8 lutego 2024
Czwartek V tygodnia okresu zwykłego
Czytania na dziś
Świętego Hieronima Emilianiego, założyciela — wspomnienie dowolne
Święta Józefina Bakhita, dziewica — wspomnienie dowolne

Wkrótce usłyszała o Nim kobieta, której córka miała ducha nieczystego. Przyszła i upadła Mu do nóg. Kobieta ta była Greczynką, z pochodzenia Syrofenicjanką, i prosiła Go, żeby wyrzucił złego ducha z jej córki. Marek 7:25–26
Miłość rodzicielska ma wielką moc. A kobieta z tej opowieści wyraźnie kocha swoją córkę. To właśnie ta miłość skłania matkę do szukania Jezusa w nadziei, że uwolni On jej córkę od demona, który ją opętał. Co ciekawe, kobieta ta nie wyznawała wiary żydowskiej. Była poganką, cudzoziemką, ale jej wiara była bardzo prawdziwa i bardzo głęboka.
Kiedy Jezus po raz pierwszy spotkał tę kobietę, błagała Go, by uwolnił jej córkę od demona. Jego odpowiedź była z początku zaskakująca. Powiedział do niej: „Pozwól najpierw nakarmić dzieci. Nie jest bowiem dobrze zabierać dzieciom pokarm i rzucać go psom”. Innymi słowy, Jezus mówił, że Jego misja była skierowana najpierw do ludu Izraela, narodu wybranego, wyznającego wiarę żydowską. To oni byli „dziećmi”, o których mówił Jezus, a poganie, tacy jak ta kobieta, byli tymi, których określił jako „psy”. Jezus przemówił do tej kobiety w ten sposób nie z nieuprzejmości, lecz dlatego, że widział jej głęboką wiarę i chciał dać jej sposobność, by ukazała tę wiarę wszystkim. I tak właśnie uczyniła.
Kobieta odpowiedziała Jezusowi: „Panie, przecież i psy pod stołem jedzą okruszyny dzieci”. Jej słowa były nie tylko wyjątkowo pokorne, lecz także wypływały z głębokiej wiary i głębokiej miłości do córki. W odpowiedzi Jezus okazuje hojność i natychmiast uwalnia jej córkę od demona.
W naszym życiu łatwo wpaść w pułapkę myślenia, że zasługujemy na Boże miłosierdzie. Możemy sądzić, że mamy prawo do Bożej łaski. I chociaż Jezus gorąco pragnie przeobficie wylewać swoją łaskę i miłosierdzie na nasze życie, niezmiernie ważne jest, byśmy w pełni rozumieli naszą niegodność wobec Niego. Postawa serca tej kobiety jest dla nas doskonałym przykładem tego, jak powinniśmy przychodzić do naszego Pana.
Zastanów się dziś nad pięknym przykładem tej kobiety o głębokiej wierze. Czytaj jej słowa raz po raz w duchu modlitwy. Spróbuj zrozumieć jej pokorę, nadzieję i miłość do córki. Czytając, módl się o to, by móc naśladować jej dobroć i w ten sposób mieć udział w błogosławieństwach, które otrzymały ona i jej córka.
Mój miłosierny Panie, ufam Twojej doskonałej miłości do mnie i do wszystkich ludów. Modlę się szczególnie za tych, którzy dźwigają ciężkie brzemiona, i za tych, których życie jest głęboko uwikłane w zło. Proszę, uwolnij ich, drogi Panie, i przyjmij do swojej rodziny, aby stali się prawdziwymi dziećmi Twojego Ojca. Obym miał pokorę i wiarę potrzebne do tego, by pomagać innym otrzymać tę obfitość łaski. Jezu, ufam Tobie.
Dwa zbiory rozważań na każdy dzień Wielkiego Postu:
40 dni na pustyni
&
40 dni u stóp Krzyża
Rozważania o Miłosierdziu Bożym
Święty dnia –
Święty Hieronim Emiliani, założyciel
Święta Józefina Bakhita, dziewica
Ilustracja powyżej: Chrystus i kobieta kananejska, za pośrednictwem Web Gallery of Art




