28 października 2026
Święto Świętych Apostołów Szymona i Judy Tadeusza
Wideo
[Jezus] przywołał swoich uczniów i wybrał spośród nich Dwunastu, których też nazwał apostołami: Szymona, którego nazwał Piotrem, i brata jego, Andrzeja, Jakuba, Jana, Filipa, Bartłomieja, Mateusza, Tomasza, Jakuba, syna Alfeusza, Szymona z przydomkiem Gorliwy, Judę, syna Jakuba, i Judasza Iskariotę, który stał się zdrajcą. Łukasz 6:13–16
Dziś oddajemy cześć dwóm spośród Dwunastu Apostołów: świętym Szymonowi i Judzie. W Ewangelii według św. Łukasza Szymon jest określany jako zelota. Zeloci byli członkami żydowskiego stronnictwa, które dążyło do obalenia rzymskiej okupacji w Palestynie metodami rewolucyjnymi, często zachęcając do zbrojnego oporu w nadziei na przywrócenie Izraelowi niepodległości i czystości religijnej. Juda jest przedstawiony jako syn Jakuba, co pozwala odróżnić go od Judasza Iskarioty, zdrajcy. Tradycyjnie uważa się go także za autora Listu św. Judy — krótkiego, lecz pełnego mocy listu, który wzywa wiernych do zachowania czystej wiary i ostrzega przed fałszywymi naukami.
Niewiele wiadomo o tych dwóch Apostołach. Po otrzymaniu Ducha Świętego w dniu Pięćdziesiątnicy święci Szymon i Juda należeli do pierwszych biskupów Kościoła, którym powierzono umacnianie nowych wspólnot chrześcijańskich oraz przekazywanie sakramentów i nauki apostolskiej. Choć szczegółów historycznych jest niewiele, wiele starożytnych przekazów zgodnie podaje, że podróżowali razem jako misjonarze — według tradycji do Persji, czyli dzisiejszego Iranu — gdzie odważnie głosili Ewangelię. Zgodnie z tradycją około 65 roku po Chrystusie Szymon poniósł śmierć męczeńską, przepiłowany na pół, a Juda został zatłuczony pałką. Choć przekazy te są spowite legendą, ich męczeńska śmierć świadczy o ich niezachwianym świadectwie o Chrystusie oraz o ich roli w szerzeniu wiary poza granicami Izraela.
W Ewangelii według św. Jana możemy na chwilę zajrzeć w serce świętego Judy. Juda pyta Jezusa: „Panie, cóż się stało, że nam się masz objawić, a nie światu?” (Jan 14:22). Pytanie to odzwierciedla jego wdzięczność za przywilej głębszego zrozumienia objawienia Chrystusa i ukazuje jego pragnienie, aby cały świat mógł Go poznać i uwierzyć. To pragnienie stało się siłą napędową misji każdego z Apostołów, w tym Szymona i Judy.
Oddajemy cześć wiernym Apostołom, ponieważ są dla nas wzorem. Mimo bardzo różnego pochodzenia łączyła ich jedna wspólna cecha. Z wyjątkiem Judasza Iskarioty każdy z nich przeszedł radykalne nawrócenie po powołaniu przez Jezusa. Podczas trzech lat Jego publicznej działalności słuchali, często nie rozumieli, ale trwali. Kiedy Jezus został aresztowany i ukrzyżowany, wszyscy poza jednym się rozproszyli, a Judasz Iskariota odebrał sobie życie. Jednak po Wniebowstąpieniu zgromadzili się na modlitwie w Wieczerniku i w dniu Pięćdziesiątnicy otrzymali pełnię wylania Ducha Świętego. Od tej chwili ich życie uległo przemianie. Ich wiara się pogłębiła, ich zrozumienie wzrosło, a każdy z nich przyjął powołanie, by stać się odważnym świadkiem Ewangelii i nieść ją we wszystkie strony.
Dziś Dwunastu jest w niebie (święty Maciej zajął miejsce Judasza, Dz 1,26), ale ich misja trwa w każdym chrześcijaninie. Dzięki przekazywaniu sakramentu święceń każdy biskup jest bezpośrednim następcą Apostołów. Jako członkowie Kościoła my również jesteśmy spadkobiercami tej apostolskiej misji. Otrzymawszy pełnię Ducha Świętego w sakramencie bierzmowania, mamy udział w tych samych darach i łasce, którymi zostali obdarzeni Apostołowie, a które uzdalniają nas do kontynuowania ich świętego dzieła — dzieła tak bardzo potrzebnego dzisiejszemu światu. Podobnie jak święty Juda musimy pielęgnować w naszych sercach to samo pragnienie, które on żywił: by dzielić się tajemnicami królestwa niebieskiego aż po krańce ziemi.
Rozważ dziś życie i misję świętych Szymona i Judy. Ich wierna odpowiedź na wezwanie Chrystusa, wytrwałość w obliczu przeciwności i męczeństwo dla Ewangelii mówią bardzo wiele. Zastanów się, jak także ty masz kontynuować misję apostolską w swoim stanie życia. Proś tych świętych Apostołów o wstawiennictwo za tobą, aby gorliwość apostolska wypełniała twoje serce, aby dochować wierności przekazanej nam prawdzie i odważnie głosić Chrystusa światu, który potrzebuje Jego zbawczej miłości.
Święci Szymonie i Judo, Bóg was powołał, a wy odpowiedzieliście. Choć początkowo zmagaliście się z trudnościami, gdy otrzymaliście Ducha Świętego i przyjęliście misję powierzoną wam w wielkim nakazie misyjnym, niestrudzenie nieśliście Chrystusa światu, aż po oddanie własnego życia. Módlcie się za mnie, abym wiernie kontynuował waszą misję, ożywiany tym samym pragnieniem: aby wszyscy mogli poznać i przyjąć zbawcze orędzie Ewangelii. Święci Szymonie i Judo, módlcie się za nami. Jezu, ufam Tobie.
Dalsza lektura – Święci Szymon i Juda Tadeusz, apostołowie
Rozważania o Miłosierdziu Bożym
Rozważania biblijne na okres zwykły





