6 kwietnia 2024
Sobota w oktawie Wielkanocy
Czytania na dziś
Po swoim zmartwychwstaniu, wczesnym rankiem w pierwszy dzień tygodnia, Jezus ukazał się najpierw Marii Magdalenie, z której wyrzucił siedem złych duchów. Marek 16:9
Pierwszą osobą, której według zapisu Pisma Świętego ukazał się Jezus, była Maria Magdalena. Warto zauważyć, że to właśnie z niej Jezus wyrzucił siedem złych duchów. Opętanie przez siedem złych duchów tradycyjnie rozumiano jako całkowite opętanie. Zanim Jezus ją uwolnił, szatan i jego demony całkowicie zawładnęli jej wolą wskutek jej dobrowolnego poddania się złu. A jednak to właśnie ją, kobietę o tak strasznej przeszłości, Jezus postanowił obdarzyć zaszczytem ujrzenia Go jako pierwsza. Cóż za zdumiewający fakt!
Każdy ma swoją przeszłość. Niektórzy byli wielkimi grzesznikami. Inni, jak św. Teresa z Lisieux, nigdy nie popełnili grzechu śmiertelnego. Oczywiście piękno duszy takiej jak dusza św. Teresy budzi głęboki podziw, a taka dusza zostanie hojnie nagrodzona w niebie. Ale co z wielkim grzesznikiem? Co z tymi, którzy, jak Maria Magdalena, prowadzili życie naznaczone strasznymi grzechami? Co myśli o nich nasz Pan?
Fakt, że Maria Magdalena jest pierwszą osobą wymienioną w Piśmie Świętym jako ta, która ujrzała zmartwychwstałego Pana, powinien wiele nam powiedzieć o tym, jak Jezus patrzy na człowieka, który bardzo zmagał się z ciężkim grzechem, lecz później go przezwyciężył i całym sercem zwrócił się do naszego Pana. Grzech demoralizuje. Gdy nie towarzyszy mu żal i nawrócenie, pozostawia po sobie utratę godności i wewnętrznej prawości. Jednak nawet po nawróceniu niektórzy nadal zmagają się z niezdrowym poczuciem winy i wstydem. U niektórych te zmagania mogą stać się bronią, za pomocą której Zły próbuje odebrać im poczucie, że są godni służyć naszemu Panu z gorliwością i zapałem.
Prawda w Bożym zamyśle jest jednak taka, że skruszeni grzesznicy są prawdziwymi klejnotami i są piękni w oczach naszego Pana. Są godni największych zaszczytów. Bóg nie rozpamiętuje naszych dawnych grzechów. Przeciwnie, nasz dawny grzech, jeśli za niego żałowaliśmy i został nam przebaczony, będzie wiecznym znakiem miłości i miłosierdzia Boga.
Jak radzisz sobie ze swoim dawnym grzechem? Po pierwsze, czy masz już za sobą pełne uznanie tego grzechu, żal za niego i prośbę do naszego Pana o przebaczenie? Jeśli tak, czy nadal cię on prześladuje? Czy Zły wciąż próbuje przypominać ci o twojej przeszłości i odbierać ci nadzieję pokładaną w Bożym miłosierdziu?
Zastanów się dziś nad najcięższymi grzechami ze swojej przeszłości. Jeśli jeszcze nie zostały wyznane na spowiedzi, wyznaj je, gdy tylko możesz. Jeśli już zostały wyznane, spróbuj spojrzeć na swoją duszę oczami Boga. Bóg nie patrzy na twoje dawne grzechy z gniewem i odrazą. Widzi raczej jedynie głębię twojego nawrócenia, żalu i skruchy. A dla Niego jest to święte i piękne. Rozważ piękno swojego skruszonego serca i wiedz, że czyniąc to, będziesz patrzeć na własne serce oczami Boga.
Mój najmiłosierniejszy Boże, Ty kochasz grzesznika, a nienawidzisz grzechu. Kochasz mnie w sposób przekraczający moje pojmowanie. Pomóż mi zrozumieć, jak głęboko kochasz moje serce, gdy w pełni się nawracam. Pomóż mi też patrzeć na moje serce wyłącznie Twoimi oczami. Dziękuję Ci za Twoją miłość i miłosierdzie, drogi Panie. Pomóż mi kochać Cię jeszcze bardziej. Jezu, ufam Tobie.
Dzień dziewiąty: Nowenna przed Niedzielą Miłosierdzia Bożego
Rozważania o Miłosierdziu Bożym
