4 กุมภาพันธ์ 2021
วันพฤหัสบดี สัปดาห์ที่ 4 เทศกาลธรรมดา
บทอ่านประจำวัน
ฟังภาษาอังกฤษ
พระเยซูเจ้าทรงเรียกอัครสาวกสิบสองคนเข้ามาพบ แล้วทรงเริ่มส่งพวกเขาออกไปเป็นคู่ ๆ และประทานอำนาจเหนือปีศาจแก่พวกเขา พระองค์ทรงกำชับพวกเขาไม่ให้นำสิ่งใดไปในการเดินทางนอกจากไม้เท้า ไม่ให้นำอาหาร ย่าม หรือเงินใส่ไถ้ไปด้วย มาระโก 6:7–8
เหตุใดพระเยซูเจ้าจึงทรงกำชับอัครสาวกสิบสองคนให้ออกไปเทศน์สอนด้วยอำนาจ แต่ไม่ให้นำสิ่งใดติดตัวไปในการเดินทาง? คนส่วนใหญ่ที่ออกเดินทางมักเตรียมตัวล่วงหน้าและตรวจดูให้แน่ใจว่าได้จัดสิ่งของที่จำเป็นไปครบแล้ว คำสั่งของพระเยซูเจ้าไม่ได้มุ่งสอนเรื่องการพึ่งพาผู้อื่นเพื่อให้ได้รับสิ่งจำเป็นพื้นฐานมากเท่ากับการสอนให้พวกเขาพึ่งพาพระญาณเอื้ออาทรของพระเจ้าในการปฏิบัติศาสนบริการ
โลกทางวัตถุนั้นดีในตัวมันเอง สิ่งสร้างทั้งปวงล้วนดี ดังนั้น การมีทรัพย์สินและใช้สิ่งเหล่านั้นเพื่อประโยชน์ของเราและของผู้ที่ได้รับมอบหมายให้อยู่ในความดูแลของเราจึงไม่ใช่สิ่งผิด แต่มีบางเวลาที่พระเจ้าทรงประสงค์ให้เราพึ่งพาพระองค์มากกว่าพึ่งพาตนเอง เรื่องราวข้างต้นเป็นหนึ่งในสถานการณ์เช่นนั้น
เมื่อทรงกำชับอัครสาวกสิบสองคนให้ออกไปปฏิบัติพันธกิจโดยไม่นำสิ่งจำเป็นพื้นฐานสำหรับชีวิตไปด้วย พระเยซูเจ้าทรงช่วยให้พวกเขาไม่เพียงวางใจในพระญาณเอื้ออาทรของพระองค์ที่จะทรงจัดหาสิ่งจำเป็นเหล่านั้นให้ แต่ยังวางใจด้วยว่าพระองค์จะทรงจัดเตรียมสิ่งที่จำเป็นฝ่ายจิตให้พวกเขาในพันธกิจการเทศน์สอน การสั่งสอน และการรักษาโรค พวกเขาได้รับอำนาจและความรับผิดชอบอันยิ่งใหญ่ฝ่ายจิต และด้วยเหตุนี้จึงจำเป็นต้องพึ่งพาพระญาณเอื้ออาทรของพระเจ้ามากกว่าผู้อื่นเป็นอย่างยิ่ง ดังนั้น พระเยซูเจ้าจึงทรงเตือนใจให้พวกเขาวางใจในพระองค์เกี่ยวกับสิ่งจำเป็นพื้นฐาน เพื่อพวกเขาจะมีใจพร้อมที่จะวางใจในพระองค์ในพันธกิจฝ่ายจิตใหม่นี้ด้วย
ชีวิตของเราก็เป็นเช่นเดียวกัน เมื่อพระเจ้าทรงมอบหมายพันธกิจให้เราแบ่งปันพระวรสารกับผู้อื่น พระองค์มักทรงทำเช่นนั้นในลักษณะที่เรียกร้องความวางใจอย่างมากจากเรา กล่าวได้ว่าพระองค์จะทรงส่งเราออกไป “มือเปล่า” เพื่อเราจะได้เรียนรู้ที่จะพึ่งพาการทรงนำอันอ่อนโยนของพระองค์ การแบ่งปันพระวรสารกับผู้อื่นเป็นสิทธิพิเศษอันยิ่งใหญ่ และเราต้องตระหนักว่าเราจะประสบผลสำเร็จได้ก็ต่อเมื่อเราพึ่งพาพระญาณเอื้ออาทรของพระเจ้าอย่างสุดหัวใจเท่านั้น
วันนี้ จงไตร่ตรองถึงผู้ที่ท่านรู้สึกว่าพระเจ้าทรงประสงค์ให้ท่านนำพระวรสารไปถึง ท่านจะทำเช่นนี้ได้อย่างไร? คำตอบนั้นเรียบง่ายมาก ท่านจะทำได้ก็โดยพึ่งพาพระญาณเอื้ออาทรของพระเจ้าเท่านั้น จงก้าวออกไปด้วยความเชื่อ ฟังพระสุรเสียงที่ทรงนำท่านในทุกย่างก้าว และตระหนักว่าพระญาณเอื้ออาทรของพระองค์เป็นหนทางเดียวที่จะทำให้การแบ่งปันสารแห่งพระวรสารเกิดผลอย่างแท้จริง
ข้าแต่พระเจ้าผู้ทรงเป็นที่ไว้วางใจของข้าพเจ้า ข้าพเจ้าน้อมรับการเรียกของพระองค์ให้ออกไปแบ่งปันความรักและพระเมตตาของพระองค์กับผู้อื่น โปรดทรงช่วยข้าพเจ้าให้พึ่งพาพระองค์และพระญาณเอื้ออาทรของพระองค์เสมอในการปฏิบัติพันธกิจในชีวิตของข้าพเจ้า โปรดทรงใช้ข้าพเจ้าตามพระประสงค์ และทรงช่วยข้าพเจ้าให้วางใจในพระหัตถ์ที่ทรงนำ เพื่อเสริมสร้างพระอาณาจักรอันรุ่งโรจน์ของพระองค์บนแผ่นดินนี้ พระเยซูเจ้าข้า ข้าพเจ้าวางใจในพระองค์
บทไตร่ตรองเรื่องพระเมตตาของพระเจ้า
บทอ่านทางเลือกสำหรับพิธีบูชาขอบพระคุณ
