เมื่อชีวิตคือ “ความตรากตรำ”

7 กุมภาพันธ์ 2021
วันอาทิตย์ที่ห้า เทศกาลธรรมดา ปี B
บทอ่านประจำวัน

โยบกล่าวว่า ชีวิตของมนุษย์บนแผ่นดินมิใช่ความตรากตรำดอกหรือ?

วันเวลาของข้าพเจ้าผ่านไปรวดเร็วกว่ากระสวยของช่างทอผ้า และจบสิ้นลงโดยไร้ความหวัง โปรดทรงระลึกว่าชีวิตของข้าพเจ้าเป็นเหมือนสายลม ข้าพเจ้าจะไม่ได้เห็นความสุขอีกเลย โยบ 7:1, 6–7 

ที่ชวนให้แปลกใจก็คือ ทันทีที่บทอ่านนี้จบลงในพิธีบูชาขอบพระคุณ สัตบุรุษทั้งชุมนุมจะตอบว่า “ขอขอบพระคุณพระเจ้า!” จริงหรือ? บทอ่านนี้ควรค่าแก่การขอบพระคุณพระเจ้าหรือ? เราต้องการขอบพระคุณพระเจ้าจริง ๆ หรือสำหรับถ้อยคำที่แสดงความเจ็บปวดถึงเพียงนี้? แน่นอนที่สุดว่าเราต้องการ! 

โยบกำลังถ่ายทอดความรู้สึกที่เราทุกคนต้องเผชิญเป็นบางครั้งอย่างชัดเจน เขาพูดถึงคืนที่นอนไม่หลับ ความรู้สึกสิ้นหวัง เดือนแล้วเดือนเล่าแห่งความทุกข์ระทม และอื่น ๆ หวังว่าความรู้สึกเหล่านี้จะไม่ได้เกิดขึ้นทุกวัน แต่ความรู้สึกเหล่านี้มีอยู่จริง และทุกคนต่างประสบเป็นบางครั้ง

กุญแจสำคัญที่จะเข้าใจข้อความตอนนี้คือการมองชีวิตทั้งหมดของโยบ แม้เขาจะรู้สึกเช่นนี้ แต่ความรู้สึกนั้นไม่ได้ชี้นำการตัดสินใจของเขา เขาไม่ยอมปล่อยตนให้จมอยู่ในความสิ้นหวังอย่างสิ้นเชิง เขาไม่ยอมแพ้ เขายืนหยัดอดทน และความเพียรนั้นก็เกิดผล! เขายังคงซื่อสัตย์ต่อพระเจ้าท่ามกลางโศกนาฏกรรมที่ต้องสูญเสียทุกสิ่งอันเป็นที่รัก และไม่เคยสูญเสียความเชื่อและความหวังในพระเจ้าของเขา ในชั่วโมงที่มืดมนที่สุด แม้แต่เพื่อน ๆ ก็ยังมาบอกเขาว่าเขากำลังถูกพระเจ้าลงโทษ และทุกสิ่งสำหรับเขาสูญสิ้นไปแล้ว แต่เขาไม่ยอมฟัง  

จงระลึกถึงถ้อยคำอันทรงพลังของโยบที่ว่า “องค์พระผู้เป็นเจ้าประทาน และองค์พระผู้เป็นเจ้าทรงเอาคืน ขอพระนามขององค์พระผู้เป็นเจ้าได้รับการถวายพระพร!” โยบสรรเสริญพระเจ้าสำหรับสิ่งดี ๆ ที่เขาได้รับในชีวิต แต่เมื่อสิ่งเหล่านั้นถูกพรากไป เขาก็ยังคงถวายพระพรและสรรเสริญพระเจ้า นี่คือบทเรียนและแรงบันดาลใจที่เป็นหัวใจสำคัญที่สุดของชีวิตโยบ เขาไม่ยอมพ่ายแพ้ต่อความรู้สึกของตนดังที่ปรากฏในบทอ่านข้างต้น เขาไม่ปล่อยให้การประจญที่ชักนำให้เขาสิ้นหวังมาขัดขวางเขาจากการสรรเสริญและนมัสการพระเจ้า เขาสรรเสริญพระองค์ในทุกสิ่ง!

โศกนาฏกรรมของโยบเกิดขึ้นด้วยเหตุผลประการหนึ่ง นั่นคือเพื่อสอนบทเรียนสำคัญนี้แก่เราในการรับมือกับภาระหนักที่ชีวิตอาจนำมาสู่เรา น่าสนใจว่า สำหรับผู้ที่แบกภาระหนัก โยบเป็นแรงบันดาลใจอย่างแท้จริง เพราะเหตุใด? เพราะพวกเขาสามารถเข้าใจและรู้สึกร่วมกับเขาได้ พวกเขาสามารถเข้าใจความเจ็บปวดของเขา และเรียนรู้จากการที่เขายืนหยัดอยู่ในความหวัง  

วันนี้ จงไตร่ตรองถึงโยบ ให้ชีวิตของเขาเป็นแรงบันดาลใจแก่ท่าน หากท่านกำลังรู้สึกว่าภาระบางอย่างในชีวิตกำลังกดทับท่านอยู่ ก็จงพยายามสรรเสริญและนมัสการพระเจ้าแม้ในสภาพเช่นนั้น จงถวายพระสิริที่คู่ควรแด่พระนามของพระเจ้า เพียงเพราะนี่คือสิ่งที่สมควรถวายแด่พระนามของพระองค์ ไม่ใช่เพราะท่านรู้สึกอยากทำหรือไม่อยากทำ เมื่อทำเช่นนี้ ท่านจะพบว่าภาระอันหนักอึ้งนำท่านไปสู่ความเข้มแข็งยิ่งขึ้น ท่านจะซื่อสัตย์มั่นคงยิ่งขึ้นด้วยการดำรงความซื่อสัตย์ในยามที่ทำได้ยากยิ่ง โยบทำได้ และท่านก็ทำได้เช่นกัน!

ข้าแต่องค์พระผู้เป็นเจ้า เมื่อชีวิตยากลำบากและภาระหนักหนา โปรดทรงช่วยให้ข้าพเจ้ามีความเชื่อในพระองค์และความรักต่อพระองค์ลึกซึ้งยิ่งขึ้น โปรดทรงช่วยให้ข้าพเจ้ารักและนมัสการพระองค์ เพราะการทำเช่นนี้ในทุกสิ่งเป็นสิ่งดีและถูกต้อง ข้าพเจ้ารักพระองค์ องค์พระผู้เป็นเจ้าของข้าพเจ้า และข้าพเจ้าเลือกที่จะสรรเสริญพระองค์เสมอ! ข้าแต่พระเยซูเจ้า ข้าพเจ้าวางใจในพระองค์

บทไตร่ตรองพระวรสารเพิ่มเติม

บทไตร่ตรองเรื่องพระเมตตาของพระเจ้า

นักบุญ/วันฉลองประจำวัน

บทอ่านทางเลือกสำหรับพิธีบูชาขอบพระคุณ

ภาพประกอบด้านบน: โยบกับเพื่อน ๆ ของเขา โดย อิลยา เรปิน