ให้อภัยเสมอและตลอดไป

17 สิงหาคม 2023
วันพฤหัสบดี สัปดาห์ที่ 19 เทศกาลธรรมดา
บทอ่านประจำวัน

วิดีโอ

เปโตรเข้ามาทูลถามพระเยซูเจ้าว่า “พระเจ้าข้า ถ้าพี่น้องของข้าพเจ้าทำบาปต่อข้าพเจ้า ข้าพเจ้าต้องให้อภัยเขากี่ครั้ง ถึงเจ็ดครั้งหรือไม่” พระเยซูเจ้าตรัสตอบว่า “เราบอกท่านว่า ไม่ใช่เจ็ดครั้ง แต่เจ็ดสิบเจ็ดครั้ง” มัทธิว 18:21–22

นักบุญยอห์น คริโซสตม อธิบายพระวรสารตอนนี้ว่า “เจ็ดสิบเจ็ดครั้ง” เป็นวิธีกล่าวว่า “เสมอ” กล่าวอีกนัยหนึ่ง พระเยซูเจ้าไม่ได้ทรงกำหนดจำนวนครั้งที่เราต้องให้อภัย แต่พระองค์ตรัสว่าเราต้องให้อภัยเสมอและตลอดไปอย่างไม่มีขีดจำกัด นี่คือความล้ำลึกของการให้อภัยที่เราทุกคนได้รับ

พระวรสารตอนนี้ยังแสดงให้เห็นความแตกต่างระหว่างแนวโน้มในการให้อภัยของมนุษย์กับการให้อภัยของพระเจ้า ไม่ต้องสงสัยเลยว่าเปโตรคงคิดว่าตนใจกว้างแล้วที่ทูลถามว่าควรให้อภัยพี่น้องถึงเจ็ดครั้งหรือไม่ บางทีเขาอาจคิดว่าพระเยซูเจ้าจะทรงประทับใจกับข้อเสนอที่ดูใจกว้างนี้ แต่ไม่มีสิ่งใดจะยิ่งใหญ่ไปกว่าพระเมตตาอันไม่มีขอบเขตของพระเจ้าได้ พระเมตตาของพระเจ้าไม่มีขีดจำกัดเลย ดังนั้น ความเมตตาที่เรามอบให้ผู้อื่นก็ต้องไม่มีขีดจำกัดเช่นกัน

ในชีวิตของท่าน ท่านปฏิบัติอย่างไรในการแสวงหาการอภัยจากพระเจ้า และท่านปฏิบัติอย่างไรในการให้อภัยผู้อื่น ข้อความที่ยกมาข้างต้นนำเข้าสู่อุปมาเรื่องผู้รับใช้ที่ไม่ยอมให้อภัย ในอุปมานั้น ผู้รับใช้เป็นหนี้กษัตริย์ของตน “จำนวนมหาศาล” ด้วยพระเมตตา กษัตริย์ทรงยกหนี้ให้ เช่นเดียวกับที่พระเจ้าทรงเต็มพระทัยให้อภัยเราไม่ว่าจะเป็นอย่างไรก็ตาม แต่การให้อภัยมีราคาที่ต้องจ่ายอยู่อย่างหนึ่ง ราคานั้นคือเราต้องให้อภัยผู้อื่นในระดับเดียวกันด้วย ดังนั้น เมื่อผู้รับใช้ที่ได้รับการยกหนี้จำนวนมหาศาลมาพบผู้รับใช้คนหนึ่งของตนในภายหลัง ซึ่งเป็นหนี้เขาน้อยกว่ามาก เขากลับเรียกร้องให้ชำระหนี้ทั้งหมด ผลก็คือกษัตริย์ทรงทราบเรื่องนี้และทรงถอนพระเมตตา โดยทรงเรียกให้ผู้รับใช้นั้นชำระหนี้คืนพระองค์ทั้งหมด

เรื่องนี้บอกเราว่า การให้อภัยไม่ใช่สิ่งที่เราจะเลือกทำหรือไม่ทำก็ได้ เว้นแต่เราจะเป็นผู้ครบครันและไม่มีหนี้ใดต่อพระเจ้า แน่นอนว่า หากใครคิดเช่นนั้น เขาก็ไม่ได้ดำเนินชีวิตอยู่บนความเป็นจริง ดังที่เราอ่านในจดหมายถึงชาวโรมว่า “ทุกคนได้ทำบาปและขาดพระสิริรุ่งโรจน์ของพระเจ้า” (โรม 3:23) ดังนั้น จึงจำเป็นอย่างยิ่งที่เราต้องให้อภัยเสมอและในทุกแห่ง โดยไม่มีเงื่อนไข ไม่มีขีดจำกัด และไม่ลังเล ท่านทำเช่นนี้ได้ง่ายเพียงใด ท่านให้อภัยได้หมดใจเพียงใด

คนที่ให้อภัยได้ยากที่สุดคนหนึ่งคือผู้ที่ไม่เสียใจต่อบาปของตน เมื่อเป็นเช่นนี้ เราก็หาข้ออ้างให้การกล่าวโทษเขาดูชอบธรรมได้ง่าย หากเวลานี้ท่านยังไม่ยอมให้อภัยใครบางคน และยังคงโกรธ ขมขื่น หรือเจ็บปวด สิ่งหนึ่งที่อาจช่วยให้ท่านไตร่ตรองได้ก็คือ การไม่ยอมให้อภัยของท่านทำร้ายวิญญาณของท่านเองมากกว่าวิญญาณของเขา เมื่อท่านปฏิเสธที่จะให้อภัย ท่านกำลังทำร้ายวิญญาณของตนและความสัมพันธ์กับพระเจ้าอย่างเหลือคณานับ การจมอยู่กับความโกรธและความเจ็บปวดมีแต่จะนำไปสู่ความโกรธและความเจ็บปวดที่มากขึ้น นำไปสู่ความคิดแก้แค้น และแม้กระทั่งการลงมือแก้แค้น และนั่นเป็นบาปที่ท่านจะต้องรับผิดชอบ

วันนี้ จงไตร่ตรองถึงความล้ำลึกอันไม่มีขอบเขตของความเมตตาและการให้อภัยที่ท่านได้รับเรียกให้มอบแก่ทุกคนที่เคยทำร้ายหรือจะทำร้ายท่าน แน่นอนว่า การให้อภัยไม่ใช่การแก้ตัวให้ความผิด ตรงกันข้าม การให้อภัยยอมรับว่ามีบาปเกิดขึ้น แต่เราต้องมอบความเมตตาไม่ว่าจะเป็นอย่างไรก็ตาม ต้องมอบให้เสมอ ในทุกแห่ง อย่างไม่สิ้นสุดและไม่มีเงื่อนไขใด ๆ หากทำได้ยาก ก็จงทำต่อไปและอย่าหยุด การทำเช่นนี้ไม่เพียงช่วยคนบาปเท่านั้น แต่ยังเปิดประตูแห่งพระเมตตาของพระเจ้าในชีวิตท่านด้วย

ข้าแต่พระเจ้าของข้าพเจ้าผู้ทรงให้อภัย พระเมตตาของพระองค์ไม่มีขอบเขตและลึกล้ำเกินหยั่งถึง พระองค์ทรงปรารถนาจะให้อภัยบาปทุกประการในชีวิตข้าพเจ้า และฟื้นฟูข้าพเจ้าอย่างสมบูรณ์ให้กลับสู่ชีวิตที่เป็นหนึ่งเดียวกับพระองค์อย่างครบครัน ข้าแต่พระเจ้าผู้เป็นที่รัก ข้าพเจ้ายอมรับพระพรแห่งการให้อภัยนี้ในชีวิต และข้าพเจ้าเลือกด้วยใจอิสระที่จะมอบความเมตตาอันล้ำลึกเช่นเดียวกันนี้แก่ทุกคนที่เคยทำบาปหรือจะทำบาปต่อข้าพเจ้า ข้าพเจ้าให้อภัยอย่างหมดใจเท่าที่จะทำได้ โปรดทรงช่วยข้าพเจ้าให้เลียนแบบพระเมตตาอันไม่สิ้นสุดของพระองค์ ข้าแต่พระเยซูเจ้า ข้าพเจ้าวางใจในพระองค์

พรุ่งนี้เริ่มนพวารวิงวอนนักบุญมอนิกา
(สวดโดยเฉพาะเพื่อลูกที่หลงผิด)

บทไตร่ตรองพระวรสารเพิ่มเติม

บทไตร่ตรองเรื่องพระเมตตาของพระเจ้า

บทไตร่ตรองพระคัมภีร์สำหรับเทศกาลธรรมดา

นักบุญ/วันฉลองประจำวัน

บทอ่านทางเลือกสำหรับพิธีบูชาขอบพระคุณ

ภาพประกอบด้านบน: พระเยซูเจ้าทรงมอบฝูงแกะของพระองค์ให้นักบุญเปโตรดูแล จาก flickr