తెలుగు

దుఃఖంలో నిరీక్షణను కనుగొనడం

మే 12, 2026
పాస్కా కాలం ఆరవ వారంలోని మంగళవారం
నేటి పఠనాలు

పునీత నేరేయుస్, పునీత అఖిల్లేయుస్, వేదసాక్షులు—ఐచ్ఛిక స్మరణ

పునీత పంక్రాస్, వేదసాక్షి—ఐచ్ఛిక స్మరణ

జేకబ్ హెరైన్స్ చిత్రించిన తండ్రియైన దేవుడు

వీడియో

ఆంగ్లంలో వినండి

యేసు తన శిష్యులతో ఇలా అన్నారు: “ఇప్పుడు నేను నన్ను పంపినవారి వద్దకు వెళ్తున్నాను. అయినా మీలో ఎవరూ, ‘నీవు ఎక్కడికి వెళ్తున్నావు?’ అని నన్ను అడగడం లేదు. నేను మీతో ఈ విషయాలు చెప్పినందుకు మీ హృదయాలు దుఃఖంతో నిండిపోయాయి. అయితే నేను మీతో నిజం చెబుతున్నాను: నేను వెళ్లడమే మీకు మేలు. ఎందుకంటే నేను వెళ్లకపోతే ఆదరణకర్త మీ వద్దకు రారు. నేను వెళ్తే, ఆయనను మీ వద్దకు పంపుతాను.” యోహాను 16:5–7

మనలో ప్రతి ఒక్కరం దుఃఖాన్ని అనుభవిస్తాం. ఆప్తుల మరణం, ఉద్యోగం కోల్పోవడం, తీవ్రమైన అనారోగ్యం—ఇవన్నీ దుఃఖానికి దారితీసే అనేక తక్షణ కారణాలలో కొన్ని మాత్రమే. తనను పంపినవాని వద్దకు, అంటే తండ్రి వద్దకు తాను వెళ్తున్నానని యేసు వివరించినప్పుడు, అది వింటున్న శిష్యులు దుఃఖంలో మునిగిపోయారు. వారి దుఃఖాన్ని ప్రస్తావిస్తూ యేసు ఇలా అన్నారు: “అయితే నేను మీకు ఈ విషయం చెప్పినందువల్ల మీ హృదయాలు దుఃఖంతో నిండిపోయాయి.”

శిష్యుల దుఃఖాన్ని అర్థం చేసుకోవడం మనకు సులభమే. మీ అత్యంత ఆప్త మిత్రులు మరొక రాష్ట్రానికి తరలివెళ్తున్నారని మీకు తెలిసిందని ఊహించుకోండి. ఆ వార్త వినగానే మీకు తీరని లోటు కలుగుతున్నట్లు అనిపిస్తుంది. శిష్యులు అనుభవిస్తున్నది కూడా ఇదే. యేసుతో వారికున్న సాన్నిహిత్యం వారికి ఎంతో లోతైన ఓదార్పునిచ్చేది. ఆయనలో వారు ఎన్నో విషయాలు నేర్చుకున్నారు; బహుశా మొదటిసారిగా దైవప్రేమలోని పవిత్రతను, శక్తిని అర్థం చేసుకోవడం ప్రారంభించారు. ఆయన వెళ్ళిపోతారన్న వార్త వారిని దుఃఖంతో నింపింది.

భావోద్వేగాలు వాటంతట అవే మంచివీ కావు, చెడ్డవీ కావు; మనకు మంచిగా లేదా చెడుగా అనిపించే వాటిపట్ల అవి సహజ ప్రతిస్పందనలు. యేసు ఈ లోకాన్ని విడిచి వెళ్ళడాన్ని శిష్యులు మొదట తాము కోరుకోని నష్టంగా భావించారు; అందుకే వారు దుఃఖించారు. మానవ స్వభావాన్ని పూర్తిగా అర్థం చేసుకున్న యేసు, ఎంతో సానుభూతితో వారి దుఃఖాన్ని ప్రస్తావించారు. వారు ఏమి అనుభవిస్తున్నారో ఆయన గుర్తించడమే వారికి ఓదార్పునిచ్చి ఉండేది. అయితే యేసు అంతటితో ఆగకుండా ఇలా అన్నారు: “అయితే నేను మీతో సత్యం చెబుతున్నాను: నేను వెళ్ళడమే మీకు మేలు. ఎందుకంటే నేను వెళ్ళకపోతే ఆదరణకర్త మీ వద్దకు రారు. కానీ నేను వెళ్తే, ఆయనను మీ వద్దకు పంపుతాను.”

యేసు మాటలు విన్నప్పుడు శిష్యులలో నిరీక్షణ చిగురించి ఉండవచ్చు; అయితే వారు పూర్తిగా అర్థం చేసుకోలేదు. యేసు వారిని విడిచి, తండ్రి వద్దకు ఆరోహణమై, పెంతెకోస్తు రోజున పవిత్రాత్మను పంపిన తరువాతనే వారు అర్థం చేసుకోవడం ప్రారంభించారు. తమ జీవితాలలో పవిత్రాత్మ సాన్నిధ్యంతో కొంతకాలం గడిపిన తరువాతనే ఈ వాగ్దానంలోని లోతును వారు మరింత సంపూర్ణంగా గ్రహించారు. ఇది మన స్వంత ఆధ్యాత్మిక ప్రయాణాన్ని ప్రతిబింబిస్తుంది; దేవుని ప్రణాళికలోని జ్ఞానం మన జీవితాలలో క్రమంగా వెల్లడికావడానికి సమయమూ, దానిని స్వీకరించే మనసూ అవసరం.

మనం దుఃఖాన్ని లేదా అయోమయాన్ని ఎదుర్కొన్నప్పుడల్లా, యేసుకూ శిష్యులకూ మధ్య జరిగిన ఈ సంభాషణను ధ్యానించడం మనకు మేలు చేస్తుంది. రోమీయులకు వ్రాసిన పత్రిక 8:28 మనకు ఇలా చెబుతుంది: “దేవుణ్ణి ప్రేమించేవారికి, ఆయన సంకల్పం ప్రకారం పిలువబడినవారికి, సమస్తమూ మేలు కొరకు సమకూడి పనిచేస్తాయని మనకు తెలుసు.” దీని అర్థం “సమస్తమూ”; కొన్ని విషయాలు మాత్రమే కాదు. మనలను మనం దేవునికీ, ఆయన పరిపూర్ణ చిత్తానికీ పూర్తిగా అంకితం చేసుకున్నప్పుడు, మనం ఎదుర్కొనే ప్రతిదీ మంచి ఫలాలను ఇచ్చే అవకాశాన్ని కలిగి ఉంటుంది. ప్రతి దుఃఖం, సంతోషం, సిలువ, విజయం లేదా హింస, అలాగే ఈ అనుభవాలతోపాటు కలిగే భావోద్వేగాలన్నీ మన జీవితాలలోనూ, మన ద్వారా ఇతరుల జీవితాలలోనూ దేవుని కృపకు సాధనాలుగా ఉపయోగపడగలవు.

ఇది ఇలా ఉండటానికి కారణం దేవుని పరిపూర్ణ జ్ఞానమే. దైవ దృక్కోణంలో చూస్తే, యేసు తన సిలువ, పునరుత్థానం ద్వారా బాధను, మరణాన్ని రూపాంతరం చేశారు; దేవుని శక్తికి సాధ్యం కానిదేదీ లేదు. ఆప్తులను విషాదకరంగా, హఠాత్తుగా కోల్పోవడం వంటి బాధాకరమైన సంఘటనను సైతం దేవుడు మేలు కోసం ఉపయోగించగలరు.

దీనిని విశ్వసించడం మన జీవితాలలో నిరీక్షణను నింపుతుంది. నిరీక్షణ అత్యంత ముఖ్యమైన మూడు సద్గుణాలలో ఒకటి. దేవుడు సమస్తాన్నీ మేలు కోసం జరిగించగలరనే దృఢ నమ్మకమే విశ్వాసం; ఆ నమ్మకం నెరవేరే దిశగా మనలను నడిపించే ప్రేరణే నిరీక్షణ. విశ్వాసం, నిరీక్షణ రెండూ కలిసి ప్రేమను ఫలింపజేస్తాయి. అన్నిటికంటే గొప్ప వరం ప్రేమే; పరలోకంలో కూడా నిలిచి ఉండే ఏకైక వరం అదే. శిష్యులు పవిత్రాత్మను స్వీకరించి, తాము ప్రేమించిన ప్రభువు ఇక ఎన్నటికీ తమను విడిచిపెట్టకుండా ఇప్పుడు తమలోనే నివసిస్తున్నారని తెలుసుకున్నప్పుడు, యేసు వెళ్ళిపోవడంలోని విలువను తరువాత అర్థం చేసుకున్నారు. అదే విధంగా, ప్రార్థన ద్వారా, నమ్మకం ద్వారా, పవిత్రాత్మ నడిపింపునకు మనలను మనం సమర్పించుకోవడం ద్వారా, ఆయన మనలో నివసించడానికి మన హృదయాలను తెరిచినప్పుడు మనం కూడా అదే సత్యాన్ని గ్రహిస్తాం.

మీ జీవితంలో మీరు దుఃఖాన్ని లేదా నష్టాన్ని ఎదుర్కొన్న ఒక సందర్భాన్ని నేడు ధ్యానించండి. ఆ జ్ఞాపకాన్ని ప్రార్థనలో దేవునికి సమర్పించండి. ఆ పరిస్థితిలో ఆయన కృప ఎలా పనిచేసి, మీలో ఎదుగుదలను, స్వస్థతను లేదా ఆయన ప్రేమ గురించి మరింత లోతైన అవగాహనను కలిగించిందో వెల్లడించమని ఆయనను అడగండి. దుఃఖాన్ని ఎదుర్కొంటున్నప్పుడు కూడా దేవుని పరిపూర్ణ ప్రణాళిక మేలు కోసం నెరవేరుతోందని నమ్ముతూ, మీ హృదయాన్ని విశ్వాసంతోనూ నిరీక్షణతోనూ నింపమని పవిత్రాత్మను అడగండి.

పరిపూర్ణ జ్ఞానం గల ప్రభువా, నిన్ను ప్రేమించేవారికి సమస్తమూ మేలు కలిగేలా పనిచేస్తాయని నేను నిజంగా విశ్వసిస్తున్నాను. నేను బాధను, దుఃఖాన్ని అనుభవించినప్పుడు, దయచేసి నాకు ఆశను ప్రసాదించు. పవిత్రాత్మా, నేను అనుభవించేవన్నీ నీవు సంకల్పించిన మేలుకు దారితీసేలా, దయచేసి నా వద్దకు వచ్చి నాలో నివసించు. యేసూ, నేను నీపై నమ్మకం ఉంచుతున్నాను.

పునీత నేరేయుస్ మరియు అఖిల్లేయుస్, వేదసాక్షులు

పునీత పాంక్రాస్, వేదసాక్షి

మరిన్ని సువార్త ధ్యానాలు

దైవకారుణ్య ధ్యానాలు

పాస్కా కాలపు ప్రార్థనలు

పాస్కా కాలం కొరకు పవిత్ర గ్రంథ ధ్యానాలు

నేటి పునీతులు/పండుగలు

దివ్యబలిపూజ పఠనాల ఎంపికలు