மார்ச் 8, 2023
தவக்காலத்தின் இரண்டாம் வாரப் புதன்கிழமை
இன்றைய வாசகங்கள்
புனித இறையோவான், துறவி—விருப்ப நினைவு
இயேசு எருசலேமுக்குச் சென்றுகொண்டிருந்தபோது, பன்னிரு சீடர்களையும் தனியே அழைத்து, வழியில் அவர்களிடம், “இதோ, நாம் எருசலேமுக்குச் செல்கிறோம். மானிடமகன் தலைமைக் குருக்களிடமும் மறைநூல் அறிஞர்களிடமும் ஒப்படைக்கப்படுவார். அவர்கள் அவருக்கு மரண தண்டனை விதித்து, அவரை ஏளனம் செய்யவும் சாட்டையால் அடிக்கவும் சிலுவையில் அறையவும் பிற இனத்தாரிடம் ஒப்படைப்பார்கள். அவர் மூன்றாம் நாளில் உயிருடன் எழுப்பப்படுவார்” என்றார். மத்தேயு 20:17–19
அது எத்தகைய உரையாடலாக இருந்திருக்கும்! முதல் புனித வாரத்திற்குச் சற்று முன்பு, இயேசு பன்னிருவருடன் எருசலேமுக்குப் பயணம் செய்துகொண்டிருந்தபோது, அங்கே தமக்குக் காத்திருந்தவற்றைப் பற்றி வெளிப்படையாகவும் தெளிவாகவும் பேசினார். சீடர்கள் என்ன நினைத்திருப்பார்கள் என்று கற்பனை செய்து பாருங்கள். பல விதங்களில், அந்நேரத்தில் அவர்கள் புரிந்துகொள்ள முடியாத அளவுக்கு அது கடினமாக இருந்திருக்கும். இயேசு சொல்லவிருந்தவற்றைக் கேட்காமல் இருப்பதையே சீடர்கள் ஒருவேளை விரும்பியிருக்கலாம். ஆனால், குறிப்பாகச் சிலுவையில் அறையப்படும் நேரம் நெருங்கிவந்த நிலையில், இந்தக் கடினமான உண்மையை அவர்கள் கேட்க வேண்டியிருந்ததை இயேசு அறிந்திருந்தார்.
பல வேளைகளில், நற்செய்தியின் முழுச் செய்தியையும் ஏற்றுக்கொள்வது நமக்குக் கடினமாக இருக்கிறது. ஏனெனில், நற்செய்தியின் முழுச் செய்தியும் எப்போதுமே சிலுவைப் பலியையே மையமாகக் கொண்டு நம்மை அதை நோக்கி வழிநடத்தும். தியாக அன்பையும் சிலுவையை முழுமையாக ஏற்றுக்கொள்வதையும் நாம் காணவும், புரிந்துகொள்ளவும், நேசிக்கவும், முழுமையாக ஏற்றுக்கொள்ளவும், நம்பிக்கையுடன் பறைசாற்றவும் வேண்டும். ஆனால், இதை எப்படிச் செய்வது? நம் ஆண்டவரிடமிருந்தே தொடங்குவோம்.
இயேசு உண்மையைக் கண்டு அஞ்சவில்லை. தமது பாடுகளும் இறப்பும் நெருங்கிவிட்டதை அவர் அறிந்திருந்தார்; இந்த உண்மையைத் தயக்கமின்றி ஏற்றுக்கொள்ள அவர் ஆயத்தமாகவும் மனமுவந்தும் இருந்தார். தமது சிலுவையை அவர் எதிர்மறையான கண்ணோட்டத்தில் பார்க்கவில்லை. தவிர்க்கப்பட வேண்டிய ஒரு துயர நிகழ்வாக அதை அவர் கருதவில்லை. அச்சம் தம்மைத் தடுத்து நிறுத்த அவர் இடமளிக்கவில்லை. மாறாக, நெருங்கிவந்த தமது பாடுகளை இயேசு உண்மையின் ஒளியில் நோக்கினார். தாம் விரைவில் ஒப்புக்கொடுக்கவிருந்த மாட்சிமிக்க அன்புச் செயலாகவே தமது பாடுகளையும் இறப்பையும் அவர் கண்டார். எனவே, இந்தப் பாடுகளை ஏற்றுக்கொள்வதற்கு மட்டுமல்லாமல், அவற்றைப் பற்றி நம்பிக்கையுடனும் துணிவுடனும் பேசுவதற்கும் அவர் அஞ்சவில்லை.
நம் வாழ்வில் கடினமான ஒன்றை எதிர்கொள்ள வேண்டிய ஒவ்வொரு முறையும், இயேசுவின் துணிவையும் அன்பையும் பின்பற்ற நாம் அழைக்கப்படுகிறோம். இத்தகைய சூழ்நிலைகளில், அந்தக் கஷ்டத்தைக் குறித்துச் சினமடைவது, அதைத் தவிர்ப்பதற்கான வழிகளைத் தேடுவது, மற்றவர்களைக் குற்றம்சாட்டுவது, அல்லது நம்பிக்கையிழப்புக்கு இடமளிப்பது போன்றவை மிகவும் பொதுவாக எழும் சோதனைகளாகும். இவற்றைச் சமாளிப்பதற்காக நம்முள் பலவிதமான எதிர்வினைகள் செயல்படத் தொடங்குகின்றன; அவற்றின் வழியாக நமக்குக் காத்திருக்கும் சிலுவைகளைத் தவிர்க்க நாம் முயல்கிறோம்.
ஆனால், இதற்கு மாறாக நம் ஆண்டவரின் முன்மாதிரியைப் பின்பற்றினால் எப்படி இருக்கும்? நமக்குக் காத்திருக்கும் ஒவ்வொரு சிலுவையையும் அன்புடனும் துணிவுடனும் மனமுவந்து ஏற்றுக்கொண்டு எதிர்கொண்டால் எப்படி இருக்கும்? தப்பிச் செல்லும் வழியைத் தேடுவதற்குப் பதிலாக, அதற்குள் நுழையும் வழியைத் தேடினால் எப்படி இருக்கும்? அதாவது, இயேசு தமது சிலுவையை ஏற்றுக்கொண்டதைப் பின்பற்றி, நாமும் நமது துன்பத்தைத் தயக்கமின்றித் தியாக மனப்பான்மையுடன் ஏற்றுக்கொள்வதற்கான வழியைத் தேடுவதாகும். வாழ்வின் ஒவ்வொரு சிலுவையும் நமது வாழ்விலும் பிறரது வாழ்விலும் மிகுந்த அருளைப் பெற்றுத்தரும் கருவியாக மாறக்கூடியது. எனவே, அருளையும் நித்திய வாழ்வையும் கருத்தில் கொண்டு பார்க்கும்போது, சிலுவைகளை ஏற்றுக்கொள்ள வேண்டுமே அன்றி, அவற்றைத் தவிர்க்கவோ சபிக்கவோ கூடாது.
இன்று, நீங்கள் எதிர்கொள்ளும் ஏதேனும் ஒரு கஷ்டத்தைப் பற்றிச் சிந்தியுங்கள். இயேசு அதைப் பார்க்கும் அதே விதத்தில் நீங்களும் பார்க்கிறீர்களா? உங்களுக்குக் கொடுக்கப்படும் ஒவ்வொரு சிலுவையையும் தியாக அன்புக்கான வாய்ப்பாக உங்களால் காண முடியுமா? அதிலிருந்தும் கடவுள் நன்மை விளையச் செய்ய முடியும் என்பதை அறிந்து, அதை எதிர்நோக்குடனும் நம்பிக்கையுடனும் உங்களால் ஏற்றுக்கொள்ள முடிகிறதா? நீங்கள் எதிர்கொள்ளும் கஷ்டங்களை மகிழ்ச்சியுடன் ஏற்றுக்கொள்வதன் மூலம் நம் ஆண்டவரைப் பின்பற்ற முயலுங்கள்; அந்தச் சிலுவைகள் இறுதியில் நம் ஆண்டவருடன் உயிர்ப்பில் பங்குபெறும்.
பாடுபடும் என் ஆண்டவரே, சிலுவையின் அநீதியை அன்புடனும் துணிவுடனும் நீர் மனமுவந்து ஏற்றுக்கொண்டீர். வெளிப்படையாகத் தெரிந்த அவமானத்தையும் துன்பத்தையும் கடந்து நோக்கி, உமக்குச் செய்யப்பட்ட தீமையை, இதுவரை அறியப்பட்டவற்றுள் மிகப்பெரிய அன்புச் செயலாக மாற்றினீர். உமது நிறைவான அன்பைப் பின்பற்றவும், உம்மிடம் இருந்த வலிமையுடனும் நம்பிக்கையுடனும் அவ்வாறு செய்யவும் எனக்கு அருள் தாரும். இயேசுவே, உம்மில் நம்பிக்கை வைக்கிறேன்.
சிலுவையின் அடியில் 40 நாள்கள்:
நம் தூய அன்னையின் இதயத்திலிருந்து ஓர் அன்புப் பார்வை
பன்னிரண்டாம் சிந்தனை – பகிர்ந்துகொள்ளப்பட்ட துன்பம்
(தவக்காலத்தின் இரண்டாம் வாரப் புதன்)
தவக்காலத்திற்கான திருவிவிலியத் தியானங்கள்
அனைத்துப் புனிதர்கள்/திருவிழாக்கள்
இன்றைய புனிதர் – புனித இறை யோவான், துறவி
திருப்பலி வாசிப்புகளுக்கான தெரிவுகள்
