ให้คนคนเดียวตาย

4 เมษายน 2020
วันเสาร์ สัปดาห์ที่ห้า เทศกาลมหาพรต
บทอ่านประจำวัน

นักบุญอิสิโดโร พระสังฆราชและนักปราชญ์แห่งพระศาสนจักร—ระลึกถึงตามอัธยาศัย

แต่คนหนึ่งในบรรดาเขาชื่อคายาฟาส ซึ่งเป็นมหาสมณะในปีนั้น กล่าวแก่พวกเขาว่า “ท่านทั้งหลายไม่รู้อะไรเลย และไม่คิดด้วยว่า การให้คนคนเดียวตายแทนประชาชนนั้นเป็นประโยชน์แก่ท่านมากกว่าที่ชนทั้งชาติจะต้องพินาศไป” ยอห์น 11:49–50

เช่นเดียวกับในบทไตร่ตรองของวันก่อน เป็นสิ่งสำคัญที่เราจะเริ่มมุ่งความสนใจไปที่พระทรมานและการสิ้นพระชนม์ของพระเยซูเจ้า สัปดาห์ศักดิ์สิทธิ์จะเริ่มขึ้นในวันอาทิตย์นี้ ดังนั้น นี่จึงเป็นช่วงเวลาของปีที่พระเจ้าทรงปรารถนาให้เราเพ่งพินิจไม้กางเขนของพระองค์ สิ่งสำคัญคือการมองไม้กางเขนจากทุกแง่มุม เพื่อพยายามเข้าใจว่าเกิดอะไรขึ้น พระเยซูเจ้าทรงประสบสิ่งใด บรรดาศิษย์กำลังประสบสิ่งใด และแม้กระทั่งบรรดาชาวฟาริสีและมหาสมณะกำลังประสบสิ่งใด

ในพระวรสารประจำวันนี้ที่ยกมาข้างต้น เราเห็นความคิดของคายาฟาสผู้เป็นมหาสมณะ คำพูดของเขาน่าสนใจตรงที่เป็นทั้งถ้อยคำอันน่าเศร้าและคำพยากรณ์ในเวลาเดียวกัน เขากับบรรดาหัวหน้าสมณะคนอื่น ๆ และชาวฟาริสีกำลังเริ่มวางแผนและคิดอุบายให้พระเยซูเจ้าสิ้นพระชนม์ แต่สิ่งที่ช่วยให้เราเข้าใจได้ลึกซึ้งขึ้นก็คือแรงจูงใจที่เห็นได้ชัดของคายาฟาสและคนอื่น ๆ 

พระเยซูเจ้าทรงได้รับความนิยมมากขึ้น และพวกเขากลัวว่าความนิยมนี้จะก่อให้เกิดปัญหากับชาวโรมัน พวกเขายังอิจฉาที่พระเยซูเจ้าทรงดึงดูดผู้คนมากมายให้มาหาพระองค์ ดังนั้น คายาฟาสจึงเสนอเหตุผลอันบิดเบือนว่า ให้คนคนเดียวตายย่อมดีกว่าให้ประชาชนทั้งหมดต้องตาย กล่าวอีกนัยหนึ่ง ดูเหมือนเขาคิดว่า เพราะพระเยซูเจ้าทรงได้รับความนิยมมากขึ้นเรื่อย ๆ และประชาชนฟังพระเยซูเจ้ามากกว่าฟังบรรดาหัวหน้าสมณะและชาวฟาริสี จึงเป็นการดีกว่าที่จะกำจัด “ปัญหา” นี้ เพื่อให้ทุกอย่างกลับไปเป็นเหมือนเดิม  

สิ่งนี้เผยให้เห็นความจริงที่ว่าชาวฟาริสีห่วงตัวเองและสถานะของตนมากกว่าความจริง น่าประหลาดใจที่ข้อกล่าวหาประการหนึ่งของพวกเขาต่อพระเยซูเจ้าคือ พระองค์ทรงกระทำเครื่องหมายอัศจรรย์และการอัศจรรย์มากเกินไป ช่างแปลกเสียจริง หากบรรดาหัวหน้าสมณะและชาวฟาริสีสนใจความจริง พวกเขาก็คงได้เห็นพระสิริรุ่งโรจน์และพระอำนาจของพระเยซูเจ้าในฐานะพระเจ้าด้วย แล้วหันมาเชื่อในพระองค์และติดตามพระองค์ แต่พวกเขาไม่อาจลดทิฐิและยอมรับเสียงเรียกให้ติดตามผู้อื่นแทนที่จะติดตามตนเองได้ พวกเขาไม่อาจปล่อยวางตำแหน่งแห่งอำนาจของตนได้

เรามักพบประสบการณ์เช่นเดียวกันนี้ในชีวิตประจำวัน เราต้องการเป็นศูนย์กลางของความสนใจ และบ่อยครั้ง เมื่อเราเห็นผู้อื่นทำได้ดีหรือได้รับคำชม เราก็อาจรู้สึกอิจฉา และความอิจฉาของเราก็มักกลายเป็นความริษยารูปแบบหนึ่ง ความริษยาหมายถึงการที่เรารู้สึกโกรธและเศร้าใจเพราะความดีของผู้อื่น เราอาจครุ่นคิดขุ่นเคืองอยู่กับเรื่องนั้น และอยากเห็นเขาล้มเหลว

สิ่งที่เราควรมุ่งหวังคือการเป็นหนึ่งในผู้ติดตามพระเยซูเจ้าอย่างซื่อสัตย์ เรื่องนี้เป็นสิ่งสำคัญอย่างยิ่งที่ควรไตร่ตรองในสัปดาห์ที่จะมาถึง ขณะที่ท่านเห็นความเป็นปฏิปักษ์ต่อองค์พระผู้เป็นเจ้าของเราเพิ่มมากขึ้น หากท่านอยู่ที่นั่น ท่านจะทำอย่างไร? ท่านจะยังคงยืนเคียงข้างพระเยซูเจ้าแม้ผู้อื่นจะโจมตีพระองค์หรือไม่? เมื่อความเป็นปฏิปักษ์ต่อพระเยซูเจ้าเพิ่มมากขึ้น ท่านจะถอยห่างจากพระองค์ หรือจะเข้าใกล้พระองค์ยิ่งขึ้นด้วยความรักและความมุ่งมั่น?

วันนี้ จงไตร่ตรองถึงการระลึกถึงการเบียดเบียนองค์พระผู้เป็นเจ้าของเราที่กำลังจะมาถึง ให้จิตใจของท่านเริ่มพิจารณาปฏิกิริยาและประสบการณ์ต่าง ๆ ที่ผู้คนมีในสัปดาห์ศักดิ์สิทธิ์ครั้งแรกนั้น ลองวางตนเองไว้ในสถานการณ์ของพวกเขา และพยายามดำเนินผ่านเหตุการณ์นั้นไปพร้อมกับพระเยซูเจ้า เป้าหมายคือให้เราพบว่าตนเองอยู่ที่นั่น ณ เชิงไม้กางเขนกับพระองค์ในวันศุกร์ศักดิ์สิทธิ์ ด้วยความรักและความกล้าหาญ ยืนเคียงข้างพระองค์และรักพระองค์ในทุกย่างก้าว

ข้าแต่องค์พระผู้เป็นเจ้า โปรดให้ข้าพเจ้าติดตามพระองค์ในสัปดาห์ศักดิ์สิทธิ์ที่จะมาถึงนี้ โปรดให้ข้าพเจ้ามีความรักที่จำเป็นเพื่อรักพระองค์ แม้ในยามที่พระองค์ทรงถูกปฏิเสธและทรงเจ็บปวด โปรดทรงช่วยข้าพเจ้าให้ละทิ้งความริษยาและความเห็นแก่ตัวทั้งปวง และให้มองเห็นพระองค์โดยเฉพาะในความทุกข์และในความดีของผู้อื่น ข้าแต่พระเยซูเจ้า ข้าพเจ้าวางใจในพระองค์

40 วัน ณ เชิงไม้กางเขน – บทไตร่ตรองที่สามสิบแปด – หอกของทหาร

แหล่งข้อมูลสำหรับเทศกาลมหาพรต

บทไตร่ตรองพระวรสารเพิ่มเติม

บทไตร่ตรองเรื่องพระเมตตาของพระเจ้า

นักบุญ/วันฉลองทั้งหมด

นักบุญประจำวัน – นักบุญอิสิโดโร

บทอ่านทางเลือกสำหรับพิธีบูชาขอบพระคุณ