Kochać każdego grzesznika

Poniedziałek, 11 listopada 2024

Wspomnienie św. Marcina z Tours, biskupa

Czytania na dziś
Czytania z poniedziałku XXXII tygodnia okresu zwykłego

James Tissot, domena publiczna, za pośrednictwem Wikimedia Commons

Wideo

Jezus powiedział do swoich uczniów: „Nieuniknione jest, że przyjdą zgorszenia, lecz biada temu, przez którego przychodzą.  Lepiej byłoby dla niego, gdyby zawieszono mu kamień młyński u szyi i wrzucono go do morza, niż żeby stał się przyczyną grzechu jednego z tych małych”. Łukasz 17:1–2

Zawieszenie komuś kamienia młyńskiego u szyi i wrzucenie go do morza to bardzo obrazowy opis. Jezus posługuje się językiem, który mocno przemawia do wyobraźni. Kamień młyński był dużym, okrągłym kamieniem z otworem pośrodku. Gdyby zawieszono go komuś u szyi i wrzucono tę osobę do morza, oczywiście poszłaby na dno i zginęła. Jezus wyraźnie więc stwierdza, że ten straszny los jest w istocie lepszy niż los tych, którzy stają się przyczyną „grzechu jednego z tych małych”.

Przede wszystkim trzeba wyjaśnić, że nikt nie może tak naprawdę sprawić, byśmy zgrzeszyli. Grzech jest naszym własnym, wolnym wyborem i to my, i tylko my, będziemy odpowiadać za nasz własny grzech. Jezus wskazuje tutaj między innymi na to, że choć każdy człowiek musi brać odpowiedzialność za własne czyny i własne grzechy, musimy również brać odpowiedzialność za to, w jaki sposób stajemy się dla innych kusicielami. Wszyscy jesteśmy grzesznikami. Dlatego przez nasz grzech wszyscy będziemy kusić także innych do grzechu. Czasami będziemy kusić ludzi do grzechu, pobudzając ich do gniewu. Innym razem będziemy kusić innych do grzechu, dając zły przykład. Możemy też jednak postępować odwrotnie i „kusić” ludzi do cnoty. A mówiąc właściwiej — inspirować ich i zachęcać.

Mając to na uwadze, Jezus wyjaśnia, że tych, którzy stają się kusicielami innych, zwłaszcza „małych”, spotkają konsekwencje poważniejsze niż przedwczesna śmierć. Przez małych, o których mówi Jezus, należy rozumieć tych, którzy są słabi w wierze, nadmiernie wrażliwi, szczególnie bezbronni w danym momencie życia i podatni na wpływy z zewnątrz. Może to być dziecko albo ktoś, kto właśnie znajduje się na skraju rozpaczy, zagubienia, gniewu lub jakiegoś poważnego grzechu. Jak traktujesz takich ludzi, gdy ich spotykasz? Serce Jezusa jest pełne głębokiego współczucia dla tych osób i On pragnie, abyśmy mieli w sobie równie głębokie współczucie. Czasami jednak zawodzimy. Możemy zaniedbywać nasz obowiązek wyjścia im naprzeciw. Nawet takie zaniedbanie może być formą stawania się przyczyną „grzechu jednego z tych małych”. Oczywiście znacznie gorzej jest wtedy, gdy celowo ich rozdrażniamy, surowo osądzamy, prowokujemy ich gniew, przez nasze kuszenie wciągamy ich w jakiś grzech wynikający ze słabości i poszukiwania fałszywej pociechy itd. Prosta prawda jest taka, że Jezus kocha tych, którzy są słabi, bezbronni i grzeszni, i chce, abyśmy kochali ich Jego sercem. Gdy tego nie czynimy, Jezus pociągnie nas do odpowiedzialności za ich dalsze oddalanie się od łaski.

Zastanów się dziś nad osobą lub osobami w twoim życiu, które wydają się teraz szczególnie bezbronne, grzeszne, zdezorientowane i zagubione. Kto zmaga się z gniewem, uzależnieniem lub jakimś grzesznym stylem życia? Przyjrzyj się swojej postawie wobec tych osób. Czy je osądzasz, potępiasz, poniżasz lub traktujesz w podobny sposób? Czy kusisz je, by jeszcze głębiej brnęły w grzechy słabości, które popełniają w stanie bezbronności, prowadząc je tym samym do kolejnych grzechów? Czy też, gdy spotykasz kogoś, kto bardzo się zmaga, zwracasz się ku niemu z najgłębszym współczuciem i miłosierdziem, przebaczasz mu wszelkie grzechy, jakie może popełniać przeciwko tobie, i dokładasz wszelkich starań, by po prostu być przy nim w potrzebie, bez względu na to, jak wiele cię to kosztuje? Zobowiąż się do głębokiej miłości wobec wszystkich Bożych „małych” i staraj się służyć im sercem Chrystusa, aby pewnego dnia mogli wraz z tobą wiecznie radować się w niebie.

Mój najlitościwszy Panie, Ty kochasz grzesznika i głęboko pragniesz, aby zwrócił się do Ciebie w swojej potrzebie. Proszę, daj mi Twoje współczujące serce, abym w wolności mógł kochać grzeszników tak, jak Ty ich kochasz. Obym nigdy nie stał się narzędziem pokusy, przez którą jeszcze bardziej oddaliliby się od Ciebie, lecz narzędziem Twojego niezawodnego miłosierdzia. Jezu, ufam Tobie.

Święty dnia – Święty Marcin z Tours, biskup

Więcej rozważań Ewangelii

Rozważania o Miłosierdziu Bożym

Rozważania biblijne na okres zwykły

Wszyscy święci / Święta

Warianty czytań mszalnych