18 มีนาคม 2024
วันจันทร์ สัปดาห์ที่ 5 เทศกาลมหาพรต
บทอ่านประจำวัน
นักบุญซีริลแห่งเยรูซาเล็ม พระสังฆราชและนักปราชญ์แห่งพระศาสนจักร—ระลึกถึงตามอัธยาศัย
ฟังภาษาอังกฤษ
“ท่านผู้ใดไม่มีบาป ก็จงเป็นคนแรกที่เอาหินขว้างนางเถิด” ยอห์น 8:7
นี่เป็นพระวาจาที่ทรงพลังของพระเยซูเจ้า ชาวฟาริสีที่ชอบตัดสินและกล่าวโทษผู้อื่นนำหญิงคนหนึ่งมาหาพระเยซูเจ้า ดูเหมือนว่านางถูกจับได้ “ขณะกำลังล่วงประเวณี” นางเป็นคนบาปหรือไม่? ใช่ นางเป็นคนบาปจริง ๆ แต่เรื่องนี้ไม่ได้มุ่งเน้นมากนักว่านางเป็นคนบาปหรือไม่ หากมุ่งเน้นท่าทีของพระเยซูเจ้าต่อคนบาป เมื่อเทียบกับท่าทีของชาวฟาริสีที่ถือว่าตนเป็นผู้ชอบธรรม ชอบตัดสินและกล่าวโทษผู้อื่น
ก่อนอื่น ให้เราพิจารณาหญิงคนนี้ นางถูกทำให้อับอายขายหน้า นางได้ทำบาป ถูกจับได้ และถูกนำมาแสดงต่อหน้าทุกคนว่าเป็นคนบาป นางมีปฏิกิริยาอย่างไร? นางไม่ได้ขัดขืน ไม่ได้ยืนกรานปฏิเสธ ไม่ได้โกรธ และไม่ได้โต้ตอบ แต่กลับยืนอยู่ตรงนั้นด้วยความอับอาย รอรับโทษด้วยใจที่เป็นทุกข์
ความอับอายเพราะบาปของตนเป็นประสบการณ์ที่ทรงพลัง ซึ่งอาจนำไปสู่การกลับใจอย่างแท้จริง เมื่อเราพบใครที่ได้ทำบาปอย่างเปิดเผยและรู้สึกอับอายเพราะบาปของตน เราต้องปฏิบัติต่อเขาด้วยความเมตตาสงสาร เพราะเหตุใด? เพราะศักดิ์ศรีของบุคคลย่อมอยู่เหนือบาปของเขาเสมอ มนุษย์ทุกคนถูกสร้างมาตามภาพลักษณ์และความคล้ายคลึงของพระเจ้า และทุกคนสมควรได้รับความเมตตาสงสารจากเรา หากผู้ใดดื้อรั้นและไม่ยอมมองเห็นบาปของตน เช่นในกรณีของชาวฟาริสี ก็จำเป็นต้องตักเตือนเขาอย่างศักดิ์สิทธิ์เพื่อช่วยให้เขากลับใจ แต่เมื่อผู้ใดรู้สึกเป็นทุกข์ และในกรณีนี้ยังต้องประสบความอับอายเพิ่มขึ้นด้วย ผู้นั้นก็พร้อมที่จะรับความเมตตาสงสาร
เมื่อพระเยซูเจ้าตรัสว่า “ท่านผู้ใดไม่มีบาป ก็จงเป็นคนแรกที่เอาหินขว้างนางเถิด” พระองค์ไม่ได้ทรงถือว่าบาปของนางเป็นสิ่งที่ชอบธรรม แต่ทรงชี้ให้เห็นอย่างชัดเจนว่าไม่มีผู้ใดมีสิทธิกล่าวโทษตัดสินผู้อื่น ไม่มีผู้ใดเลย แม้แต่บรรดาผู้นำทางศาสนา สำหรับผู้คนมากมายในโลกปัจจุบัน นี่เป็นคำสอนที่นำไปดำเนินชีวิตได้ยาก เป็นเรื่องปกติที่พาดหัวข่าวในสื่อต่าง ๆ จะนำเสนอบาปของผู้อื่นที่ชวนให้ตื่นตะลึงที่สุดแก่เรา ราวกับอดไม่ได้ที่จะทำเช่นนั้น เราถูกประจญอยู่เสมอให้โกรธแค้นต่อสิ่งที่คนนั้นคนนี้ได้ทำ เราส่ายหน้า กล่าวโทษ และปฏิบัติต่อพวกเขาราวกับเป็นสิ่งสกปรกได้อย่างง่ายดาย อันที่จริง ดูเหมือนว่าผู้คนจำนวนมากในปัจจุบันมองว่าเป็นหน้าที่ของตนที่จะทำตัวเป็น “สุนัขเฝ้ายาม” คอยจับผิดบาปทุกอย่างของผู้อื่นเท่าที่จะขุดคุ้ยขึ้นมาได้
วันนี้ จงไตร่ตรองว่าท่านเป็นเหมือนชาวฟาริสีหรือพระเยซูเจ้ามากกว่ากัน หากท่านอยู่ที่นั่น ท่านจะยืนอยู่ท่ามกลางฝูงชนและอยากให้หญิงผู้ถูกทำให้อับอายคนนี้ถูกหินทุ่มจนตายหรือไม่ แล้วในวันนี้เล่า เมื่อท่านได้ยินเรื่องบาปที่ปรากฏชัดของผู้อื่น ท่านพบว่าตนเองกำลังตัดสินลงโทษพวกเขาหรือไม่ หรือท่านหวังว่าพวกเขาจะได้รับความเมตตา จงพยายามเลียนแบบพระทัยเปี่ยมด้วยความเมตตาขององค์พระผู้เป็นเจ้าของเรา และเมื่อถึงเวลาที่ท่านต้องรับการพิพากษา ท่านก็จะได้รับความเมตตาอย่างล้นเหลือเช่นกัน
ข้าแต่องค์พระผู้เป็นเจ้าผู้ทรงพระเมตตาของข้าพเจ้า พระองค์ทอดพระเนตรเลยพ้นบาปของเราทั้งหลาย และทรงมองดูจิตใจ ความรักของพระองค์ไม่มีขอบเขตและทำให้ยำเกรง ข้าพเจ้าขอบพระคุณพระองค์สำหรับความเมตตาสงสารที่ทรงแสดงต่อข้าพเจ้า และข้าพเจ้าภาวนาขอให้ข้าพเจ้าเลียนแบบความเมตตาสงสารเช่นเดียวกันนี้ต่อคนบาปทุกคนรอบตัวข้าพเจ้าเสมอ พระเยซูเจ้าข้า ข้าพเจ้าวางใจในพระองค์
วันที่ยี่สิบเก้า บทรำพึง:
40 วันในถิ่นทุรกันดาร & 40 วัน ณ เชิงกางเขน
นพวารถึงนักบุญโยเซฟ สวดระหว่างวันที่ 10-18 มีนาคม
บทไตร่ตรองเรื่องพระเมตตาของพระเจ้า
บทรำพึงพระคัมภีร์สำหรับเทศกาลมหาพรต
นักบุญประจำวัน – นักบุญซีริลแห่งเยรูซาเล็ม พระสังฆราชและปราชญ์แห่งพระศาสนจักร
บทอ่านทางเลือกสำหรับพิธีบูชาขอบพระคุณ
_-_Jesus_Christ_and_the_woman_taken_in_adultery.jpg){kind=link}