Oktubre 30, 2021
Sabado ng Ikatatlumpung Linggo sa Karaniwang Panahon
Mga Pagbasa para sa Araw na Ito
“Kapag inanyayahan ka ng isang tao sa isang piging ng kasalan, huwag kang maupo sa lugar na pandangal. Maaaring may inanyayahan siyang panauhing higit na marangal kaysa sa iyo, at maaaring lumapit sa iyo ang nag-anyaya sa inyong dalawa at sabihin, ‘Ibigay mo sa taong ito ang iyong lugar,’ at mapapahiya kang lumipat sa pinakamababang lugar.” Luke 14:8–9
Kawili-wili ang talinghagang ito. Una sa lahat, dapat tandaan na ang isang tunay na santo ay hindi mapapahiya sa gayong paghamak. Sa halip, malugod niyang ibibigay sa iba ang kaniyang marangal na upuan. Sa katunayan, malamang na sa simula pa lamang ay pinili na niya ang “pinakamababang” puwesto, sapagkat walang halaga sa kaniya ang ganitong uri ng makamundong karangalan. Ngunit hindi mga santong nabubuhay sa lupa ang kausap ni Hesus noon. Ang kausap Niya ay mga taong nakikipagbuno sa pagnanais na tingalain sila ng mundo. Ipinakikita nito na ang mga taong kausap ni Hesus ay wala ring kapanatagan sa kanilang sarili at kulang sa malusog na pagpapahalaga sa sarili.
Ang maganda rito ay inaabot ni Hesus ang mga taong ito sa kalagayang kinaroroonan nila, sa pamamagitan ng isang talinghagang maiuugnay nila sa kanilang karanasan. Sila ang mga panauhin sa isang hapunang inihanda ng isa sa mga pinuno ng mga Pariseo, kung saan inanyayahan din si Hesus. Layunin ni Hesus na mahinahong ibahagi sa kanila ang katotohanang higit na mabuti ang kapakumbabaan kaysa sa kapalaluan. Ang tunay na pagbubunyi at karangalan ay matatagpuan sa pagpapakumbaba at pagtataas sa iba bilang paraan ng pagkilala sa kanilang likas na dignidad at halaga bilang mga tao. Mahirap matutuhan ang aral na ito.
Karamihan sa mga tao, kapag nasa isang pangkat, ay nahihirapang iwasang ihambing ang kanilang sarili sa iba. “Mas maganda siya” o “Mas matagumpay siya” o “Napakataas ng pinag-aralan nila,” at iba pa. Ang karaniwang gawi na ito ay madalas na bunga ng kawalan ng kapanatagan sa kung sino ka bilang tao. Ngunit kung lubos mong matatanggap nang may kapayapaan kung sino ka, kung mamahalin mo ang iyong sarili gaya ng pagmamahal sa iyo ng Diyos, higit kang magiging malayang magmahal sa iba, kumilala sa kanilang dignidad, at maging magalak sa kanilang mga tagumpay at sa pagkakatampok nila.
Tinapos ni Hesus ang Kanyang talinghaga sa pagsasabing, “Sapagkat ang bawat nagmamataas ay ibababa, ngunit ang nagpapakumbaba ay itataas.” Para sa karaniwang makamundong pag-iisip, maaaring mahirap unawain ang katotohanang ito. Maaaring mahirap maunawaan ang napakalaking halaga ng kababaang-loob. Ngunit ang kababaang-loob ay ang pagtingin lamang sa iyong sarili sa liwanag ng katotohanan, ayon sa pagtingin sa iyo ng Diyos. Hindi kailangan ng taong mapagpakumbaba ang papuri at mataas na pagtingin ng iba. Sapat na para sa kanya ang pag-ibig ng Diyos. Dahil dito, hindi lamang niya minamahal ang kanyang sarili gaya ng pagmamahal sa kanya ng Diyos, kundi malaya rin niyang maituon ang kanyang buong pansin sa kabutihan ng kapwa. Ito ang dalisay na pag-ibig. At ang pag-ibig na ito ay posible lamang kapag ganap na isinasabuhay ang kababaang-loob.
Pagnilayan mo ngayon ang magiliw na turong ito ni Hesus, na ibinigay sa mga lubhang kulang sa kababaang-loob. Sikapin mong makita ang malasakit ni Hesus sa kanila at ang Kanyang hangaring hindi sila ipahiya kundi palayain sila mula sa mabigat na pasanin ng kanilang kawalan ng kapanatagan sa sarili. Kung isa ka sa mga nakikipagbuno rito, pagnilayan mo ang magiliw na paanyaya ng ating Panginoon na yakapin mo ang kababaang-loob. Ipanalangin mong makamit ang birtud na ito at isabuhay ito nang tapat. Alamin mong ang pagkamit ng birtud na ito ay magbubukas ng pinto tungo sa higit na kalayaan sa iyong buhay.
Aking mapagpakumbabang Panginoon, ganap Ninyong nakilala ang Inyong sarili at minahal ang Inyong sariling banal na kaluluwa nang may pag-ibig na katulad ng pag-ibig sa Inyo ng Ama sa Langit. Tulungan Ninyo akong matuklasan kung sino ako. Tulungan Ninyo akong makita ang aking sarili ayon sa pagtingin Ninyo sa akin. Nawa’y hindi ako kailanman mabigatan sa baluktot na pagnanais ng makalupang mga karangalan at mataas na pagtingin ng mundo. Sa halip, idinadalangin kong mag-ugat nang malalim sa aking kaluluwa ang maluwalhating kaloob na ito ng kapakumbabaan. Hesus, nagtitiwala ako sa Inyo.
Higit pang mga Pagninilay sa Ebanghelyo
Mga Pagninilay sa Inaawit na Awa ng Diyos
Mga Meditasyon sa Banal na Kasulatan para sa Karaniwang Panahon
Mga Pagpipilian sa mga Pagbasa sa Misa
