ఆదివారం, మే 31, 2026

లియాండ్రో బస్సానో, CC BY-SA 4.0, వికీమీడియా కామన్స్ ద్వారా
దేవుడు లోకాన్ని ఎంతగానో ప్రేమించి తన ఏకైక కుమారుణ్ణి అనుగ్రహించాడు. ఆయనను విశ్వసించే ప్రతి ఒక్కరూ నశించకుండా నిత్యజీవం పొందాలని అలా చేశాడు. దేవుడు తన కుమారుణ్ణి లోకానికి తీర్పుతీర్చి శిక్షించడానికి పంపలేదు; ఆయన ద్వారా లోకం రక్షణ పొందడానికే పంపాడు. ఆయనను విశ్వసించేవారికి శిక్షావిధి ఉండదు; విశ్వసించనివారికి ఇప్పటికే శిక్షావిధి పడింది. ఎందుకంటే వారు దేవుని ఏకైక కుమారుని నామాన్ని విశ్వసించలేదు. యోహాను 3:16–18
అపొస్తలుడైన పునీత యోహాను తన సువార్తలో “యేసు ప్రేమించిన శిష్యుడు” అని గుర్తించబడతాడు. ఈ పేరు అనేకసార్లు కనిపిస్తుంది. ఇది యోహానునే సూచిస్తుందని సభ సంప్రదాయం నిరంతరంగా అర్థం చేసుకుంటూ వచ్చింది (చూ. యోహాను 13:23; 19:26; 20:2; 21:7; 21:20). తనను ప్రియశిష్యునిగా పేర్కొనడం ద్వారా, యేసులో తాను కనుగొన్న పరిపూర్ణ ప్రేమను తన అంతరంగంలో ఎలా అనుభవించాడో యోహాను వెల్లడిస్తున్నాడు. నిశ్చయంగా, యేసు అందరినీ సమానంగా, అపరిమితంగా ప్రేమించాడు. అయినా యోహాను తనను ఇలా ప్రత్యేకంగా పేర్కొనడం, తనపై పక్షపాతం చూపబడిందని చెప్పుకోవడానికి కాదు. క్రీస్తు మానవ స్వభావంలో ప్రత్యక్షమైన దైవప్రేమకు వ్యక్తిగత సాక్ష్యం ఇవ్వడానికే—ఆ ప్రేమను అతడు స్వయంగా అనుభవించాడు; అది అతని జీవితాన్ని మార్చివేసింది.
యోహాను రచనల్లో ప్రేమకు కేంద్రస్థానం ఉంది—ఆయన సువార్తలోనే కాక, ఆయన లేఖల్లోనూ ప్రకటన గ్రంథంలోనూ కూడా. క్రైస్తవ విశ్వాసంలోకి రావడానికి తాను తోడ్పడి, కాపరిగా నడిపించిన సంఘాలకు బహుశా రాసిన తన మొదటి లేఖలో యోహాను ఇలా ప్రకటిస్తున్నాడు: “దేవుడు ప్రేమస్వరూపుడు. ప్రేమలో నిలిచేవారు దేవునిలో నిలిచి ఉంటారు; దేవుడు వారిలో నిలిచి ఉంటాడు” (1 యోహాను 4:16). ఇది వ్యక్తిగత అనుభూతి మాత్రమే కాక, లోతైన వేదాంత సత్యాన్ని దృఢపరచే ప్రకటన కూడా. యోహాను దైవప్రేరణతోనూ, స్వయంగా జీవించిన అనుభవంతోనూ మాట్లాడుతున్నాడు; మానవుడైన ప్రేమస్వరూపునితో అతడు కలిసి నడిచాడు. “దేవుడు ప్రేమస్వరూపుడు” అని చెప్పడమంటే, ప్రేమ అనేది దేవుడు కేవలం చేసే పని కాదని, అది దేవుని స్వరూపమే అని విశ్వాసంతో ప్రకటించడం. దేవుని ప్రేమ ఒక భావోద్వేగం కాదు, భావావేశమూ కాదు; అది తండ్రి, కుమారుడు, పవిత్రాత్మల మధ్య ఉన్న పవిత్రమైన, తనను తాను సమర్పించుకునే నిత్య ఐక్యసహవాసం—సృష్టి అంతటికంటే ముందే ఉండి, దానినంతటినీ మించిన ప్రేమ.
నేటి మహోత్సవానికి ఈ మర్మమే హృదయం. దేవుడు తన సారంలోనే ప్రేమస్వరూపుడు కాబట్టి, ఆయన దైవస్వభావం నుండి ప్రేమ సహజంగానే అపారంగా ప్రవహిస్తుంది. దేవుడు ప్రేమస్వరూపుడు కాబట్టే ప్రేమిస్తాడు. నేటి సువార్త ఆ దైవసారం యొక్క అత్యంత పరిపూర్ణ వ్యక్తీకరణను వెల్లడిస్తుంది: “దేవుడు లోకాన్ని ఎంతగానో ప్రేమించి తన ఏకైక కుమారుణ్ణి అనుగ్రహించాడు…” తండ్రి తన కుమారుణ్ణి పంపినప్పుడు ఈ నిత్య త్రిత్వప్రేమ కాలంలో కనిపించే రూపం దాల్చుతుంది. పవిత్రాత్మ ఆవరించడం ద్వారా ఆ కుమారుడు ధన్య కన్యమరియ గర్భంలో గర్భస్థుడయ్యాడు.
దేవుడు తన కుమారుణ్ణి ఎందుకు అనుగ్రహిస్తాడు? మనం నశించకుండా నిత్యజీవం పొందాలని. అంటే, దేవుని జీవంలోకే—త్రిత్వపు ప్రేమమయ ఐక్యసహవాసంలోకి—మనం ఆకర్షింపబడాలని. దేవుడు మనల్ని శిక్షావిధి నుండి రక్షించి, తన దైవ అస్తిత్వంలో మనకు భాగస్వామ్యం ఇవ్వాలని కోరుకుంటున్నాడు.
దైవప్రేమ సారం ఇదే. త్రిత్వం అంటే ఇదే. ప్రతి ఆత్మకూ అందించబడిన అద్భుతమైన ఆహ్వానం ఇదే: కుమారుణ్ణి విశ్వసించడమంటే, పవిత్రాత్మలో తండ్రికీ కుమారునికీ మధ్య ఎడతెగకుండా ప్రవహించే నిత్యప్రేమలో పాలుపంచుకోవడం ప్రారంభించడమే—ఆ ప్రేమకు అంతం లేదు. దేవుని ప్రేమ మనల్ని ఆకర్షించి, ప్రేమస్వరూపుడైన ఆయనలోకే, అంటే తండ్రి, కుమారుడు, పవిత్రాత్మల నిత్య ఐక్యసహవాసంలోకి తీసుకెళ్లేందుకు మనం ఆహ్వానించబడుతున్నాం.
మన విశ్వాసంలోని ప్రధాన మర్మం పట్ల మన విస్మయభరిత గౌరవాన్ని పునరుద్ధరించడానికి, మన అవగాహనను లోతుగా చేయడానికి, మన ఆరాధనను మరింత గాఢం చేయడానికి సభ పంచాంగంలో త్రిత్వ ఆదివారం ప్రత్యేకించబడింది. ఆ మర్మం ఏమిటంటే, దేవుడు సారంలో ఏకుడుగాను, వ్యక్తులలో ముగ్గురుగాను ఉన్నాడు. పవిత్రాత్మ శక్తితో, కుమారునిలో, తండ్రికి సమర్పించే ప్రార్థనల ద్వారా ప్రతి ఆరాధనా కర్మ త్రిత్వాన్ని గౌరవించినా, ఈ మహోత్సవం కాసేపు ఆగి, మనకు వెల్లడించబడిన దేవుని అంతరంగ జీవితం వైపు మరింత శ్రద్ధగా దృష్టి నిలపమని మనల్ని ఆహ్వానిస్తుంది. మనం జరుపుకునేది ఒక అమూర్త వేదాంత భావనను కాదు, దైవ వ్యక్తిత్వ వాస్తవికతనే: తండ్రికీ కుమారునికీ మధ్య జరిగే నిత్య ప్రేమ ఆదానప్రదానం, అది పవిత్రాత్మలో పరిపూర్ణంగా వ్యక్తమవుతూ, నిత్యమూ ఉద్భవిస్తూ ఉంటుంది.
ఈ రోజు పరమ పవిత్ర త్రిత్వాన్ని గురించి ధ్యానించండి. ఆ ముగ్గురు దైవవ్యక్తుల జీవంలోనూ ప్రేమలోనూ పాలుపంచుకోవడానికే మనం సృష్టించబడ్డాం. త్రిత్వపు సంపూర్ణత మానవ అవగాహనకు అందని మర్మంగానే ఉన్నా, మానవ అనుభవానికి అందనిది కాదు. కృప, దైవప్రకటన, ధ్యానమయ ఐక్యం ద్వారా దేవుడు మనల్ని తనవైపు ఆకర్షిస్తున్నాడు—తనను గురించి వివరించడానికి కాదు, మనం ఆయనలో పూర్తిగా లీనమవడానికి. సభలోని అత్యంత ప్రాచీనమైన, సరళమైన ప్రార్థనలలో ఒకటైన ఈ ప్రార్థనను పదేపదే చేస్తూ ఈ రోజును జరుపుకోండి:
తండ్రికీ, కుమారునికీ, పవిత్రాత్మకూ మహిమ కలుగును గాక. ఆదిలో ఉన్నట్లే, ఇప్పుడూ, ఎల్లప్పుడూ, అంతం లేకుండా యుగయుగములకూ ఉండును గాక. ఆమెన్! పరమ పవిత్ర త్రిత్వమా, నిన్ను ప్రేమిస్తున్నాను, నీపై నమ్మకం ఉంచుతున్నాను!
మరింత పఠనం – పరమ పవిత్ర త్రిత్వ మహోత్సవం
సామాన్య కాలానికి పవిత్ర గ్రంథ ధ్యానాలు




