11 października 2023
Środa XXVII tygodnia okresu zwykłego
Czytania na dziś
Święty Jan XXIII, papież — wspomnienie dowolne
Jezus modlił się w pewnym miejscu, a kiedy skończył, jeden z Jego uczniów powiedział do Niego: „Panie, naucz nas się modlić, tak jak Jan nauczył swoich uczniów”. Łukasz 11:1
Jakże piękną modlitwą także dla nas są słowa: „Panie, naucz nas się modlić…”. W odpowiedzi na tę prośbę ucznia Jezus przekazał mu modlitwę „Ojcze nasz”. Święty Andrzej Bessette powiedział o tej modlitwie: „Kiedy odmawiasz Ojcze nasz, ucho Boga jest tuż przy twoich ustach”. Wielka mistyczka i doktor Kościoła, święta Teresa z Ávili, dała taką radę dotyczącą odmawiania Modlitwy Pańskiej: „O wiele więcej dokonuje się przez jedno słowo Ojcze nasz, wypowiedziane od czasu do czasu z głębi serca, niż przez całą modlitwę powtarzaną wiele razy w pośpiechu i bez uwagi”. A święta Teresa z Lisieux mówiła, że „Ojcze nasz” było jedną z modlitw, które odmawiała, gdy odczuwała tak wielką duchową jałowość, że nie potrafiła wzbudzić w sobie ani jednej wartościowej myśli.
Podczas Mszy świętej, gdy kapłan zaprasza lud Boży do odmówienia „Ojcze nasz”, mówi między innymi, że tę modlitwę „…ośmielamy się mówić”. To ciekawe stwierdzenie, które w szczególny sposób ukazuje dziecięcą śmiałość, do jakiej jesteśmy wezwani, gdy szczerze, z serca odmawiamy tę modlitwę. Nazywanie Boga naszym „Ojcem” wymaga wyjątkowej śmiałości.
Rozdział 11 książki Mój katolicki kult Boży, zawierający naukę o tej doskonałej modlitwie, mówi o tej śmiałości następująco:
Każdy chrześcijanin ma widzieć w Ojcu swojego Ojca. Musimy postrzegać siebie jako dzieci Boże i zbliżać się do Niego z ufnością dziecka. Dziecko, które ma kochającego rodzica, nie boi się go. Przeciwnie, dzieci mają ogromną ufność, że rodzice kochają je bez względu na wszystko. Nawet gdy grzeszą, dzieci wiedzą, że nadal są kochane. To musi być nasz podstawowy punkt wyjścia do każdej modlitwy. Musimy zacząć od zrozumienia, że Bóg kocha nas bez względu na wszystko. Dzięki takiemu rozumieniu Boga będziemy mieli całą ufność potrzebną, by Go wzywać.
Ponieważ wielu z nas bardzo dobrze zna tę doskonałą modlitwę, której nauczył nas sam nasz Pan, pojawia się pokusa, by odmawiać ją nieco mechanicznie. Łatwo możemy zapomnieć o tym, by wypowiadać ją z głębi serca, czyniąc każde słowo swoim i z największą ufnością kierując je do naszego kochającego Ojca w niebie.
Jak odmawiasz Modlitwę Pańską? Czy modlisz się nią z przyzwyczajenia, nie rozumiejąc w pełni wypowiadanych słów i nie mając w pełni na myśli tego, co mówisz? Najprawdopodobniej tak jest w przypadku wielu osób.
Rozważ dziś tę najświętszą modlitwę, daną nam przez samego Syna Bożego. To On jest autorem tej doskonałej modlitwy, dlatego powinniśmy uczynić ją fundamentem całej naszej modlitwy. Spróbuj zastosować przytoczoną wyżej radę świętej Teresy z Ávili. Zatrzymaj się przy każdym słowie tej modlitwy i wypowiadaj je powoli, świadomie i z miłością. Zacznij od uznania Boga za swojego Ojca. Rozważ Jego nieskończoną troskę o ciebie — troskę doskonałego ojca. Dostrzeż Go w sposób rzeczywisty, bliski i osobisty. Ta doskonała modlitwa zaczyna się od uznania, kim jest Bóg, a następnie zawiera siedem doskonałych próśb. Po odmówieniu wstępu do tej modlitwy wybierz jedną z siedmiu próśb i rozważaj ją, aby bogactwo tej modlitwy przemieniało twoją duszę.
Ojcze nasz, któryś jest w niebie, święć się imię Twoje. Przyjdź królestwo Twoje. Bądź wola Twoja jako w niebie, tak i na ziemi. Chleba naszego powszedniego daj nam dzisiaj i odpuść nam nasze winy, jako i my odpuszczamy naszym winowajcom, i nie wódź nas na pokuszenie, ale nas zbaw ode złego. Jezu, ufam Tobie.
Rozważania o Miłosierdziu Bożym
Rozważania biblijne na okres zwykły
Święty na dziś – Święty Jan XXIII, papież
Główna ilustracja powyżej: Św. Piotr i św. Paweł, za pośrednictwem serwisu Flickr
