ఆదివారం, మార్చి 11, 2018
తపస్సుకాల నాలుగవ ఆదివారం, సంవత్సరం B
(సంవత్సరం A పఠనాల కోసం ఇక్కడ క్లిక్ చేయండి లేదా కిందికి స్క్రోల్ చేయండి)
![]()
“దేవుడు లోకాన్ని ఎంతగానో ప్రేమించి, తన ఏకైక కుమారుని ఇచ్చాడు. ఆయనను విశ్వసించే ప్రతి ఒక్కరూ నశించకుండా నిత్యజీవం పొందాలని అలా చేశాడు.” యోహాను 3:16
యోహాను సువార్తలోని ఈ వాక్యభాగం మనకు సుపరిచితమైనది. క్రీడా పోటీల వంటి పెద్ద బహిరంగ కార్యక్రమాల్లో, “యోహాను: 3:16” అని రాసిన ఫలకాన్ని ఎత్తిపట్టుకున్నవారిని మనం తరచుగా చూస్తుంటాం. దీనికి కారణం, ఈ వాక్యభాగం సువార్త మొత్తాన్ని సరళంగా, స్పష్టంగా సంగ్రహించి తెలియజేయడమే.
ఈ పవిత్ర గ్రంథ వాక్యం నుండి మనం నాలుగు ప్రాథమిక సత్యాలను గ్రహించవచ్చు. వాటిలో ఒక్కొక్కదాన్ని క్లుప్తంగా పరిశీలిద్దాం.
మొదటిగా, పరలోకంలోని తండ్రి మనలను ప్రేమిస్తున్నారని ఇది స్పష్టం చేస్తుంది. ఇది మనకు తెలుసు, కానీ ఈ సత్యంలోని లోతును మనం ఎన్నటికీ పూర్తిగా గ్రహించలేము. తండ్రియైన దేవుడు మనలను గాఢమైన, పరిపూర్ణమైన ప్రేమతో ప్రేమిస్తున్నారు. జీవితంలో మనం అనుభవించగల మరి దేనికన్నా ఆయన ప్రేమ లోతైనది. ఆయన ప్రేమ పరిపూర్ణమైనది.
రెండవది, తండ్రి తన కుమారుడైన యేసును మనకు కానుకగా ఇవ్వడం ద్వారా తన ప్రేమను వెల్లడించాడు. తండ్రి తన కుమారుని మనకు ఇవ్వడం ప్రగాఢమైన ప్రేమ కార్యం. తండ్రికి కుమారుడే సర్వస్వం. కుమారుని మనకు కానుకగా ఇవ్వడమంటే తండ్రి తన సర్వస్వాన్నీ మనకు ఇస్తున్నాడని అర్థం. యేసు వ్యక్తిలో ఆయన తన జీవాన్నే మనకు ఇస్తున్నాడు.
మూడవది, ఇంతటి కానుకకు మనం ఇవ్వగల ఏకైక సముచిత ప్రతిస్పందన విశ్వాసమే. కుమారుని మన జీవితాల్లోకి స్వీకరించడంలో ఉన్న పరివర్తన శక్తిని మనం విశ్వసించాలి. మనకు అవసరమైనవన్నీ అందించే కానుకగా దీనిని చూడాలి. ఆయన అప్పగించబడిన కార్యాన్ని విశ్వసించి, ప్రతిగా మన జీవితాలను ఆయనకు సమర్పించడం ద్వారా కుమారుని మన జీవితాల్లోకి స్వీకరించాలి.
నాలుగవది, ఆయనను స్వీకరించి, ప్రతిగా మన జీవితాలను సమర్పించడం వల్ల మనం రక్షణ పొందుతాం. మన పాపంలో మనం నశించము; బదులుగా, మనకు నిత్యజీవం అనుగ్రహించబడుతుంది. కుమారుని ద్వారా తప్ప రక్షణకు మరే మార్గమూ లేదు. ఈ సత్యాన్ని మనం తెలుసుకొని, విశ్వసించి, అంగీకరించి, హృదయపూర్వకంగా స్వీకరించాలి.
ఈ రోజు, సువార్త మొత్తాన్ని సంగ్రహించే ఈ వాక్యభాగాన్ని ధ్యానించండి. దానిని పదే పదే చదివి, కంఠస్థం చేయండి. ప్రతి మాటను ఆస్వాదించండి. పవిత్ర గ్రంథంలోని ఈ చిన్న వాక్యభాగాన్ని స్వీకరించడం ద్వారా మీరు దేవుని సత్యాన్నంతటినీ స్వీకరిస్తున్నారని తెలుసుకోండి.
పరలోక తండ్రీ, నీ కుమారుడైన క్రీస్తు యేసును పరిపూర్ణ వరంగా ఇచ్చినందుకు నీకు కృతజ్ఞతలు తెలుపుతున్నాను. యేసును మాకు ఇవ్వడం ద్వారా నీ హృదయాన్నీ ఆత్మనూ మాకు ఇస్తున్నావు. నిన్ను, నా జీవితంలో యేసు అనే పరిపూర్ణ వరాన్ని మరింత సంపూర్ణంగా స్వీకరించడానికి నా హృదయం తెరచి ఉండుగాక. నా దేవా, నేను నిన్ను విశ్వసిస్తున్నాను. దయచేసి నా విశ్వాసాన్ని, ప్రేమను పెంచు. యేసూ, నేను నీపై నమ్మకం ఉంచుతున్నాను.
సిలువ పాదాల చెంత 40 రోజులు – ఇరవై నాలుగవ ధ్యానం – తల్లీకుమారుల చూపు
సాధారణమైన వాటి ద్వారా కృప
తపస్సుకాల నాలుగవ ఆదివారం, సంవత్సరం A
(గమనిక: విశ్వాస పరిశీలన క్రియలు జరిగేటప్పుడు బి & సి సంవత్సరాలలో ఈ సువార్తను ఐచ్ఛికంగా ఉపయోగించవచ్చు)

యేసు అటుగా వెళుతుండగా పుట్టుకతోనే అంధుడైన ఒక వ్యక్తిని చూశారు…
ఆయన నేలమీద ఉమ్మి, ఆ ఉమ్మితో బురద చేసి, అతని కళ్లకు ఆ బురదను పూసి, “వెళ్లి సిలోవము కోనేటిలో కడుక్కో” అని అతనితో అన్నారు — సిలోవము అంటే పంపబడినవాడు అని అర్థం —. అతడు వెళ్లి కడుక్కొని, చూపు పొంది తిరిగి వచ్చాడు. యోహాను 9:1, 6-7
ఈ వ్యక్తి ఎవరు? ఆసక్తికరమైన విషయమేమిటంటే, అతనికి పేరు చెప్పబడలేదు. అతనిని కేవలం “పుట్టుకతోనే అంధుడైన వ్యక్తి” అని పేర్కొంటారు. యోహాను సువార్తలో ఇది ప్రాముఖ్యమైన విషయం. ఎందుకంటే, ఉదాహరణకు “బావి దగ్గర స్త్రీ” కథలోనూ పేరు చెప్పబడకపోవడం కనిపిస్తుంది. పేరు లేకపోవడం అనేది ఈ కథలో మనలను మనం చూసుకోవాలని సూచిస్తుంది.
మన చుట్టూ అంతటా పనిచేస్తున్న దేవుని హస్తాన్ని మనం చూడలేకపోవడమే “అంధత్వం.” మన జీవితాల్లోనూ ఇతరుల జీవితాల్లోనూ సజీవంగా ఉన్న దేవుని కృప చేసే రోజువారీ అద్భుతాలను చూడటానికి మనం కష్టపడుతుంటాం. కాబట్టి ఈ పవిత్ర గ్రంథ వాక్యభాగాన్ని చదివినప్పుడు మనం చేయవలసిన మొదటి పని, మనకు చూపు లేదని గుర్తించడానికి కృషి చేయడమే. దేవుడు చేస్తున్న కార్యాలను మనం ఎంత తరచుగా చూడలేకపోతున్నామో గ్రహించడానికి కృషి చేయాలి. ఈ గ్రహింపు ఆధ్యాత్మిక స్వస్థతను కోరుకునేలా మనకు ప్రేరణనిస్తుంది. దేవుడు చేస్తున్న కార్యాలను చూడాలని కోరుకునేలా మనలను ఆహ్వానిస్తుంది.
యేసు మనలను స్వస్థపరచడానికి ఇష్టపడినట్లే, ఈ వ్యక్తిని కూడా స్వస్థపరిచారన్నది స్పష్టంగా శుభవార్త. చూపును తిరిగి ఇవ్వడం యేసుకు సులభమే. కాబట్టి ఈ సంఘటనను చదివిన తరువాత మనం మొదట చేయవలసిన ప్రార్థన చాలా సరళమైనది: “ప్రభువా, నేను చూడాలనుకుంటున్నాను!” మన అంధత్వాన్ని వినయంతో గుర్తించడం దేవుని కృప మనలో పనిచేయడానికి ఆహ్వానం పలుకుతుంది. మన అంధత్వాన్ని వినయంతో అంగీకరించకపోతే, స్వస్థతను కోరుకునే స్థితిలో మనం ఉండము.
ఆయన ఈ వ్యక్తిని స్వస్థపరిచిన విధానం కూడా ముఖ్యమైనదే. ఆయన తన ఉమ్మితో బురద చేసి, ఆ వ్యక్తి కళ్లకు పూశారు. అది మొదటి చూపులో అంత ఆకర్షణీయంగా అనిపించదు. అయినా అది మనకు ఎంతో ముఖ్యమైన విషయాన్ని వెల్లడిస్తుంది. అదేమిటంటే, యేసు అత్యంత సాధారణమైన దానిని కూడా తన దివ్యకృపకు మూలంగా ఉపయోగించగలరు!
దీనిని ప్రతీకాత్మకంగా చూస్తే, మనం కొన్ని లోతైన నిర్ధారణలకు రావచ్చు. మనం చాలాసార్లు అసాధారణమైన వాటిలో దేవుని కార్యాన్ని వెదుకుతుంటాము. కానీ ఆయన ఎంతో తరచుగా సాధారణమైన వాటిలోనే మనకు సన్నిహితంగా ఉంటారు. ప్రేమతో లేదా త్యాగంతో చేసే వీరోచిత కార్యాల ద్వారా మాత్రమే దేవుడు తన కృపను ప్రసాదిస్తారని మనం భావించే ప్రలోభానికి లోనుకావచ్చు. తన అద్భుతాలను చేయడానికి దేవుడు మన రోజువారీ సాధారణ పనులను ఉపయోగించుకోలేరని కూడా మనం భావించవచ్చు. కానీ ఇది నిజం కాదు. జీవితంలోని ఆ సాధారణ పనులలోనే దేవుడు ఉన్నారు. పాత్రలు కడుగుతున్నప్పుడు, ఇంటి పనులు చేస్తున్నప్పుడు, బిడ్డను వాహనంలో పాఠశాలకు తీసుకువెళుతున్నప్పుడు, కుటుంబ సభ్యులతో ఆట ఆడుతున్నప్పుడు, మామూలుగా మాట్లాడుకుంటున్నప్పుడు లేదా సహాయం అందిస్తున్నప్పుడు ఆయన ఉన్నారు. నిజానికి, మనం చేసే పని ఎంత సాధారణమైనదైతే, అందులో దేవుడు పనిచేస్తున్నారని చూడటానికి మనం అంతగా ప్రయత్నించాలి. జీవితంలోని సాధారణ పనులలో ఆయన పనిచేస్తున్నారని మనం నిజంగా “చూసినప్పుడు,” మన ఆధ్యాత్మిక అంధత్వం నుండి మనకు స్వస్థత కలుగుతుంది.
యేసు చేసిన ఈ కార్యాన్ని గురించి ఈ రోజు ధ్యానించండి. మన ప్రభువు తన ఉమ్మిని, మట్టిని మీ కళ్లకు పూయడానికి అనుమతించండి. ఆధ్యాత్మిక దృష్టి అనే వరాన్ని మీకు ఇవ్వడానికి ఆయనను అనుమతించండి. మీ జీవితంలో ఆయన సన్నిధిని చూడటం ప్రారంభించినప్పుడు, మీకు కనిపించే సౌందర్యాన్ని చూసి మీరు ఆశ్చర్యపోతారు.
ప్రభువా, నేను చూడాలనుకుంటున్నాను. నా అంధత్వం నుండి నాకు స్వస్థత కలిగేలా సహాయపడు. నా జీవితంలోని ప్రతి సాధారణ పనిలో నీవు పనిచేస్తున్నావని చూడటానికి నాకు సహాయపడు. నా దినచర్యలోని అతి చిన్న సంఘటనలలో కూడా నీ దివ్యకృపను చూడటానికి నాకు సహాయపడు. నీవు సజీవంగా, క్రియాశీలంగా ఉన్నావని నేను చూస్తున్నప్పుడు, ఈ దర్శనానికిగాను నా హృదయాన్ని కృతజ్ఞతతో నింపు. యేసూ, నేను నీపై నమ్మకం ఉంచుతున్నాను.
సిలువ పాదాల చెంత 40 రోజులు – ఇరవై నాలుగవ ధ్యానం – తల్లీకుమారుల చూపు



