5 marca 2024
Wtorek III tygodnia Wielkiego Postu
Czytania na dziś
Piotr podszedł do Jezusa i zapytał Go: „Panie, ile razy mam przebaczyć, jeśli mój brat zgrzeszy przeciwko mnie? Czy aż siedem razy?”. Jezus odpowiedział: „Nie mówię ci, że aż siedem razy, lecz aż siedemdziesiąt siedem razy”. Mt 18:21–22
Przebaczenie drugiemu człowiekowi jest trudne. O wiele łatwiej jest trwać w gniewie. Przytoczone powyżej słowa stanowią wprowadzenie do przypowieści o nielitościwym słudze. W tej przypowieści Jezus jasno ukazuje, że jeśli chcemy otrzymać przebaczenie od Boga, musimy przebaczać innym. Jeśli odmawiamy przebaczenia, możemy być pewni, że Bóg odmówi go również nam.
Piotr mógł sądzić, że zadając Jezusowi to pytanie, wykazuje się niemałą wielkodusznością. Najwyraźniej rozważał nauczanie Jezusa o przebaczeniu i był gotów uczynić kolejny krok — hojnie przebaczać. Jednak odpowiedź Jezusa wyraźnie pokazuje, że Piotrowe rozumienie przebaczenia wypadało bardzo blado w porównaniu z przebaczeniem, którego wymaga nasz Pan.
Przypowieść, którą następnie opowiada Jezus, przedstawia człowieka, któremu darowano ogromny dług. Później, gdy człowiek ten spotkał kogoś, kto był mu winien niewielką sumę, nie okazał mu takiego samego miłosierdzia, jakiego sam doświadczył. W rezultacie pan tego człowieka, któremu darowano ogromny dług, oburza się i ponownie żąda spłaty całego długu. Jezus kończy tę przypowieść wstrząsającym stwierdzeniem. Mówi: „I uniesiony gniewem pan jego kazał wydać go katom, dopóki mu nie odda całego długu. Podobnie uczyni wam Ojciec mój niebieski, jeżeli każdy z was nie przebaczy z serca swemu bratu”.
Zauważ, że przebaczenie, którego Bóg oczekuje od nas wobec innych, ma płynąć z serca. Zauważ również, że brak przebaczenia z naszej strony sprawi, iż zostaniemy wydani „katom”. To poważne słowa. Przez „katów” powinniśmy rozumieć to, że grzech nieprzebaczenia drugiemu człowiekowi niesie ze sobą wiele wewnętrznego bólu. Kiedy trwamy w gniewie, w pewien sposób sami zadajemy sobie „tortury”. Grzech zawsze wywiera na nas taki skutek, a służy to naszemu dobru. W ten sposób Bóg nieustannie wzywa nas do przemiany. Jedyną zatem drogą do uwolnienia się od tej wewnętrznej udręki spowodowanej naszym grzechem jest przezwyciężenie tego grzechu — w tym przypadku grzechu odmowy przebaczenia.
Rozważ dziś wezwanie, które Bóg kieruje do ciebie: by przebaczać w całej pełni. Jeśli nadal odczuwasz w sercu gniew wobec drugiego człowieka, nie ustawaj w pracy nad tym. Przebaczaj wciąż na nowo. Módl się za tę osobę. Powstrzymuj się od jej osądzania i potępiania. Przebaczaj, przebaczaj, przebaczaj, a także tobie zostanie udzielone obfite Boże miłosierdzie.
Mój przebaczający Panie, dziękuję Ci za niezgłębioną głębię Twojego miłosierdzia. Dziękuję Ci za Twoją gotowość do przebaczania mi wciąż na nowo. Proszę, daj mi serce godne tego przebaczenia, pomagając mi przebaczać wszystkim ludziom w takiej samej mierze, w jakiej Ty mi przebaczyłeś. Przebaczam wszystkim, którzy zgrzeszyli przeciwko mnie, drogi Panie. Pomóż mi nadal czynić to z głębi serca. Jezu, ufam Tobie.
Rozważania na osiemnasty dzień:
40 dni na pustyni & 40 dni pod krzyżem
Rozważania o Miłosierdziu Bożym
Rozważania biblijne na Wielki Post
Ilustracja powyżej: Chrystus i Jego uczniowie w drodze do Emaus, autor: Pieter Cock van Aelst
