జూన్ 30, 2026
సామాన్య కాలంలోని పదమూడవ వారపు మంగళవారం
నేటి పఠనాలు
రోము సభ తొలి వేదసాక్షులు—ఐచ్ఛిక స్మరణ
ఎర్న్స్ట్ గెయోర్గ్ బార్చ్, CC BY-SA 3.0, వికీమీడియా కామన్స్ ద్వారా
వీడియో ఆంగ్లంలో వినండి
యేసు పడవ ఎక్కగా, ఆయన శిష్యులు ఆయనను వెంబడించారు. అకస్మాత్తుగా సముద్రంలో తీవ్రమైన తుఫాను చెలరేగింది. అలలు పడవను ముంచెత్తుతున్నాయి; అయితే ఆయన నిద్రిస్తున్నారు. వారు వచ్చి ఆయనను నిద్రలేపి, “ప్రభువా, మమ్మల్ని రక్షించు! మేము నశించిపోతున్నాము!” అన్నారు. ఆయన వారితో, “అల్పవిశ్వాసులారా, మీరెందుకు భయపడుతున్నారు?” అన్నారు. అప్పుడు ఆయన లేచి, గాలులను, సముద్రాన్ని గద్దించగా, అంతా ఎంతో ప్రశాంతమైంది. మత్తయి 8:23–26
యేసు బోధలను, కార్యాలను మనం వాటి ప్రత్యక్ష అర్థంలో గ్రహించాలి. అయితే తొలి శతాబ్దాల సభాపితరులు వాటిలో మరింత లోతైన ప్రతీకాత్మక అర్థాన్ని కూడా సూచిస్తారు. దీనినే పవిత్ర లేఖనాల ఆధ్యాత్మిక అర్థం అంటారు. దైవప్రేరిత దేవుని వాక్కు అయిన సువార్తలలో అపరిమితమైన లోతు, జ్ఞానం ఉన్నాయి. యేసు మాటలలోను కార్యాలలోను ఉన్న సందేశాన్ని మన జీవితంలోని ఏ అంశానికైనా అన్వయించుకోవచ్చు; మనం సతమతమయ్యే ఏ ప్రశ్నకైనా అందులో సమాధానం పొందవచ్చు.
జీవితంలోని తుఫానులను మనం ఎలా ఎదుర్కోవాలి అనేది అలాంటి ప్రశ్నలలో ఒకటి. కొన్ని తుఫానులు అనారోగ్యం, హింస లేదా ఊహించని పరీక్షల రూపంలో బయటి నుండి మనపైకి వస్తాయి. తుఫాను మొదలైనప్పుడు మనం తరచుగా భయంతోను ఆందోళనతోను స్పందిస్తాము. పాపం వల్ల కలిగే తుఫాను వలె, అది మనమే సృష్టించుకున్నదైతే, ఆ పరీక్ష తరచుగా మరింత తీవ్రంగా ఉంటుంది. జీవితపు తుఫానుల దుష్ఫలితాలుగా భయం, ఆందోళన తరచుగా కలిగినా, మరింత ప్రాణాంతకమైన మరో ఫలితం కూడా తలెత్తవచ్చు: ప్రతీకారానికి దారితీసే కోపం.
ఈ వాక్యభాగంపై తన బోధలో పునీత అగస్టీను ఇలాంటి అంతర్దృష్టిని అందిస్తారు: “మీకు ఒక అవమానకరమైన మాట వినిపించింది—అదే గాలి; మీలో కోపం కలిగింది—అదే అల. గాలి వీచి, అలలు ఎగసిపడినప్పుడు ఓడ ప్రమాదంలో పడుతుంది; అలాగే, అవమానాలు మీ హృదయాన్ని కలవరపెట్టినప్పుడు, మీ ఆత్మ అటూ ఇటూ కొట్టుకుపోతూ ప్రమాదంలో పడుతుంది” (నూతన నిబంధనపై ప్రసంగం 63, 2).
మనం ప్రతిరోజూ పాపులైన మనుషుల మధ్య జీవిస్తూ వారితో మెలుగుతాము కాబట్టి, అవమానమనే “గాలి” మనకు తప్పక ఎదురవుతుంది. అది కోపభావాలనే “అల”కు దారితీయవచ్చు. అలా జరిగినప్పుడు తలెత్తే ప్రశ్న ఇది: ఆ కోపభావంతో నేను ఏమి చేయబోతున్నాను? కోపాన్ని రేపే అవమానాలు నిజమైన ఆధ్యాత్మిక ప్రమాదాన్ని కలిగిస్తాయని అగస్టీను హెచ్చరిస్తారు. ఆయన ఇంకా ఇలా అంటారు: “అవమానకరమైన మాట వినగానే మీరు ప్రతీకారం కోరుకుంటే, మీలో తుఫాను ఉద్ధృతమవుతుంది. ఇదిగో, మీరు ప్రతీకారం తీర్చుకుంటే, విజయం సాధించామని అనుకోవచ్చు—కానీ మరొకరికి జరిగిన హానిని చూసి ఆనందించడం ద్వారా, మీరే ఓడ బద్దలైన స్థితికి చేరుకున్నారు.”
ఏదో ఒక సమయంలో, ప్రతీకారం కోరుకోవడం ద్వారా మనలో తుఫాను ఉద్ధృతమయ్యేందుకు మనమందరం అనుమతించాము. అది తప్పక మన పతనానికి దారితీస్తుంది. కోపం అహేతుకమైన వాదనలకు, తీర్పు తీర్చడానికి, ఖండించడానికి లేదా “మాట్లాడకుండా శిక్షించడం” వంటి పరోక్ష దాడికి దారితీసినప్పుడు, మన “పడవ” మునగడం మొదలవుతుంది.
గాలి, అలలు అపొస్తలులను అల్లకల్లోలం చేసి వారిని భయానికి గురిచేసినట్లే, కోపం కూడా మనలను అల్లకల్లోలం చేస్తూ ప్రతీకారం వైపు నడిపించి, పరిస్థితులను మరింత దిగజారుస్తుంది. అలాంటి క్షణాలలో ఒకే ఒక్క పరిష్కారం ఉంది: అపొస్తలులతో కలిసి, “ప్రభువా, మమ్మల్ని రక్షించు! మేము నశించిపోతున్నాము!” అని మొరపెట్టుకోవడం.
తుఫానుగా మారుతున్న పరీక్ష మధ్యలో ఇది ఎంత సముచితమైన ప్రార్థన! తమతోనే ఉండి, నిద్రిస్తూ, తమ పిలుపు కోసం ఎదురుచూస్తున్న దేవుని కుమారుని సన్నిధిని అపొస్తలులు పట్టించుకోకుండా ఉండి ఉంటే, తుఫాను కొనసాగేది; వారి పడవ బద్దలైపోయి ఉండేది. కానీ పరిస్థితులు అదుపు తప్పుతున్నాయని గ్రహించి వారు మొరపెట్టుకున్నారు.
యేసు మేల్కొన్నప్పుడు, మొదట వారిని మృదువుగా మందలిస్తూ, “అల్పవిశ్వాసులారా, మీరెందుకు భయపడుతున్నారు?” అన్నారు. దీనిని కోపం, ప్రతీకారం గురించిన మన పోలికకు అన్వయిస్తే, మన ప్రభువు ఇలా అడుగుతున్నట్లు వినవచ్చు: “కోపం మిమ్మల్ని పట్టుకొని తుఫానుగా ఉద్ధృతమయ్యేందుకు మీరెందుకు అనుమతించారు?” యేసు తన కరుణతో మన పాపం కలిగించిన తుఫానును శాంతింపజేయగలరు. అయినప్పటికీ, లోతైన, స్థిరమైన విశ్వాసం మొదటి అవమానం మనలో వేరూనకముందే దానిని క్షమించడానికి సహాయపడుతుంది; తద్వారా అది కోపంగా, ప్రతీకారంగా పెరగకుండా అడ్డుకుంటుంది.
కోపం వైపు మిమ్మల్ని ప్రలోభపెట్టే తొలినాటి “గాలి” ఏదైనా ఉందేమో నేడు ధ్యానించండి. ప్రతిగా క్షమించి, కరుణ చూపాలని నిర్ణయించుకోండి. ఇప్పటికే మీ హృదయంలో తుఫాను రేగుతుంటే, అపొస్తలుల వలె యేసుకు మొరపెట్టుకోండి. కొన్నిసార్లు మన ప్రభువు నిద్రిస్తున్నట్లుగా అనిపించినా, ఆయన ఎల్లప్పుడూ మీతోనే ఉంటారు. భయం, కోపం కదలడం మొదలైన క్షణంలోనే వాటిని తిరస్కరించండి; అయినా అవి తలెత్తితే, విశ్వాసంతో ఆయనను పిలవండి: “ప్రభువా, నన్ను రక్షించు! నేను నశించిపోతున్నాను!” ఆయన ఆ తుఫానును శాంతింపజేస్తారు.
నిద్రిస్తున్న నా ప్రభువా, నీవు ఎల్లప్పుడూ నాతో ఉంటూ, విశ్వాసం కలిగి ఉండమని, నీ వాక్యానికి విధేయత చూపమని నన్ను పిలుస్తున్నావని నాకు తెలుసు. శోధన సమయాల్లో నేను విశ్వాసపాత్రంగా నిలిచి, ప్రతీకారానికి బదులుగా కనికరాన్ని ఎంచుకునేలా నన్ను బలపరచు. నా పాపం వల్ల తుఫానులు చెలరేగినప్పుడు, ప్రభువా, నన్ను క్షమించి, నాలోని తుఫానును శాంతింపజేయి; నా విశ్వాసలేమి వల్ల కలిగిన గాయాలను మాన్పు. యేసూ, నేను నీపై నమ్మకం ఉంచుతున్నాను.
నేటి పునీతులు – రోమ్ సభ తొలి హతసాక్షులు
సామాన్య కాలానికి పవిత్ర గ్రంథ ధ్యానాలు




