebaczy Ojciec wasz niebieski. Lecz jeśli nie przebaczycie ludziom, i Ojciec wasz nie przebaczy wam waszych przewinień”. Modlitwa będzie skuteczna tylko wtedy, gdy pozwolimy, aby nas przemieniała i coraz bardziej upodabniała do Ojca w niebie. Jeśli zatem chcemy, by nasza modlitwa o przebaczenie była skuteczna, musimy żyć tym, o co się modlimy. Musimy także przebaczać innym, aby Bóg nam przebaczył.
Rozważ dziś tę doskonałą modlitwę — „Ojcze nasz”. Jedną z pokus jest to, że możemy tak bardzo przywyknąć do tej modlitwy, iż przechodzimy obojętnie nad jej prawdziwym znaczeniem. Jeśli tak się stanie, zauważymy, że odmawiamy ją raczej jak poganie, którzy po prostu paplają słowa. Jeśli jednak z pokorą i szczerością rozumiemy każde słowo i rzeczywiście mamy na myśli to, co wypowiadamy, możemy być pewni, że nasza modlitwa stanie się bardziej podobna do modlitwy naszego Pana. Święty Ignacy Loyola zaleca bardzo powolne rozważanie każdego słowa tej modlitwy, słowo po słowie. Spróbuj dziś modlić się w ten sposób i pozwól, aby twoje „Ojcze nasz” przestało być paplaniną, a stało się autentyczną rozmową z Ojcem w niebie.
Ojcze nasz, któryś jest w niebie, święć się imię Twoje. Przyjdź królestwo Twoje. Bądź wola Twoja, jako w niebie, tak i na ziemi. Chleba naszego powszedniego daj nam dzisiaj. I odpuść nam nasze winy, jako i my odpuszczamy naszym winowajcom. I nie wódź nas na pokuszenie, ale nas zbaw ode złego. Amen. Jezu, ufam Tobie.
40 dni u stóp krzyża:
Spojrzenie miłości z serca naszej Najświętszej Matki
Rozważanie czwarte – Przyjaźń duchowa
(Wt. I tygodnia Wielkiego Postu)
Rozważania o Miłosierdziu Bożym
Rozważania biblijne na Wielki Post
