ఆగస్టు 4, 2025
యాజకుడైన పునీత యోహాను వియాన్నీ స్మరణ
నేటి పఠనాలు
సామాన్య కాలంలోని పద్దెనిమిదవ వారపు సోమవారం పఠనాలు (B&C సంవత్సరాలు)
యాకోపో టింటొరెట్టో, CC0, వికీమీడియా కామన్స్ ద్వారా
ఆంగ్లంలో వినండి
ఆయన ఆ ఐదు రొట్టెలను, రెండు చేపలను తీసుకొని, పరలోకం వైపు చూసి, ఆశీర్వచనం పలికి, రొట్టెలను విరిచి శిష్యులకు ఇచ్చాడు. శిష్యులు వాటిని ప్రజాసమూహాలకు పంచారు. అందరూ తిని తృప్తి చెందారు. మిగిలిన ముక్కలను వారు సేకరించగా పన్నెండు అల్లిక బుట్టలు నిండాయి. మత్తయి 14:19–20
ఈ అద్భుతంలో మనం సులభంగా గమనించకుండా వదిలేసే ఒక ముఖ్యమైన అంశం ఏమిటంటే, యేసు తన శిష్యులను సాధనాలుగా ఉపయోగించుకొని రొట్టెలను, చేపలను విస్తరింపజేశాడు. రొట్టెలను పంచడంలోనూ, మిగిలిన ముక్కలను సేకరించడంలోనూ తనకు సహాయపడమని వారిని ఆహ్వానించడం ద్వారా ఆయన ఇలా చేశాడు. ఇతరులకు తాను సమృద్ధిగా ప్రసాదించే కృపలకు దేవుడు తరచుగా మనలను మధ్యవర్తులుగా ఉపయోగించుకుంటాడని ఇది వెల్లడిస్తుంది. దేవుడు తన కారుణ్యాన్ని నేరుగా కుమ్మరించగలిగినప్పటికీ, చాలా తరచుగా ఇతరుల ద్వారా అలా చేస్తాడు.
ఈ అద్భుతాన్ని ధ్యానిస్తున్నప్పుడు, ప్రజలకు రొట్టెలు పంచమని ఆహ్వానించబడిన శిష్యులలో మీరూ ఉన్నట్లు ఊహించుకోండి. మీరు అక్కడ ఉండి, ఆకలితో ఉన్నప్పుడు మీకు రొట్టె ఇస్తే, ఎవరికైనా పంచే ముందు మీరే తినాలనే శోధన కలిగేది. కానీ యేసు ఆకలితో ఉన్న తన శిష్యులకు రొట్టెలు ఇచ్చి, మొదట వాటిని ఇతరులకు ఇవ్వమని ఆదేశించాడు.
కొన్నిసార్లు, తన కారుణ్యాన్ని ఇతరులకు పంచమని దేవుడు మనలను పిలిచినప్పుడు, మనం స్వార్థపరులమవుతాం. ముందుగా మన గురించి, మన అవసరాల గురించి చూసుకోవాలని అనుకోవడం సులభమే. మన అవసరాలు తీరిన తర్వాత మాత్రమే ఇతరులకు కారుణ్యం చూపగలమని మనం పొరపాటుగా నమ్ముతాం. ఉదాహరణకు, యేసు నుండి రొట్టెలను అందుకున్న శిష్యులు ముందుగా తామే తినాలని నిర్ణయించుకున్నట్లయితే ఎలా ఉండేదో ఊహించుకోండి. ఆ తర్వాత ఏదైనా మిగిలితే ఇతరులకు ఇవ్వవచ్చని అనుకుని ఉండవచ్చు. వారు అలా చేసి ఉంటే, రొట్టెలు అంత సమృద్ధిగా విస్తరించబడే అద్భుతం జరిగేది కాదు. చివరికి శిష్యులకే సమృద్ధిగా ఆహారం లభించింది—అది తాము పొందినదాన్ని ముందుగా ఇతరులకు పంచిపెట్టడం వల్లనే.
ఆధ్యాత్మికంగా చూస్తే, మన విషయంలోనూ ఇదే నిజం. మన ప్రభువు నుండి ఆధ్యాత్మిక పోషణ పొందినప్పుడు, దానిని పంచాలన్నదే మన మొదటి ఆలోచన కావాలి. దేవుని నుండి మనం పొందేదంతటినీ, ఆ ఆశీర్వాదాలను ఇతరులకు అందించే అవకాశంగా మొదట చూడాలి. కృప స్వభావం ఇదే. ఉదాహరణకు, మన హృదయాల్లో శాంతి లేదా ఆనందం అనుభవించే వరం లభిస్తే, మనం పొందిన ఈ శాంతి లేదా ఆనందం వెంటనే ఇతరులకు పంచవలసిన బహుమానమని గ్రహించాలి. పవిత్ర గ్రంథాన్ని గురించిన ఆధ్యాత్మిక అవగాహన మనకు కలిగితే, అది మొట్టమొదటిగా ఇతరులతో పంచుకోవడానికే మనకు ఇవ్వబడింది. దేవుని నుండి మనం పొందే ప్రతి బహుమానాన్ని, వెంటనే ఇతరులతో పంచుకోవడానికే మనకు ఇచ్చిన బహుమానంగా అర్థం చేసుకోవాలి. శుభవార్త ఏమిటంటే, మనం పొందినదాన్ని పంచడానికి ప్రయత్నించినప్పుడు, మనకు మరింతగా ఇవ్వబడుతుంది; చివరికి మనం ఎంతో ఎక్కువ సుసంపన్నులమవుతాం.
శిష్యులు మన ప్రభువు నుండి ఈ ఆహారాన్ని స్వీకరించి వెంటనే ఇతరులకు పంచిన తీరును గురించి ఈ రోజు ధ్యానించండి. ఈ అద్భుతంలో మిమ్మల్ని మీరు చూసుకోండి; ఆ రొట్టెను దేవుని నుండి మీరు పొందే ప్రతి కృపకు సూచనగా చూడండి. మీరు పొందినవాటిలో దేనిని ఇతరులకు పంచాలని దేవుడు కోరుతున్నాడు? మీరు పొందిన కృపలలో దేనినైనా స్వార్థంతో మీ దగ్గరే ఉంచుకోవడానికి ప్రయత్నిస్తున్నారా? ఇతరులకు పంచడానికే ఇవ్వబడటం కృప స్వభావం. మీరు పొందే ప్రతి ఆధ్యాత్మిక వరం విషయంలోనూ ఇలా చేయడానికి ప్రయత్నించండి. అప్పుడు, మీరు ఊహించగలిగిన దానికంటే ఎక్కువగా పొందేంతగా కృపలు విస్తరిస్తాయని మీరు తెలుసుకుంటారు.
అత్యంత ఉదారుడవైన ప్రభువా, నీవు నీ కృపను, కారుణ్యాన్ని సమృద్ధిగా కుమ్మరిస్తున్నావు. నీవు ప్రసాదించే సమస్తాన్ని నేను స్వీకరిస్తున్నప్పుడు, నీ కారుణ్యాన్ని ఇతరులకు అందించడానికి ఎన్నడూ వెనుకాడకుండా నా హృదయాన్ని ఉదారతతో నింపుము. ప్రియ ప్రభువా, నా ద్వారా నీవు ఇతరులను సమృద్ధిగా పోషించేలా నన్ను నీ సాధనంగా ఉపయోగించుకొనుము. యేసూ, నేను నీపై నమ్మకం ఉంచుతున్నాను.
నేటి పునీతుడు – పునీత జాన్ వియాన్నీ (ఆర్స్ విచారణ గురువు), యాజకుడు—స్మరణ
సామాన్య కాలానికి పవిత్ర గ్రంథ ధ్యానాలు




