18 stycznia 2024
Czwartek II tygodnia okresu zwykłego
Czytania na dziś
Polecił swoim uczniom, żeby mieli dla Niego przygotowaną łódź ze względu na tłum, aby Go nie stratowano. Wielu bowiem uzdrowił, dlatego wszyscy, których dręczyły choroby, cisnęli się do Niego, aby Go dotknąć. Marek 3:9–10
Fascynujące jest rozważanie entuzjazmu, z jakim tak wielu ludzi odnosiło się do Jezusa. W powyższym fragmencie widzimy, że Jezus poprosił swoich uczniów, aby przygotowali dla Niego łódź, żeby nie został stratowany, gdy nauczał tłum. Uzdrowił wielu chorych, a tłum napierał na Niego, próbując choćby Go dotknąć.
Ta scena ukazuje nam, co musi się dokonać w naszym życiu wewnętrznym w odniesieniu do naszego Pana. Można powiedzieć, że ci ludzie byli niepodzielnie oddani Jezusowi i gorąco Go pragnęli. Wprawdzie ich pragnienie mogło być w pewnym stopniu samolubne, motywowane chęcią uzdrowienia z dolegliwości fizycznych — własnych i ich bliskich — niemniej jednak siła, z jaką lgnęli do Niego, była prawdziwa i potężna, skłaniając ich do skupienia całej uwagi na naszym Panu.
Decyzja Jezusa, by wsiąść do łodzi i nieco oddalić się od tłumu, również była aktem miłości. Dlaczego? Ponieważ dzięki temu Jezus mógł pomóc ludziom ponownie skupić się na głębszym wymiarze Jego misji. Chociaż czynił cuda ze współczucia oraz po to, by objawić swoją wszechmoc, Jego głównym celem było nauczanie ludzi i prowadzenie ich do pełnej Prawdy głoszonego przez Niego orędzia. Oddalając się więc od nich, zapraszał ich do słuchania Go, zamiast jedynie próbować Go dotknąć, aby doświadczyć cudu uzdrowienia ciała. Dla Jezusa duchowa pełnia, którą pragnął obdarzyć ten tłum, miała o wiele większe znaczenie niż jakiekolwiek uzdrowienie fizyczne, którego również udzielał.
W naszym życiu Jezus może „oddalać się” od nas w sposób dotyczący pewnych powierzchownych aspektów naszego doświadczenia, abyśmy bardziej otworzyli się na głębszy i bardziej przemieniający cel Jego życia. Może na przykład odebrać nam pewne odczucia pociechy albo dopuścić, byśmy doświadczyli próby, w której wydaje się nam mniej obecny. Kiedy jednak tak się dzieje, zawsze ma to służyć temu, byśmy zwrócili się ku Niemu z głębszą ufnością i otwartością, pozwalając Mu wprowadzić nas głębiej w relację miłości.
Zastanów się dziś, na ile niepodzielne jest twoje oddanie naszemu Panu. Następnie rozważ także, czy bardziej przywiązujesz się do przyjemnych uczuć i pociech, których szukasz, czy też twoje oddanie sięga głębiej i skupia się bardziej na przemieniającym orędziu, które nasz Pan chce ci głosić. Wyobraź sobie, że stoisz na tamtym brzegu i słuchasz Jezusa, i pozwól, by Jego święte słowa głębiej przemieniały twoje życie.
Boże, mój Zbawicielu, zwracam się dziś do Ciebie i pragnę kochać Cię i być Ci oddany niepodzielnym sercem. Pomóż mi przede wszystkim słuchać Twojego przemieniającego Słowa i pozwolić, by to Słowo stało się centrum mojego życia. Jezu, ufam Tobie.
Nowość na Wielki Post 2024!
40 dni na pustyni:
Wielkopostna wędrówka z naszym Panem
Rozważania o Miłosierdziu Bożym
