20 października 2024
XXIX Niedziela Zwykła (rok B)
Czytania na dziś
Paolo Veronese, domena publiczna, za pośrednictwem Wikimedia Commons
Jakub i Jan, synowie Zebedeusza, podeszli do Jezusa i powiedzieli do Niego: „Nauczycielu, chcemy, żebyś nam uczynił to, o co Cię poprosimy”. On im odpowiedział: „Co chcecie, żebym wam uczynił?”. Odpowiedzieli Mu: „Daj nam, żebyśmy w Twojej chwale siedzieli jeden po prawej, a drugi po lewej Twej stronie”. Marek 10:35–37
Jakże śmiałe słowa Jakuba i Jana! Zauważ jednak łagodność odpowiedzi Jezusa. Pozostali apostołowie nie byli jednak równie łagodni. Czytamy, że gdy usłyszeli o tej prośbie Jakuba i Jana, „oburzyli się” na nią. W odpowiedzi Jezus wyjaśnia im wszystkim, że „kto by między wami chciał stać się wielkim, będzie waszym sługą; a kto by chciał być pierwszym między wami, będzie niewolnikiem wszystkich”.
Nasza upadła natura ludzka jest regularnie kuszona, by pragnąć światowej wielkości, prestiżu, zaszczytów i podziwu. Chcemy, by inni dobrze o nas myśleli, a nawet nam zazdrościli. Ale to jest grzech. Przypomnij sobie, że była to jedna z pokus, które Jezus przezwyciężył na pustyni. Diabeł kusił naszego Pana, obiecując Mu ziemską władzę nad wszystkimi narodami. Jezus odrzucił tę pokusę, a czyniąc to, udziela nam wszelkiej łaski potrzebnej, byśmy uczynili to samo.
Ten fragment ukazuje między innymi, że nasz Pan jest wobec nas cierpliwy, gdy zmagamy się z naszym grzechem. Był cierpliwy i łagodny wobec Jakuba i Jana, kiedy próbowali zdobyć zaszczytne miejsca u Jego boku. Cierpliwie znosił oburzenie pozostałych apostołów, gdy zmagali się z zawiścią i zazdrością. Jezus będzie też cierpliwy wobec nas, gdy będziemy się zmagać z grzechami, które najbardziej nas kuszą.
Oprócz swojej cierpliwości Jezus daje nam także narzędzia potrzebne do przezwyciężania własnych pokus. Jednym z narzędzi, które nam daje, jest sama prawda. Prawda Jezusa, zawarta w Jego licznych naukach i w przykładzie, jaki dał, często stoi w sprzeczności z mądrością naszych czasów oraz ze skłonnościami, których doświadczamy w naszej upadłej naturze ludzkiej. W istocie możemy być pewni, że niemal każda skłonność i każde pragnienie, jakich doświadczymy w życiu, będą w pewnym stopniu nieuporządkowane. Dzieje się tak dlatego, że sama nasza natura ludzka jest nieuporządkowana wskutek grzechu pierworodnego. Jedyną drogą do uporządkowania naszych pragnień i skłonności jest zwrócenie się ku jasnym i głębokim prawdom, które dał nam nasz Pan.
W odniesieniu do pragnienia światowych zaszczytów i wielkości Jezus przekazuje przytoczoną wyżej prawdę: „kto by między wami chciał stać się wielkim, będzie waszym sługą; a kto by chciał być pierwszym między wami, będzie niewolnikiem wszystkich”. Czy pragniesz być sługą? A idąc jeszcze dalej: czy pragniesz być niewolnikiem wszystkich? Miejmy nadzieję, że tak, ale najprawdopodobniej nie.
Porządkowanie naszych pragnień i skłonności zaczyna się od łagodnego konfrontowania ich z prawdą, którą wypowiedział Jezus. Pomocne jest wyobrażenie sobie, jak Jezus wypowiada do nas te słowa z całą łagodnością i miłością, tak jak mówił do apostołów. Stawanie w prawdzie o naszej upadłej naturze ludzkiej nie musi być trudne. Sami czynimy je trudnym dopiero wtedy, gdy nie chcemy przyznać, że jest w nas nieuporządkowanie. W rzeczywistości nawrócenie naszych serc i uporządkowanie naszych pragnień może być procesem łagodnym, spokojnym, a nawet radosnym, jeśli pozwolimy naszemu Panu przemawiać do nas tak, jak przemawiał do apostołów. Oczywiście, gdy stajemy się uparci, przekonani o własnej sprawiedliwości lub nadal zaprzeczamy prawdzie, nasz Pan stanie się bardziej surowy i doświadczymy bólu naszego grzechu. Kiedy jednak stajemy wobec prawdy z otwartością i gotowością, by pozwolić łasce nas przemieniać, szybciej się nawrócimy i doświadczymy radości oraz wolności, które przynosi przyjęcie prawdy.
Rozważ dziś nieuporządkowane pragnienia tych apostołów. Zastanów się także nad tym, jak łagodnie Jezus ich napomina. Czyniąc to, wejrzyj we własną duszę i staraj się odkryć nieuporządkowane pragnienia i skłonności, które Jezus chce w tobie uporządkować. Nie bój się zmierzyć z łagodnymi i wyzwalającymi prawdami, które nasz Pan chce ci przekazać. Słuchaj Go, zachowaj otwartość i mądrze przyjmuj to, co do ciebie mówi, aby osiągnąć wolność i doświadczyć radości, które na ciebie czekają.
Mój Panie, który mnie wyzwalasz, Ty jasno i łagodnie wypowiadasz całą Prawdę. Pragniesz wejść w moje życie, ukazać mój grzech i pomóc mi go przezwyciężyć. Proszę, daj mi łaskę, której potrzebuję, by zawsze Cię słuchać i pozwalać, aby Twoje słowa przemieniały moje życie. Proszę, uwolnij mnie od każdego nieuporządkowanego pragnienia i każdej nieuporządkowanej skłonności w moim życiu, drogi Panie, abym mógł doświadczać radości prawdziwej wolności. Jezu, ufam Tobie.
Nowenna do św. Judy Tadeusza
W sytuacjach beznadziejnych i sprawach beznadziejnych
Odmawiana o każdej porze roku, szczególnie 19–27 października
Rozważania o Miłosierdziu Bożym
Rozważania biblijne na okres zwykły
Święty dnia – Święty Paweł od Krzyża, prezbiter — USA: wspomnienie dowolne – poza USA 19 października
W tym roku nie obchodzi się jego wspomnienia liturgicznego, ponieważ przypada w niedzielę
Modlitwy w intencji wyborów i narodu
Dziewięciotygodniowa nowenna od 3 września do 4 listopada
