அக்டோபர் 30, 2021
பொதுக்காலம் முப்பதாம் வாரத்தின் சனிக்கிழமை
இன்றைய வாசகங்கள்
“ஒருவர் உங்களைத் திருமண விருந்துக்கு அழைக்கும்போது, பந்தியில் மதிப்புக்குரிய இடத்தில் அமராதீர்கள். உங்களைவிட மதிப்புக்குரிய ஒருவரையும் அவர் அழைத்திருக்கலாம். அப்போது உங்கள் இருவரையும் அழைத்தவர் உங்களிடம் வந்து, ‘இவருக்கு உங்கள் இடத்தைக் கொடுங்கள்’ என்று சொல்லக்கூடும். அப்போது நீங்கள் வெட்கத்துடன் கடைசி இடத்திற்குச் சென்று அமர வேண்டியிருக்கும்.” லூக்கா 14:8–9
இது சுவாரசியமான ஓர் உவமை. முதலில், உண்மையான புனிதர் ஒருவர் இத்தகைய தாழ்வினால் வெட்கப்பட மாட்டார் என்பதை நாம் கவனிக்க வேண்டும். மாறாக, அவர் தமது மதிப்புக்குரிய இடத்தை மகிழ்ச்சியுடன் மற்றவருக்குக் கொடுப்பார். உண்மையில், இத்தகைய உலக மதிப்பு அவருக்கு ஒரு பொருட்டாகவே இருக்காது என்பதால், அவர் தொடக்கத்திலேயே “கடைசி” இடத்தைத் தேர்ந்தெடுத்திருக்கக்கூடும். ஆனால் இயேசு அந்த நேரத்தில் பேசிக்கொண்டிருந்தது வாழும் புனிதர்களிடம் அல்ல. உலக மதிப்பைப் பெற வேண்டும் என்ற ஆசைகளோடு போராடிக்கொண்டிருந்த மக்களிடமே அவர் பேசினார். இயேசு பேசிய அந்த மக்கள் தங்களைப் பற்றிய உறுதியற்ற உணர்வோடு இருந்ததையும், ஆரோக்கியமான சுயமதிப்பு இல்லாதவர்களாக இருந்ததையும் இது காட்டுகிறது.
இயேசு இந்த மக்களின் அப்போதைய நிலையிலேயே அவர்களை அணுகி, அவர்கள் தங்கள் வாழ்க்கையோடு தொடர்புபடுத்திப் புரிந்துகொள்ளக்கூடிய ஓர் உவமையைச் சொல்வது அழகானது. பரிசேயத் தலைவர்களுள் ஒருவர் அளித்த விருந்தில் கலந்துகொண்ட விருந்தினர்களே இவர்கள்; இயேசுவும் அந்த விருந்துக்கு அழைக்கப்பட்டிருந்தார். செருக்கைவிடத் தாழ்ச்சியே மிகவும் சிறந்தது என்ற உண்மையை அவர்களிடம் மென்மையாகப் பகிர்ந்துகொள்வதே இயேசுவின் நோக்கம். தம்மையே தாழ்த்திக்கொண்டு, மற்றவர்களின் இயல்பான மனித மாண்பையும் மதிப்பையும் எடுத்துக்காட்டும் வகையில் அவர்களை உயர்த்துவதில்தான் உண்மையான மேன்மையும் மதிப்பும் கிடைக்கின்றன. கற்றுக்கொள்வதற்கு இது கடினமான ஒரு பாடம்.
பெரும்பாலான மக்கள் ஒரு குழுவில் இருக்கும்போது, தங்களை மற்றவர்களோடு ஒப்பிட்டுப் பார்த்துப் போராடுவார்கள். “அவள் இன்னும் அழகாக இருக்கிறாள்”, “அவர் இன்னும் அதிக வெற்றி பெற்றிருக்கிறார்”, “அவர்கள் மிகவும் படித்தவர்கள்” என்றெல்லாம் எண்ணுவார்கள். தாங்கள் யார் என்பதைக் குறித்த தனிப்பட்ட உறுதியின்மையிலிருந்தே இந்தப் பொதுவான போக்கு பெரும்பாலும் எழுகிறது. ஆனால், நீங்கள் யார் என்பதில் முழுமையான மனஅமைதியோடு இருக்க முடிந்தால், கடவுள் உங்களை அன்பு செய்வதுபோல நீங்களும் உங்களை அன்பு செய்தால், மற்றவர்களை அன்பு செய்யவும், அவர்களின் மாண்பைக் காணவும், அவர்கள் வெற்றி பெற்று உயர்வதைக் கண்டு மகிழவும் நீங்கள் இன்னும் அதிகச் சுதந்திரம் உள்ளவர்களாக இருப்பீர்கள்.
“தம்மைத்தாமே உயர்த்துகிற ஒவ்வொருவரும் தாழ்த்தப்படுவார்; தம்மைத்தாமே தாழ்த்துகிறவரோ உயர்த்தப்படுவார்” என்று சொல்லி இயேசு தமது உவமையை முடிக்கிறார். வழக்கமான உலகியல் மனப்பாங்கு கொண்டவர்களுக்கு, புரிந்துகொள்ளக் கடினமான உண்மையாக இது இருக்கலாம். தாழ்ச்சியின் பெரும் மதிப்பைப் புரிந்துகொள்வது கடினமாக இருக்கலாம். ஆனால் தாழ்ச்சி என்பது, உண்மையின் ஒளியில், கடவுள் உங்களை எப்படிக் காண்கிறாரோ அப்படியே உங்களைக் காண்பதுதான். தாழ்ச்சியுள்ளவருக்கு மற்றவர்களின் பாராட்டும் மதிப்பும் தேவையில்லை. கடவுள் அவர்மீது கொண்டுள்ள அன்பே அவருக்குப் போதும். அதனால்தான், தாழ்ச்சியுள்ளவர் கடவுள் தம்மை அன்பு செய்வதுபோலத் தம்மையே அன்பு செய்வதோடு மட்டுமல்லாமல், தமது முழுக் கவனத்தையும் பிறருடைய நலனின்மீது திருப்புவதற்கும் சுதந்திரம் பெறுகிறார். இதுவே தூய அன்பு. தாழ்ச்சியை முழுமையாக வாழும்போதுதான் இந்த அன்பு சாத்தியமாகிறது.
தாழ்ச்சி மிகவும் குறைவாக இருந்தவர்களுக்கு இயேசு வழங்கிய இந்த மென்மையான போதனையை இன்று சிந்தித்துப் பாருங்கள். அவர்கள்மீது இயேசு கொண்டிருந்த அக்கறையையும், அவர்களை வெட்கப்படுத்தாமல், அவர்களது உறுதியற்ற உணர்வுகளின் கனத்த சுமையிலிருந்து அவர்களை விடுவிக்க அவர் கொண்டிருந்த விருப்பத்தையும் காண முயலுங்கள். நீங்களும் இத்தகைய போராட்டத்தில் இருப்பவராக இருந்தால், தாழ்ச்சியை ஏற்றுக்கொள்ளும்படி நம் ஆண்டவர் உங்களை மென்மையாக அழைப்பதைச் சிந்தித்துப் பாருங்கள். இந்த நற்பண்புக்காக வேண்டுங்கள்; அதை உண்மையான மனத்துடன் கடைப்பிடியுங்கள். இந்த நற்பண்பைப் பெறுவது உங்கள் வாழ்வில் மிகுந்த சுதந்திரத்திற்கான கதவைத் திறக்கும் என்பதை அறிந்துகொள்ளுங்கள்.
தாழ்ச்சியுள்ள என் ஆண்டவரே, நீர் உம்மையே முழுமையாக அறிந்திருந்தீர்; விண்ணகத் தந்தை உம்மீது கொண்டிருந்த அதே அன்பினால் உமது புனித ஆன்மாவை நீரும் அன்பு செய்தீர். நான் யார் என்பதைக் கண்டறிய எனக்கு உதவியருளும். நீர் என்னை எப்படிக் காண்கிறீரோ அப்படியே நான் என்னைக் காண உதவியருளும். உலகப் பெருமைகளையும் உலக மதிப்பையும் நாடும் தவறான ஆசை ஒருபோதும் எனக்குச் சுமையாகாதிருப்பதாக. மாறாக, தாழ்ச்சி என்னும் இந்த மகிமையான கொடை என் ஆன்மாவில் ஆழமாக நிலைத்து வாழ வேண்டுமென மன்றாடுகிறேன். இயேசுவே, உம்மில் நம்பிக்கை வைக்கிறேன்.
பொதுக்காலத்திற்கான இறைவார்த்தைத் தியானங்கள்
இன்றைய புனிதர்கள்/திருவிழாக்கள்
திருப்பலி வாசிப்புகளுக்கான தெரிவுகள்
