7 marca 2020
Sobota I tygodnia Wielkiego Postu
Czytania na dziś
Święte Perpetua i Felicyta, męczennice — wspomnienie
„Bądźcie więc wy doskonali, jak doskonały jest Ojciec wasz niebieski”. Mateusz 5:48
Naszym powołaniem jest doskonałość — nic mniej. Niebezpieczeństwo dążenia do czegoś mniejszego polega na tym, że możesz rzeczywiście to osiągnąć. I co wtedy? Innymi słowy, jeśli zadowalasz się jedynie tym, by być „całkiem dobrym”, możesz rzeczywiście stać się kimś „całkiem dobrym”. Ale według Jezusa „całkiem dobry” to nie dość dobry. On pragnie doskonałości! To wzniosłe powołanie.
Czym jest doskonałość? Może wydawać się czymś przytłaczającym i niemal wykraczającym poza rozsądne oczekiwania. Sama myśl o niej może nas nawet zniechęcać. Jeśli jednak zrozumiemy, czym doskonałość naprawdę jest, myśl o niej może wcale nie budzić w nas lęku. Co więcej, możemy odkryć w sobie głębokie pragnienie doskonałości i uczynić ją nowym celem naszego życia.
Na początku doskonałość może wydawać się czymś, czym żyli jedynie wielcy święci dawnych czasów. Ale na każdego świętego, o którym możemy przeczytać w książce, przypadają tysiące innych, którzy nigdy nie zostali odnotowani w historii, a także wielu przyszłych świętych żyjących dzisiaj. Wyobraź to sobie. Gdy dotrzemy do nieba, z pewnością będziemy pełni podziwu dla wielkich świętych, których znamy. Pomyśl jednak o niezliczonych innych, których po raz pierwszy poznamy w niebie. Ci mężczyźni i te kobiety szukali drogi do prawdziwego szczęścia i ją znaleźli. Odkryli, że są powołani do doskonałości.
Doskonałość oznacza, że staramy się przeżywać każdą chwilę w łasce Bożej. To wszystko! Po prostu żyć tu i teraz w zanurzeniu w Bożej łasce. Jutro jeszcze do nas nie należy, a wczoraj minęło bezpowrotnie. Mamy tylko tę jedną, obecną chwilę. I właśnie tę chwilę mamy przeżyć doskonale.
Z pewnością każdy z nas może przez chwilę dążyć do doskonałości. Możemy oddać się Bogu tu i teraz i w tej chwili szukać jedynie Jego woli. Możemy się modlić, okazywać bezinteresowną miłość, zdobyć się na niezwykły gest dobroci i tym podobne. A jeśli możemy to uczynić w tej obecnej chwili, to co nas powstrzymuje przed uczynieniem tego w następnej?
Z czasem, im bardziej przeżywamy każdą chwilę w Bożej łasce i staramy się w każdej chwili poddawać Jego woli, tym mocniejsi i świętsi się stajemy. Powoli wypracowujemy nawyki, dzięki którym łatwiej jest przeżywać każdą chwilę. Z czasem te nawyki kształtują to, kim jesteśmy, i prowadzą nas ku doskonałości.
Zastanów się dziś nad obecną chwilą. Spróbuj nie myśleć o przyszłości, lecz jedynie o chwili, którą masz teraz. Podejmij postanowienie, że przeżyjesz tę chwilę w świętości, a znajdziesz się na drodze do świętości!
Panie, naprawdę pragnę świętości. Pragnę być święty, jak Ty jesteś święty. Pomóż mi przeżywać każdą chwilę dla Ciebie, z Tobą i w Tobie. Oddaję Ci tę obecną chwilę, drogi Panie. Jezu, ufam Tobie.
40 dni u stóp krzyża – Rozważanie dziesiąte – Miecz boleści
Rozważania o Miłosierdziu Bożym
