మార్చి 7, 2020
తపస్సుకాలపు మొదటి వారంలోని శనివారం
నేటి పఠనాలు
పునీత పెర్పెతువా మరియు పునీత ఫెలిసిటీ, వేదసాక్షులు—జ్ఞాపకార్థ దినం

ఆంగ్లంలో వినండి
“కాబట్టి, మీ పరలోక తండ్రి పరిపూర్ణుడై ఉన్నట్లే మీరు కూడా పరిపూర్ణులుగా ఉండండి.” మత్తయి 5:48
పరిపూర్ణతే మన పిలుపు; అంతకంటే తక్కువది కాదు. అంతకంటే తక్కువదాన్ని లక్ష్యంగా పెట్టుకోవడంలోని ప్రమాదం ఏమిటంటే, మీరు నిజంగానే దాన్ని సాధించవచ్చు. ఆ తరువాత ఏమిటి? మరో మాటలో చెప్పాలంటే, “చాలావరకు మంచిగా” ఉంటే చాలని మీరు సంతృప్తిపడితే, నిజంగానే “చాలావరకు మంచిగా” మారవచ్చు. కానీ యేసు ప్రకారం చాలావరకు మంచిగా ఉండటం సరిపోదు. ఆయన పరిపూర్ణతను కోరుతున్నాడు! ఇది ఉన్నతమైన పిలుపు.
పరిపూర్ణత అంటే ఏమిటి? అది మన శక్తికి మించినదిగా, సహేతుకంగా ఆశించగలదానికి కూడా దాదాపు అతీతమైనదిగా అనిపించవచ్చు. ఆ ఆలోచనతోనే మనం నిరుత్సాహపడవచ్చు కూడా. కానీ పరిపూర్ణత నిజంగా ఏమిటో మనం అర్థం చేసుకుంటే, ఆ ఆలోచన మనల్ని ఏమాత్రం భయపెట్టకపోవచ్చు. నిజానికి, మనం దానిని ప్రగాఢంగా కోరుకుంటూ, మన జీవితంలో దానినే కొత్త లక్ష్యంగా చేసుకోవచ్చు.
మొదట్లో, పరిపూర్ణత అనేది పూర్వకాలపు గొప్ప పునీతులు మాత్రమే జీవించినదిగా అనిపించవచ్చు. కానీ ఒక పుస్తకంలో మనం చదివే ప్రతి పునీతునికి, చరిత్రలో ఎన్నడూ నమోదు కాని పునీతులు ఇంకా వేలమంది ఉన్నారు; భవిష్యత్తులో పునీతులు కాబోయే మరెందరో నేడు జీవిస్తున్నారు. అది ఊహించండి. మనం పరలోకానికి చేరుకున్నప్పుడు, మనకు తెలిసిన గొప్ప పునీతులను చూసి తప్పకుండా సంభ్రమాశ్చర్యాలకు లోనవుతాం. కానీ పరలోకంలో మనకు మొదటిసారిగా పరిచయమయ్యే లెక్కలేనంతమంది ఇతరుల గురించి ఆలోచించండి. ఈ స్త్రీపురుషులు నిజమైన సంతోషానికి దారితీసే మార్గం కోసం కృషిచేసి, దానిని కనుగొన్నారు. తాము పరిపూర్ణత కోసం ఉద్దేశించబడ్డామని వారు తెలుసుకున్నారు.
పరిపూర్ణత అంటే ప్రతి క్షణాన్ని దేవుని కృపలో జీవించడానికి మనం కృషిచేయడమే. అంతే! దేవుని కృపలో మునిగిపోయి, ఇక్కడే, ఇప్పుడే జీవించడం మాత్రమే. రేపటి రోజు ఇంకా మన చేతుల్లో లేదు; నిన్నటి రోజు శాశ్వతంగా గతించిపోయింది. మనకున్నదల్లా ఈ ఒక్క ప్రస్తుత క్షణమే. ఈ క్షణాన్నే పరిపూర్ణంగా జీవించడానికి మనం పిలువబడ్డాం.
నిశ్చయంగా మనలో ప్రతి ఒక్కరం ఒక క్షణంపాటు పరిపూర్ణత కోసం కృషిచేయగలం. ఇక్కడే, ఇప్పుడే దేవునికి మనల్ని మనం సమర్పించుకొని, ఈ క్షణంలో ఆయన చిత్తాన్ని మాత్రమే కోరుకోవచ్చు. మనం ప్రార్థించవచ్చు, నిస్వార్థ ప్రేమను చూపవచ్చు, అసాధారణమైన దయతో కూడిన పని చేయవచ్చు, ఇంకా ఇలాంటివెన్నో చేయవచ్చు. ఈ ప్రస్తుత క్షణంలో మనం అలా చేయగలిగితే, తరువాతి క్షణంలో అలా చేయకుండా మనల్ని ఆపుతున్నదేమిటి?
కాలం గడిచేకొద్దీ, ప్రతి క్షణాన్ని దేవుని కృపలో జీవిస్తూ, ప్రతి క్షణాన్ని ఆయన చిత్తానికి అప్పగించడానికి మనం ఎంత ఎక్కువగా కృషిచేస్తామో, అంత ఎక్కువగా బలపడతాం, మరింత పవిత్రులమవుతాం. ప్రతి క్షణాన్ని అలా జీవించడం మరింత సులభం చేసే అలవాట్లను మనం నెమ్మదిగా పెంపొందించుకుంటాం. కాలక్రమేణా, మనం ఏర్పరచుకున్న అలవాట్లు మన వ్యక్తిత్వాన్ని తీర్చిదిద్ది, మనల్ని పరిపూర్ణతలోకి నడిపిస్తాయి.
ఈ రోజు, ప్రస్తుత క్షణాన్ని గురించి ధ్యానించండి. భవిష్యత్తు గురించి కాకుండా, ఇప్పుడు మీకున్న ఈ క్షణం గురించి మాత్రమే ఆలోచించడానికి ప్రయత్నించండి. ఈ క్షణాన్ని పవిత్రతతో జీవించాలని నిశ్చయించుకోండి; అప్పుడు మీరు పునీతత్వపు మార్గంలో ఉంటారు!
ప్రభువా, నేను నిజంగా పవిత్రంగా ఉండాలని కోరుకుంటున్నాను. నీవు పవిత్రుడవై ఉన్నట్లే నేనూ పవిత్రంగా ఉండాలని కోరుకుంటున్నాను. ప్రతి క్షణాన్ని నీ కొరకు, నీతో, నీలో జీవించడానికి నాకు సహాయం చేయుము. ప్రియమైన ప్రభువా, ఈ ప్రస్తుత క్షణాన్ని నీకు సమర్పిస్తున్నాను. యేసూ, నేను నీపై నమ్మకం ఉంచుతున్నాను.
సిలువ పాదాల చెంత 40 రోజులు – పదవ ధ్యానం – దుఃఖ ఖడ్గం





