5 กรกฎาคม 2021
วันจันทร์ สัปดาห์ที่สิบสี่ เทศกาลธรรมดา
บทอ่านประจำวันนี้
นักบุญอันตน ซักการีอา พระสงฆ์—ระลึกถึงตามอัธยาศัย
นักบุญเอลีซาเบธแห่งโปรตุเกส—ระลึกถึงตามอัธยาศัย

หญิงคนหนึ่งซึ่งป่วยเป็นโรคตกเลือดมาสิบสองปี เข้ามาข้างหลังพระองค์และสัมผัสพู่ที่ชายฉลองพระองค์ นางคิดในใจว่า “ถ้าฉันได้สัมผัสเพียงฉลองพระองค์ ฉันก็จะหายจากโรค” พระเยซูเจ้าทรงเหลียวมาเห็นนาง จึงตรัสว่า “ลูกเอ๋ย ทำใจดี ๆ ไว้เถิด! ความเชื่อของลูกได้ช่วยลูกให้รอดพ้นแล้ว” และตั้งแต่เวลานั้น หญิงผู้นั้นก็หายจากโรค มัทธิว 9:20–21
หญิงผู้นี้มีความเชื่อมากมายเพียงใด! นางทนทุกข์มาหลายปี และยังคงทนทุกข์จากโรคตกเลือดอยู่ นางรู้ได้อย่างไรว่าการสัมผัสฉลองพระองค์ของพระเยซูเจ้าจะทำให้นางหายจากโรค? คำตอบเดียวคือความเชื่อ ความเชื่อไม่ใช่เพียงการคิดหรือหวังให้เป็นไปตามความปรารถนา ความเชื่อคือความรู้ที่แน่นอนซึ่งได้รับผ่านพระหรรษทานพิเศษและการเปิดเผยจากพระเจ้า โดยอาศัยความรู้นี้ บุคคลจึงยินยอมเชื่ออย่างอิสระ พระเจ้าตรัสในใจนาง นางรับฟัง นางตอบสนอง และนางก็หายจากโรค
สิ่งหนึ่งที่ให้แรงบันดาลใจอย่างมากในเรื่องราวจากพระวรสารตอนนี้ คือความถ่อมตนที่หญิงผู้นี้มีเมื่อเข้าหาพระเยซูเจ้า นางไม่ได้รู้สึกว่าตนจำเป็นต้องรบกวนพระเยซูเจ้า ต้องทูลพระองค์ หรือต้องทำให้พระองค์ยุ่งยากด้วยปัญหาของนาง แต่ด้วยความถ่อมตน นางกลับนำความต้องการของตนมาถวายแด่พระเยซูเจ้าผ่านพระพรแห่งความเชื่อที่นางได้รับ ภายในใจและอย่างเงียบ ๆ และนางก็ได้รับพระหรรษทานจากพระเจ้า เพราะพระเจ้าทรงมองเห็นจิตใจและทรงตอบสนองต่อความเชื่อที่ถ่อมตนและจริงใจเช่นนี้
ลองจินตนาการดูว่า หากทุกคนมีความเชื่อในองค์พระผู้เป็นเจ้าของเราอย่างลึกซึ้งเช่นนี้จะเป็นอย่างไร ลองจินตนาการดูว่า หากเราทุกคนรู้ด้วยความมั่นใจอย่างแน่วแน่ลึกซึ้งที่สุดว่า พระเจ้าจะทรงดูแลทุกความต้องการของเรา และลองจินตนาการดูว่า หากเราหันไปหาองค์พระผู้เป็นเจ้าของเราด้วยความมั่นใจอย่างลึกซึ้งแน่วแน่เช่นนี้ทุกวัน พร้อมกับทุกความต้องการของเรา หากเราทำเช่นนั้นได้ องค์พระผู้เป็นเจ้าของเราก็จะทรงสามารถดูแลเราได้อย่างต่อเนื่องในทุกด้าน
องค์ประกอบสำคัญประการหนึ่งในการหายจากโรคของหญิงผู้นี้ คือพระเจ้าพระบิดาทรงเป็นผู้ตรัสแก่นาง และทรงเชื้อเชิญนางให้สัมผัสฉลองพระองค์ของพระเยซูเจ้า พระบุตรของพระองค์ และพระเยซูเจ้าทรงเป็นผู้รับรู้ถึงการรักษาที่นางได้รับ เพราะพระองค์ทรงเป็นหนึ่งเดียวอย่างสมบูรณ์กับพระประสงค์ของพระบิดา ดังนั้น การสัมผัสฉลองพระองค์ของพระเยซูเจ้าจึงไม่ใช่เพียงการกระทำราวกับใช้เวทมนตร์ ซึ่งจะทำให้หญิงผู้นี้ได้รับทุกสิ่งที่นางต้องการ แต่เป็นการตอบสนองต่อคำเชื้อเชิญภายในใจที่นางได้รับจากพระบิดา
ในชีวิตของเรา เราต้องพยายามทำเช่นเดียวกัน บ่อยครั้งเหลือเกินที่เรานำสิ่งที่ตนอยากได้อยากเป็นไปทูลพระเจ้า และบอกพระองค์ว่าเราต้องการให้พระองค์ทรงทำอะไร พระเจ้าไม่ทรงตอบสนองต่อคำขอเช่นนั้น แต่เราต้องแสวงหาพระประสงค์ของพระองค์…และพระประสงค์ของพระองค์เท่านั้น หญิงผู้นี้รู้ว่านางจะได้รับการรักษาให้หาย เพราะพระเจ้าพระบิดาตรัสแก่นางในความคิดและจิตใจ และทรงดลใจให้นางสัมผัสฉลองพระองค์ของพระเยซูเจ้า พระบุตรของพระองค์ นางจึงตอบสนอง และการรักษาก็เกิดขึ้น พระเจ้าต้องตรัสก่อน เราต้องฟังและตอบสนอง แล้วพระประสงค์ของพระองค์จึงสำเร็จไป
วันนี้ จงไตร่ตรองถึงพระสุรเสียงอันอ่อนโยนของพระเจ้า ขณะที่พระองค์ตรัสกับท่านในส่วนลึกของจิตใจ ท่านได้ยินพระองค์หรือไม่? พระองค์กำลังทรงเชื้อเชิญให้ท่านทำอะไร? พระองค์ทรงปรารถนาจะประทานการเยียวยารักษาใดแก่ท่าน? ขณะที่ท่านรำพึงถึงพระสุรเสียงของพระเจ้า จงพยายามตอบสนองต่อพระองค์เท่านั้น จงละวางความชอบส่วนตัวทั้งหมดและความคิดของตนว่าพระเจ้าควรทรงทำอะไร และแสวงหาเพียงสิ่งที่พระองค์กำลังตรัสกับท่าน จงทูลตอบพระองค์ว่า “ยินดี” ด้วยความมั่นใจและความเชื่อมั่นอย่างแน่วแน่ และจงวางใจว่า ไม่ว่าพระองค์จะตรัสอะไรกับท่าน หากท่านมีความเชื่อในสิ่งที่พระองค์ตรัส พระองค์จะทรงกระทำสิ่งนั้น
ข้าแต่องค์พระผู้เป็นเจ้าผู้อ่อนโยนของข้าพเจ้า พระองค์ตรัสกับข้าพเจ้าทั้งกลางวันและกลางคืน ทรงเรียกข้าพเจ้าให้มารับการเยียวยารักษาที่ข้าพเจ้าต้องการ โปรดทรงช่วยข้าพเจ้าให้ได้ยินพระสุรเสียงของพระองค์ และตอบสนองต่อพระองค์ด้วยความเชื่อ ขอให้ความเชื่อและความมั่นใจที่ข้าพเจ้ามีในพระองค์เข้มแข็งขึ้น และเป็นที่มาของพระราชกิจอันรุ่งโรจน์ของพระองค์ในชีวิตข้าพเจ้า ข้าแต่พระเยซูเจ้า ข้าพเจ้าวางใจในพระองค์อย่างแท้จริง
บทไตร่ตรองเรื่องพระเมตตาของพระเจ้า
บทไตร่ตรองพระคัมภีร์สำหรับเทศกาลธรรมดา
นักบุญประจำวัน –
บทอ่านทางเลือกสำหรับพิธีบูชาขอบพระคุณ
ภาพประกอบด้านบน: รอบโต๊ะน้ำชา โดย ทอมัส เดอ วิตต์ จาก Wikimedia Commons


